Hoofdtekst
G.E.: Dee hadn der es moal loopn tusken Mös-Gerrad en Stej-Greads en ik wet nich, of ze noa Hobbelt hebt ze löaw’k weelt, noa Hobbelt hen kaartn
E.M.: Dien vader hef löaw’k noa Hobbelt goan noa Jannöakn.
G.M.: Doar hebt ze hen weelt.
E.M.: Zövnteen joar löaw’k.
G.M.: Joa dat is eerlik woar, dat hef he zölf a moal vertöln en doe hebt ze doar loopn, wes wa, tuskn Mös-Gerrard en Stej-Greadskn, now en doar bint ze op n ding kömn, doe bint ze heelmoal oet mekaar rapt, loa’k mer zegn, en doe har de Muller zegd, wees wa, woar ik hier op zit, mag de grote God van bovn wetn, kiek en doe achterof, wes wa, doe hadn ze dat noagoan, n paar daag later was doar n liek langs kömn, mer vader har ok a moal vertöln, wes wa, ik wet nich, wat vön knecht, at dat west was en die was ’s oavnds ok in hoes kömn en die was n nienduur inkömn en die was owwer de del hengoan en op de del was he zoawat van de beenn rold en doe he t good bekekn har, wes wa, doe har’t liek west en doe har he toch dacht, wes wa, doe har he de schear kregn, wes wa, en nen vosn hoar afsnedn, en doe har he ’s anderdaagns in t spegel kekn en doe har he zölf nen vosn hoar van n kop of had.
H.E.: Zol dat hier passeerd wezn?
G.M.: Woar dat passeerd is, wet ik nich, mer dat he de vaa verscheidne moaln vertöln.
H.E.: En doe hef he wa ne schrik kregn vanzölf.
G.M.: Doe nooit heurd, Eduard?
E.M.: Ik heb t wa es heurd.
H.E.: Dus he wus zölf, dat he binnkort zol stearvn.
G.M.: Doe har zikzölf ’s anderdaagns wasket en in t spegel kekn en doe har he zeen, dat he zölf nen vosn hoar van n kop of har.
E.M.: Ja doe mös der an gelöavn of nich an gelöavn.
G.M.: Eenmoal dat vertöl mien vader har he en de Muller loopn tuskn Mös-Gerrard en Stej-Greadskn, ik wet nog, at der gen stroat was, mer nen slimn weg, met doe hadn zie der ok opzetn, mer wat dat no west har, dat wus he zölf ok nich, wes wa, mer doe n paar daag later was doar löaw’k n liek langs kömn. En doe hadn ze t wa wetn. He’j dee tied nog keind, dat de liekn wördn opbaard onder t slop?
E.M.: Onder t slop nich. Vrower wördn der wa bie waakt, nich, in t hoes. Ik heb doe ok wa noa t Scheaper henwest. Doar wördn bie waakt. Twee noabers. Ik heb dat vaak doan. n Ooldn-Engbek zol ok wa noaber west hebn. De eerste vrouw was ja van de Hut ... potdosiemieen genein, doe mos ik doar ok goddom bie waakn, dan zatn ie doar en de leu dee zoargn dervuur, a’l luk koffie hadn.
H.E.: En dit nich te vergetn. (H.E. maakt een gebaar van borrels drinken).
E.M.: Ok wa. ok wa.
H.E.: Um de mood der in de holdn.
E.M.: Zie zoargn doar vuur koffie, ik heb dat vaak doan, nich.
G.M.: Den doadn dear oe niks.
H.E.: Dat is woar.
E.M.: Doar keak ie ja geelsnich noa, nich,
G.M.: Mer vrower mos n liek toch ok altied n nienduur oet zedn ze,
E.M.: oh joa. Ok dee der trouwn, dee mosn almoal nienduur in. Bie ouns ok wa, doe ik trouwde.
E.M.: Dien vader hef löaw’k noa Hobbelt goan noa Jannöakn.
G.M.: Doar hebt ze hen weelt.
E.M.: Zövnteen joar löaw’k.
G.M.: Joa dat is eerlik woar, dat hef he zölf a moal vertöln en doe hebt ze doar loopn, wes wa, tuskn Mös-Gerrard en Stej-Greadskn, now en doar bint ze op n ding kömn, doe bint ze heelmoal oet mekaar rapt, loa’k mer zegn, en doe har de Muller zegd, wees wa, woar ik hier op zit, mag de grote God van bovn wetn, kiek en doe achterof, wes wa, doe hadn ze dat noagoan, n paar daag later was doar n liek langs kömn, mer vader har ok a moal vertöln, wes wa, ik wet nich, wat vön knecht, at dat west was en die was ’s oavnds ok in hoes kömn en die was n nienduur inkömn en die was owwer de del hengoan en op de del was he zoawat van de beenn rold en doe he t good bekekn har, wes wa, doe har’t liek west en doe har he toch dacht, wes wa, doe har he de schear kregn, wes wa, en nen vosn hoar afsnedn, en doe har he ’s anderdaagns in t spegel kekn en doe har he zölf nen vosn hoar van n kop of had.
H.E.: Zol dat hier passeerd wezn?
G.M.: Woar dat passeerd is, wet ik nich, mer dat he de vaa verscheidne moaln vertöln.
H.E.: En doe hef he wa ne schrik kregn vanzölf.
G.M.: Doe nooit heurd, Eduard?
E.M.: Ik heb t wa es heurd.
H.E.: Dus he wus zölf, dat he binnkort zol stearvn.
G.M.: Doe har zikzölf ’s anderdaagns wasket en in t spegel kekn en doe har he zeen, dat he zölf nen vosn hoar van n kop of har.
E.M.: Ja doe mös der an gelöavn of nich an gelöavn.
G.M.: Eenmoal dat vertöl mien vader har he en de Muller loopn tuskn Mös-Gerrard en Stej-Greadskn, ik wet nog, at der gen stroat was, mer nen slimn weg, met doe hadn zie der ok opzetn, mer wat dat no west har, dat wus he zölf ok nich, wes wa, mer doe n paar daag later was doar löaw’k n liek langs kömn. En doe hadn ze t wa wetn. He’j dee tied nog keind, dat de liekn wördn opbaard onder t slop?
E.M.: Onder t slop nich. Vrower wördn der wa bie waakt, nich, in t hoes. Ik heb doe ok wa noa t Scheaper henwest. Doar wördn bie waakt. Twee noabers. Ik heb dat vaak doan. n Ooldn-Engbek zol ok wa noaber west hebn. De eerste vrouw was ja van de Hut ... potdosiemieen genein, doe mos ik doar ok goddom bie waakn, dan zatn ie doar en de leu dee zoargn dervuur, a’l luk koffie hadn.
H.E.: En dit nich te vergetn. (H.E. maakt een gebaar van borrels drinken).
E.M.: Ok wa. ok wa.
H.E.: Um de mood der in de holdn.
E.M.: Zie zoargn doar vuur koffie, ik heb dat vaak doan, nich.
G.M.: Den doadn dear oe niks.
H.E.: Dat is woar.
E.M.: Doar keak ie ja geelsnich noa, nich,
G.M.: Mer vrower mos n liek toch ok altied n nienduur oet zedn ze,
E.M.: oh joa. Ok dee der trouwn, dee mosn almoal nienduur in. Bie ouns ok wa, doe ik trouwde.
Onderwerp
SINSAG 0484 - Die Haarlocke. 
SINSAG 0484 - Die Haarlocke. 
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.
Beschrijving
Voorloop van sterfgevallen; man ziet een lijk liggen en knipt een lok haar af. De volgende dag merkt hij dat hijzelf een lok haar mist.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 13, verhaal 18 (Archief Meertens Instituut)