ENGELB_12_006

Kl.H.: Nen dreum is mer nen flits. Tinus [Martinus] van t café was nen grootn streuper. He döar niks as streupn, al dee haazns, altied in n nacht, en dat hef mie d’r een vertöln, ik nem at dat woarheed is, doar bie t achterlaand op n kaamp, zeg he, lest ’s nachtns he zeg, helderlechte moan en dan komt d’r n paar haazns op, ja, dee wi’k hebn, en no zit ik in n milnvoer op de knee, mooie lechte moan en doar in eenmoal, zeg he, doar koump n deer anloopn, ok duur de voer en den koomp regelrecht op mie an, ik an t kiekn, wat is dat, wat is dat en t was net of at he hoe lenger hoe grötter wördn, potverdorie en genean, ik har t geweer kloar, ik hool hem d’r op en dat koon’k geels. nich zer he, ik kon d’r geelsnich opscheetn en dat deer, zeg he, dat koomp al vedan op mie an, zeg he,
- Toen was t bandje afgelopen.-

SINSAG 0361 - Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.    SINSAG 0361 - Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.   

Hert dat een jager nadert wordt steeds groter.

Collectie Engelbertink, verslag 12, verhaal 6 (Archief Meertens Instituut)