Hoofdtekst
Ben Kleissen: En was d’r ok iets west met doevn?
Kl.H.: Doevn, wet ik nich, nee, zeg vrower kon ik d’r völ met proatn, duur de steg op Albeargn an, a’j dat wet, dan gungn ze doar bie Knoef-Bakker d’rof en dan hoo hetn dat toch, de Hagweg, dat was al dubbele row en doe was d’r ok nen keerl doar ha’j dee grote keamp den har zoa al achter tegn de hak anstot, he, joa, mer zee hadn d’r al lenger hoo meer van kregn en dat vertöl ze ’s oavnds at ze in hoes kwam, dat was n raar geval, ja zoa en zoa, ik wol at mie dat owwerkwam, ik zol d’r met ofwearkn. Wat wo’j dan doon? Ik was nich bang, ik wol wetn, woar ik met te doon har; nou dan hop ik, a’j’t moal treft, zee zölt t ok wa mangs extra doon, dat wet ik nich en doe was ik d’r wier langs kömn, moal met den baas, dan achter mekaar anloopn dat pedke langs, n smal pedke doar langs, t was net of doar al een tegn de hakn anstodde, har a moal umkekn, ik zer: Wat heb ie, wat heb ie dan, zeg t. Ja, zer he, he wol’t dan ok wa zegn, he was nich terechte, har he zegd, nee, he kon nich in n hemmel komn, he was nich terecht. Dat he dan har? Ja he har vroger altied doezend kreans wiln bidn en ze döadn dat wa in hoes. Doezend kreans vuur bids en dee zol ik almoal bidn. Aands koan ‘k nich zoalig wordn. At’t anders niks is, dan goat mer wier hen, dan za’k dat vuur mekaar maakn en doe warn ze, ik wet nich of t woar is, warn ze in de keark a an t bidn west.
Kl.H.: Doevn, wet ik nich, nee, zeg vrower kon ik d’r völ met proatn, duur de steg op Albeargn an, a’j dat wet, dan gungn ze doar bie Knoef-Bakker d’rof en dan hoo hetn dat toch, de Hagweg, dat was al dubbele row en doe was d’r ok nen keerl doar ha’j dee grote keamp den har zoa al achter tegn de hak anstot, he, joa, mer zee hadn d’r al lenger hoo meer van kregn en dat vertöl ze ’s oavnds at ze in hoes kwam, dat was n raar geval, ja zoa en zoa, ik wol at mie dat owwerkwam, ik zol d’r met ofwearkn. Wat wo’j dan doon? Ik was nich bang, ik wol wetn, woar ik met te doon har; nou dan hop ik, a’j’t moal treft, zee zölt t ok wa mangs extra doon, dat wet ik nich en doe was ik d’r wier langs kömn, moal met den baas, dan achter mekaar anloopn dat pedke langs, n smal pedke doar langs, t was net of doar al een tegn de hakn anstodde, har a moal umkekn, ik zer: Wat heb ie, wat heb ie dan, zeg t. Ja, zer he, he wol’t dan ok wa zegn, he was nich terechte, har he zegd, nee, he kon nich in n hemmel komn, he was nich terecht. Dat he dan har? Ja he har vroger altied doezend kreans wiln bidn en ze döadn dat wa in hoes. Doezend kreans vuur bids en dee zol ik almoal bidn. Aands koan ‘k nich zoalig wordn. At’t anders niks is, dan goat mer wier hen, dan za’k dat vuur mekaar maakn en doe warn ze, ik wet nich of t woar is, warn ze in de keark a an t bidn west.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   
SINSAG 0477 - Begegnung mit Geistern.   
Beschrijving
Op een weg komt men een geest tegen die niet in de hemel kan komen, omdat hij had beloofd om duizend gebedskranzen te bidden maar dit niet gedaan had. Iemand belooft dit voor hem te doen.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 12, verhaal 10
Naam Overig in Tekst
Knoef-Bakker   
Naam Locatie in Tekst
Albergen   
Hagweg (Albergen)   
Plaats van Handelen
Albergen   
