Hoofdtekst
[OH:] Mien va is zes joa bie Häökman west as knecht, doa heb ik net ok a owwe verteeld, nich, en die hebt ze ok in die zes joa - disse ole schop hebt disse jôngs nog mè ofbrök'n, nich, disse jôngs nog mè ofbrök'n en in die ole schop hef de va zes joa west, mè dee hebt ze ok vea joa zeen bran'n en altied 's nachens, at de pöst der aolmaol gläönig hebt anstaon. Mè bie Häökman han'n ze vrowe gen kinne. 't Ool buurk'n en Dieka, die kwam'm van Veldhoes oet De Lut, mè die hebt der net zaolang gauws vuur doon laot'n, mis'n vuur les'n laot'n, at owwe was, mè doe 't owwe was en doe ze 't nich mea zein hebt, ouns vare zer altied, gao mè hen kiek'n jông, de pöst staot der aolmaol verbraand an; dat heb ik bie Häökman nog metmaakt, mè zie hebt der bie Häökman genôg vuur doon laot'n, nich, doa is late ok wa, wat van oongeluk wet ik nich, mè der is wa 'n oongeluk in die schop gebuurd, wat der gebuurd is wet ik nich; braand is owwe gaon, mè mien vare zer altied, Hennie, de pöst stun'n der aolmaol verbraand an, inderdaod ie kôn'n 't zein, ôppervlakkig, nich, het was nich zao slim verkoold as zein kouns, zie hebt in 't vuie west, mè zie wan'n inderdaad al verkoold.
Ik: "Kan 't nich wen'n, at ze pöst hebt gebroekt van 'n oold boer'nhoes, wat a maol of is braand, at ze doa dee kapschuur of dee schop van hebt zet?"
[OH:] Ja, dat heb ik wa es metmaakt, at ze doa ne kapschuur, mè doa heur is late niks van wier. Bie Häökman, dat is wa zeke zao, ik dach, Diena, dee der nog lop, hef 't wa eare vertöl'n. Häökman hef der wa twei joa laank en meschien wa drei joa laank gauws vuur laot'n doon in de kèèrk en doe is dat owwe gaon, mè doa is late wa 'n klèèn oongeluk gebuurd in die schop, mè wat wet ik ok nich mea; ouns vare zer altied wa - 't ool Gräölke wat nô stäörm is hef der ok west as klène jông bie ouns vare en den hef maol häöi oet de schop mot'n haal'n ôp nen aomd en den hef bow'n ôpstaon en häöi ofsmiet'n en doe is 't ok begun'n te braan'n; he hef 't zao zein bran'n, he is van bow'n duur 't slop hensprung, umdat bow'n braan'n, mè doe bint ze der köm'm en zie hebt niks zein, mè is nooit ofbraand, mè Häökman hef der wa joar'n 'n ool'n, wa gauws vuur laot'n doon. Wa joar'n.
Ik: "Kan 't nich wen'n, at ze pöst hebt gebroekt van 'n oold boer'nhoes, wat a maol of is braand, at ze doa dee kapschuur of dee schop van hebt zet?"
[OH:] Ja, dat heb ik wa es metmaakt, at ze doa ne kapschuur, mè doa heur is late niks van wier. Bie Häökman, dat is wa zeke zao, ik dach, Diena, dee der nog lop, hef 't wa eare vertöl'n. Häökman hef der wa twei joa laank en meschien wa drei joa laank gauws vuur laot'n doon in de kèèrk en doe is dat owwe gaon, mè doa is late wa 'n klèèn oongeluk gebuurd in die schop, mè wat wet ik ok nich mea; ouns vare zer altied wa - 't ool Gräölke wat nô stäörm is hef der ok west as klène jông bie ouns vare en den hef maol häöi oet de schop mot'n haal'n ôp nen aomd en den hef bow'n ôpstaon en häöi ofsmiet'n en doe is 't ok begun'n te braan'n; he hef 't zao zein bran'n, he is van bow'n duur 't slop hensprung, umdat bow'n braan'n, mè doe bint ze der köm'm en zie hebt niks zein, mè is nooit ofbraand, mè Häökman hef der wa joar'n 'n ool'n, wa gauws vuur laot'n doon. Wa joar'n.
Onderwerp
SINSAG 0491 - Vorzeichen eines Brandes   
Beschrijving
Iemand ziet regelmatig brand in een schuur; anderen zien niets, behalve stukjes verkoold hout.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 2, verhaal 10 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Haakman   
