Hoofdtekst
Over sterren.
G.M.: Wees wa, dan stearft der wier een, dan stearft der doar ok wier een
E.M.: Mien moder kwam ja oet Lemsel, ik was ja zo’n jong, nich, en ik kom ’s oavnds bie t lecht wees wa, ie mosn der ja bie lecht wier wezn, mer dat gung altied in t doonker, nich, mer het was dan luk döaster, wie komt doar, verrek, van Vrielman, wie gungn doar richtan en het is doar luk döaster, gen lecht an, wie wasn doar net bie oe en Bosch zien laand, woar n schead l. vlakbie, doe koump doar ineens zonne streep, zonnestert, langs de locht, nich, en dee is doar beslist, n heel n es was lecht en is doar kort achter ouns daal valn, nich, wie hebt loopn, wie hebt nog nooot herder loopn. Wat hef dat no west.
G.M.: Dat is no zeker woar, dat heb ik ok moal metmaakt.
E.M.: Heb ie dat ok moal metmaakt?
G.M.: Dat heb ik ok moal metmaakt, wanneer is dat no west, dat was a vuur mien trouwn, Kwam ik ’s oavnds laat wier, wees wa, en ik wet zölf nich woar ik hen har west en doar ginder doar ha’j nog n paar dann, a’j den dreai doar hebt had, ja doar wount no den Bruns doar zoawat, doar an stroat, n paar dennekes an stroat dee stoat der nog, ner disse stroat was der nog nich. En ik kwam wier fietsn, loat dan half twaalf wezn, no en ik fiets doar en ineens wördt zoa lecht, zoa lecht en ik wet in geelnich wat mie ankwam, ik kon t hoolt en alns zeen en ineens vaalt doar zo’n tien meter, loat dan viefteen meter wezn vaalt doar vuur mie vaalt der n ding op stroat ik stun hoast stil en ik bin der duur fietst en he sputtern al oet mekaar en ik bin vedan goan, no ik wus in t geelnich wat mie ankwam.
E.M.: Dat wi’k wa löavn.
G.M.: Ik bin noa hoes hen goan, ik zin der heelmoal suf van wördn. Wat dat west hef, dat wet ik in t geelnich. Zonne veurbal valt doar vuur mie op stroat en ik bin der langs fietst of duurfietst, ik wet in t geelnich meer, het was ineens eavn lecht, ik wet nich wat was, dat was nog vuur n oorlog. Het was net zoa dounker, zoa lecht wördn. Wat dat west mag hebn, mag de grote God wetn. Ja en a’k t de keender vertel, dee lacht der um.
E.M.: Het is nog net of ik t nog zoa zee.
G.M.: Zol der dan nen steern oet de locht valn, wat zol dat ne wezn west.
H.E.: Dat is al dat spul wat doar t heelal hengeat. Dat kan ok wa mangs, ja um de earde doar he’j zonne gordel van locht, he, en at den doar duur hengeat, he, dat is t zölfde at doe dee astronautn wierkwamn van de moan, he zee, dan komt ze ok duur zonne gordel van locht hen, en dat wrif, dat geat met zonne snelheed, dan begint dat te gleuin en dat is ok met zonne komeet, kiek, doar komt dan in dee locht met zoavöl snelheed, dat begint te wrievn en ie könt noagoan, a’j zoa wriewt, dan wördt dat ok woarm en dan begint dat te gleuin.
G.M.: Mer toch kiek ie raar op, mer dan wö’j der toch eavn anders van, at oe dat dat zoa owwerkoump.
E.M.: Mien moder dear in n gaank niks as bidn, misschien ik okwa, ik heb van mien levn nog nooit zoavöl schrik had. Mer dan kiek ie raar too.
H.E.: Dat doo’j wis.
G.M.: Dat zölfde geval. Ja a’k oons keender vertel, dee löawt der nich in, en at in n oorlog was west, dan ha’k zegd, t is iets anders west, het was gen oorlog.
G.M.: Wees wa, dan stearft der wier een, dan stearft der doar ok wier een
E.M.: Mien moder kwam ja oet Lemsel, ik was ja zo’n jong, nich, en ik kom ’s oavnds bie t lecht wees wa, ie mosn der ja bie lecht wier wezn, mer dat gung altied in t doonker, nich, mer het was dan luk döaster, wie komt doar, verrek, van Vrielman, wie gungn doar richtan en het is doar luk döaster, gen lecht an, wie wasn doar net bie oe en Bosch zien laand, woar n schead l. vlakbie, doe koump doar ineens zonne streep, zonnestert, langs de locht, nich, en dee is doar beslist, n heel n es was lecht en is doar kort achter ouns daal valn, nich, wie hebt loopn, wie hebt nog nooot herder loopn. Wat hef dat no west.
G.M.: Dat is no zeker woar, dat heb ik ok moal metmaakt.
E.M.: Heb ie dat ok moal metmaakt?
G.M.: Dat heb ik ok moal metmaakt, wanneer is dat no west, dat was a vuur mien trouwn, Kwam ik ’s oavnds laat wier, wees wa, en ik wet zölf nich woar ik hen har west en doar ginder doar ha’j nog n paar dann, a’j den dreai doar hebt had, ja doar wount no den Bruns doar zoawat, doar an stroat, n paar dennekes an stroat dee stoat der nog, ner disse stroat was der nog nich. En ik kwam wier fietsn, loat dan half twaalf wezn, no en ik fiets doar en ineens wördt zoa lecht, zoa lecht en ik wet in geelnich wat mie ankwam, ik kon t hoolt en alns zeen en ineens vaalt doar zo’n tien meter, loat dan viefteen meter wezn vaalt doar vuur mie vaalt der n ding op stroat ik stun hoast stil en ik bin der duur fietst en he sputtern al oet mekaar en ik bin vedan goan, no ik wus in t geelnich wat mie ankwam.
E.M.: Dat wi’k wa löavn.
G.M.: Ik bin noa hoes hen goan, ik zin der heelmoal suf van wördn. Wat dat west hef, dat wet ik in t geelnich. Zonne veurbal valt doar vuur mie op stroat en ik bin der langs fietst of duurfietst, ik wet in t geelnich meer, het was ineens eavn lecht, ik wet nich wat was, dat was nog vuur n oorlog. Het was net zoa dounker, zoa lecht wördn. Wat dat west mag hebn, mag de grote God wetn. Ja en a’k t de keender vertel, dee lacht der um.
E.M.: Het is nog net of ik t nog zoa zee.
G.M.: Zol der dan nen steern oet de locht valn, wat zol dat ne wezn west.
H.E.: Dat is al dat spul wat doar t heelal hengeat. Dat kan ok wa mangs, ja um de earde doar he’j zonne gordel van locht, he, en at den doar duur hengeat, he, dat is t zölfde at doe dee astronautn wierkwamn van de moan, he zee, dan komt ze ok duur zonne gordel van locht hen, en dat wrif, dat geat met zonne snelheed, dan begint dat te gleuin en dat is ok met zonne komeet, kiek, doar komt dan in dee locht met zoavöl snelheed, dat begint te wrievn en ie könt noagoan, a’j zoa wriewt, dan wördt dat ok woarm en dan begint dat te gleuin.
G.M.: Mer toch kiek ie raar op, mer dan wö’j der toch eavn anders van, at oe dat dat zoa owwerkoump.
E.M.: Mien moder dear in n gaank niks as bidn, misschien ik okwa, ik heb van mien levn nog nooit zoavöl schrik had. Mer dan kiek ie raar too.
H.E.: Dat doo’j wis.
G.M.: Dat zölfde geval. Ja a’k oons keender vertel, dee löawt der nich in, en at in n oorlog was west, dan ha’k zegd, t is iets anders west, het was gen oorlog.
Onderwerp
SINLEG 0023 - Lichterscheinungen 
SINLEG 0023 - Lichterscheinungen 
Beschrijving
Over licht en een vuurbal die op de grond vallen.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 13, verhaal 11 (Archief Meertens Instituut)
Naam Locatie in Tekst
Lemselo
Lemselo