ENGELB_12_003

Klein Haarhuis: Joa, dat klopt, n zeker aantal leu, dee könt dat zeen ... alle hebt de gave. Ik was moal bie ten Coat en nen machtign tank mos doar komn, dat was nen tank, den wöag zeker wa twintig ton, ne geweldig grootn waag, ne politiescorte d’rbie, den kwam doar oet ne kwekeriej, doar oet Hollaand, oet Westn, Westzaan of doar en ze woln hem bie ouns gebroekn as verwarming van dee tuinders, wee’j nich, ze woln bie ouns t hele fabriek met verwöarmn, wee’j nich. No dat ding stun op dee aanhangwaag, dat hok, den kelder, woar he in mos, was a kloar, mer ja, zee hadn hem nog nich van de waag of, ik was nen jong, wat was ik, ik deank n twintig, tweetwintig joar mer Hans zeg tegn mie, Herman blief iej d’r ok evn bie, dan kö’j de bool ok meteen wier op slot doon, ik was ja veertig joar bie ten Coat west, Doe steln ze den dreepoot, dee steln ze doar op en ik stun d’r zoa biej, ik prakkezeern d’rop, ik zer, dat kan nich, dat kan geelsnich, doarbe goat ze grote ongelukn met. Temet dan mos dar ding hoog de locht in en dan mos den grootn kettel den mos d’r precies inkomn, tank zit d’r in, aands konn ze d’r nich in komn, dat geet nooit goad, dat wördt brokn. Ik zeg: Keerls, - ik was de jungste - dat kan nich, wa’j doar doot. Joawa, ik zeg: Doar krieg’j n oongeluk met, doar is t eand nich van te zeen, dat geet nich goad, Wat dan? Temet a’j op t heugste punt stoat, dan gebuurt d’r rare dingn. Och, dat kan niks maakn, wie hebt ‘m zoa goad in de töw en de ketn ... niks op oet doon, duurwearkn, ik zej: Heern, wearkt mer duur, ik goa vot. Ik goa vot, ik goa achter dat gebouw stoan, ik gluur, ik kröap vot, want ik verwochtn t ieder oognblik en eenmoal, nen boms za’k oe verteln, zukke dikke baddings, dee vlöagn as nen steen de locht in en dee kwam op n eand wier terecht, dee vlöagn zoa dwars duur t kantoor hen, dat is gen gekheid, roetn alns kepot. Ik zeg: Keerls, doar he’j t no, wat ik oe zegd heb. Ik har t a zeen, dat t zoa zol gebuurn.
Engelbertink (ik): Was dat dan genne technische fout, misschien? Was dat dan genne technische fout?
Kl.Haar.: Dat was genne technische fout, ja at ze mien road mer hadn doan, dan kon dat nich, mer den kettel mos owwer dat heugste puint, wier geleidelik noar beneedn hen, dat is n gewicht, twintig ton, dan krieg’j altied iets n dood punt, of is ok mer vief centimeter en koomp he doarowwerhen, dan wördt dat gewicht völ en völ zweurder, dan krieg’j n gaank d’rin. Alles en alles kapot, ik het t nooit dörvn te zegn, dat ik ear vuur waarschouwn, dat heb ik ok nooit doan, doar he’k mie vuur waard, zie meann dat t zoa kon.
Kleissen: En dat ha’j vuuroet zeen?
Kl.Haar.: dat ha’k vuuroet zeen. ik zer nog wa, dat kan geelsnich, d’r vaalt alns in mekaar en dat döat t ok.
Kleissen: A lang vuur tied.
Kl.H.: Nee vief minuutn misschien. Vief minuutn misschien. Ik mos d’r ok an helpn, ik hölp nich meer, ik zeg, t kan nich en doe slöatn ze mie d’r boetn, ze woln noar hoes hen, we’j nich, ze woln noar hoes hen.

SINSAG 0487 - Vorbedeutung anderer Ereignisse.    SINSAG 0487 - Vorbedeutung anderer Ereignisse.   

Van te voren zien dat er een ongeluk gaat gebeuren.

Collectie Engelbertink, verslag 12, verhaal 3 (Archief Meertens Instituut)

Ten Caat    Ten Caat