Hoofdtekst
En doarum ie möt ok wa es mangs de hersens loatn wearkn. En in dat geval spölt dat ok wa de hoofdrol, mer ie hebt ok wa es verscheidene valn da’j van te vuurtn dat anveult. ik heb t had, dat was bie Gait Roelofs., de Höfter oet Tubbig, Gait, den is no doad, nen beste keerl, koump wier oet de kolnmien, doar lewwern te Coat alle waagns an, nich. En doe mosn wie doar ne wek hen en doe komt wie wier, kom wie wier, mer de koppelingsplaat kapot, hebt ‘m op de stroat mötn repareern, we’j nich. En doe koump d’r ne most opzetn, wie woln ’s oavnds noar hoes hen. Mer ik wus goad in de plet, dat doar, hoo het dat water ok, doar bie Tiel, doar mö’j de Waal owwer en dat was n poond we’j nich en dat was zonne hevige mist. Gait zat nich in de waag, he zat zoawat nöast op t spatbord, doar stun he en heel zachtjes veurn, zo’n vieftwintig, dertig km, he, en in t lestn, wie hadn a zonnen bestn zet riedn, ik zej, no mö’w ok moal an dat water wezn, o, zeg he, volgns mie zi’w d’r nog lang nich en wiej jagn duur, en in eenmoal, ik trap op de rem. Bats, pats, a’k wat zeen heb, mag ze mie n haals ofsniedn, ha’k hoast zegd, dat zekt ze vrower mangs, dat is ok nich nöarig. He zeg: Wat doo’j no? Ik zeg, Gait, ik veul mie nich meer veilig. [in kantlijn door Engebertink met pen geschreven:] net zo wuurachtig at d’r nen god in ’n hemmel is De vuurwieln, dee raakn de ketn en n poond lag an de aandre kaant, dan kon nich meer vaarn. Ik zeg, Gait, goa hier es hen, hol die vast an n auto. O, God, O God, wat he’w nen goedn engelbewaarder had. Ik zeg, Gait dat he’m ok, dit mö’j goad onthooldn. In eenmoal kreag ik ne ingeving, bom ik tredn zoa op de rem en a’k no dat water zee of ik zee dee ketn, nee mer dat was t geval nich, ik kreag ineens n opdringing, no dat heb ik zölf ervaarn, zuk dinger he’k wa vaker had ja. En doarum loat nooit niemand zegn, dat dat oet n boze is, dat is werkelik zoa, en ik gelöaf ok wa, net wat d’r net zegd is in de twintigste eeuw, doar kö’j de vreselikste dinger met verwachtn, volgens mie, dat kan.
Ben Kleissen: Ik geleuw ok wa, dat d’r bepoalde möglikheedn zint um bepoalde dinger tegn te goan. Ik geleuw nich, dat alns gebuurn mot, zoa-as t vuurzeen wördt.
Ben Kleissen: Ik geleuw ok wa, dat d’r bepoalde möglikheedn zint um bepoalde dinger tegn te goan. Ik geleuw nich, dat alns gebuurn mot, zoa-as t vuurzeen wördt.
Onderwerp
SINSAG 0487 - Vorbedeutung anderer Ereignisse.   
Beschrijving
Verteller krijgt voorgevoel dat hij moet remmen om niet in het water te rijden.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 12, verhaal 4 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Ten Caat   
Naam Locatie in Tekst
Tubbergen   
Waal   
Tiel   
Plaats van Handelen
Tiel   
