Hoofdtekst
H.E.: He’j oene vrouw nog owwer n zul hen mötn buurn?
E.M.: Dat wet ik zoa nich, mer wa n nienduur in, nienduur in,
H.E.: ie mosn de vrouw owwer n zul henbuurn en a’j dan struukeln was dat n slecht vuurteekn.
E.M.: dien moder he’k ok nog helpn mooi maakn, wat nen mooin kroam. Wat nen mooin kroam. (Er wordt door elkaar gepraat). Ik zat achter in de zealwaag en, ik wat doe n joar of veerteen, viefteen ... at dee der n paar ... vuur har.... dan völ den disselboam achter tegn ... Dat kostn dan n kleain
G.M.: Een van Loake-keerls hef doar toch t heen in kot kregn. Doar möt toch nen Gerrard bie Loak hebn west of nich? Zol he op zonne manier duur de pear de beenn nich kot hebn kregn.
E.M.: Ja, ja dat zal wa. Men dat was verrek mooi, met de zealwaag, nich, en wie warn n nöawstn noaber, nich, en oe vaar mos dat haaln doon, nich. Die moder mos dat haalndoon, nich, mer as ie no wusn, at der met ne moand as der een trouwn, dan gungn ze dee pear a better te voern, nich, mer dee kreagn vrower, het zint no almoal brökkes en dit en dat, mer doe verdomd zoad row en doar wö daen dee peer zoa godvergeefmie gek van, nich, ...
G.M.: Doe zint ze owwer t stad hengoan
E.M.: Owwer t stad en dat gung ... bie Beargman, doar is nog zonnen dreain net langs nen boam hen, nich, ik deank doar goa’w hen, nich,
G.M.: En ngood spier in.
E.M.: Dat kö’j begriepn, almoal n dreekwart, almoal dreekwart en doe gung t owwer stroat en doe wör der stil holdn doar bie n Lemseler es, mer dat doern heeln zet, de der n paar slimme pear hadn dee konn nich met, dee warn n paar honderd meter achter, nich, oh goddegod, wat nen mooin kroam En Mullers Tonius was der verdomd ok nog bie, en t Gröalkn was der verrek nog bie. Dat har t peard tegn Muller de zien.
G.M.: Dat was doar groot man met.
E.M.: En Mullers Tonius den har ok völ te völ had en doe wie wier stil höldn hier op n bearg hier, mer wie warn der godvergeefmie ok nog ondugnd bie ik wet ok nich, mer mien vader höl doar stil, kort bie t Heihuuskn.
G.M.: Doar löpt nog iets noa.
E.M.: Doar löpt nog iets noa en dan wa’j bie mekaar en dan wördn der druinkn, nich, dit en dat meer en doar gung goddomme wier hen, nich, mer doe van n bearg, dee lestn dee mosn ok nog iets vuurzichtig wezn, anders gung t völs te hard, völs te hard, nich, mer wie warn a owwer, en doe doerde t nog wa vief minuutn doe dander der an kwamn. Wa vief minuutn, vuur at ze der an kwamn. Mullers-Tonius, dee löap doar verrek al, nich, den har ok te völ had, nich, den löap der al, woar is t oold-Loak, woar is t Oold-Loak? Dat jagde zoa hard, dat kon nich goad met. Mer vrower Tijman, dee wonde nog bie de keark, nich, en dat was ok nen pearkeerl.
G.M.: Dee kon ik wa riedn.
E.M.: Dee kon ok wa riedn, nich, en ie hadn de Leemboer en ie hadn al pear, dee wördn der al tegn mekaar. Pear dee goadloopn konn, want ze wusn wa, oons vaar was ok nen donder, nich, den löat ze godvergeefmie goan, nich, het was mangs onmöanig mooi, almoal dreekwart.
H.E.: Wat bedoel ie der met dreekwart liter?
E.M.: Dreekwart anschötn, dreekwart verstaand.
H.E.: Dat dach ik a.
E.M.: Almoal dreekwart. en ’s oavnds dan gung t der van. Woarum jags zoa hard?
G.M.: Dan dreain t mangs op ruzie oet.
E.M.: Ja dikke keerls, dat wees wa, t was ok zoa wier kloar.
E.M.: Dat wet ik zoa nich, mer wa n nienduur in, nienduur in,
H.E.: ie mosn de vrouw owwer n zul henbuurn en a’j dan struukeln was dat n slecht vuurteekn.
E.M.: dien moder he’k ok nog helpn mooi maakn, wat nen mooin kroam. Wat nen mooin kroam. (Er wordt door elkaar gepraat). Ik zat achter in de zealwaag en, ik wat doe n joar of veerteen, viefteen ... at dee der n paar ... vuur har.... dan völ den disselboam achter tegn ... Dat kostn dan n kleain
G.M.: Een van Loake-keerls hef doar toch t heen in kot kregn. Doar möt toch nen Gerrard bie Loak hebn west of nich? Zol he op zonne manier duur de pear de beenn nich kot hebn kregn.
E.M.: Ja, ja dat zal wa. Men dat was verrek mooi, met de zealwaag, nich, en wie warn n nöawstn noaber, nich, en oe vaar mos dat haaln doon, nich. Die moder mos dat haalndoon, nich, mer as ie no wusn, at der met ne moand as der een trouwn, dan gungn ze dee pear a better te voern, nich, mer dee kreagn vrower, het zint no almoal brökkes en dit en dat, mer doe verdomd zoad row en doar wö daen dee peer zoa godvergeefmie gek van, nich, ...
G.M.: Doe zint ze owwer t stad hengoan
E.M.: Owwer t stad en dat gung ... bie Beargman, doar is nog zonnen dreain net langs nen boam hen, nich, ik deank doar goa’w hen, nich,
G.M.: En ngood spier in.
E.M.: Dat kö’j begriepn, almoal n dreekwart, almoal dreekwart en doe gung t owwer stroat en doe wör der stil holdn doar bie n Lemseler es, mer dat doern heeln zet, de der n paar slimme pear hadn dee konn nich met, dee warn n paar honderd meter achter, nich, oh goddegod, wat nen mooin kroam En Mullers Tonius was der verdomd ok nog bie, en t Gröalkn was der verrek nog bie. Dat har t peard tegn Muller de zien.
G.M.: Dat was doar groot man met.
E.M.: En Mullers Tonius den har ok völ te völ had en doe wie wier stil höldn hier op n bearg hier, mer wie warn der godvergeefmie ok nog ondugnd bie ik wet ok nich, mer mien vader höl doar stil, kort bie t Heihuuskn.
G.M.: Doar löpt nog iets noa.
E.M.: Doar löpt nog iets noa en dan wa’j bie mekaar en dan wördn der druinkn, nich, dit en dat meer en doar gung goddomme wier hen, nich, mer doe van n bearg, dee lestn dee mosn ok nog iets vuurzichtig wezn, anders gung t völs te hard, völs te hard, nich, mer wie warn a owwer, en doe doerde t nog wa vief minuutn doe dander der an kwamn. Wa vief minuutn, vuur at ze der an kwamn. Mullers-Tonius, dee löap doar verrek al, nich, den har ok te völ had, nich, den löap der al, woar is t oold-Loak, woar is t Oold-Loak? Dat jagde zoa hard, dat kon nich goad met. Mer vrower Tijman, dee wonde nog bie de keark, nich, en dat was ok nen pearkeerl.
G.M.: Dee kon ik wa riedn.
E.M.: Dee kon ok wa riedn, nich, en ie hadn de Leemboer en ie hadn al pear, dee wördn der al tegn mekaar. Pear dee goadloopn konn, want ze wusn wa, oons vaar was ok nen donder, nich, den löat ze godvergeefmie goan, nich, het was mangs onmöanig mooi, almoal dreekwart.
H.E.: Wat bedoel ie der met dreekwart liter?
E.M.: Dreekwart anschötn, dreekwart verstaand.
H.E.: Dat dach ik a.
E.M.: Almoal dreekwart. en ’s oavnds dan gung t der van. Woarum jags zoa hard?
G.M.: Dan dreain t mangs op ruzie oet.
E.M.: Ja dikke keerls, dat wees wa, t was ok zoa wier kloar.
Beschrijving
Gebruiken bij huwelijk en kraamvisite.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 13, verhaal 19 (Archief Meertens Instituut)