Hoofdtekst
Engberink: D’r was nen keerl, den was zesteen joar bleind west. Den gen lecht kôn zeen en nen zön d’r van, den hef ’t mie zölfns zegd, den hef d’r bie stoan, dat he störvn is, de leste weur, dee he zegd har en he har ezegd, wat is dat doar mooi har he zegd, ja, en wat ik oe doar van zeg is woar, want nen zön van hem, doar was ik good kunnig met, ik heb’t ok nog nooit verteald anders en den har ezegd, he kôn nich zeen of ’t dag of nacht was.
Beschrijving
Voordat hij sterft ziet een blinde man het hiernamaals, en zegt dat het er mooi is.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 11, verhaal 4 (Archief Meertens Instituut)