Hoofdtekst
E.M.: Dat ding mos ik nooit hebn weg doan, dat mos ik good bewaard hebn, nich. Vrower hef t hier völ oorlog west, nich, en dat was in n es, dat is doar achter blevn, nich, met deap bouwn is dat loskömn, was n mooi botn heg, net zoa mooi.
H.E.: Wat he’j der met doan dan, Eduard?
E.M.: Ik heb dat ding doar zoa verrek henlegd en doar is t tuskn t ander kömn, nich, doe was t heelmoal verroest, zo’n laank mes was deran, t was an bear kaantn net zoa schaarp. Mer bie ouns vrower in de tuffelkoel, ik en mien vaar in de tuffelkoel. Vrower warn der wel, nich, en in n wal doar maakn wie n kuulkn in, nich, en doe wördn den wal der oet maakt en mien Godengenein ik en mien vaar vreutn doarin en doe kom wie potdosieengenein nen bot tegn. Doar was der in oorlog der een in begraavn, heelmoal dee beenn, nich, en knoap was der ok nog in, nich he har n heel uniform an had, uniform anhad en ’s middaagns potdosieengein wie mosn hen etn en ’s meddaagns doe gungs wie der later wier hen, doe scheen de zun drop was alns oet mekaar.
H.E.: Zo’n verhaal he’k vanmorgn nog lezn.
E.M.: He’j dat vanmorgn nog lezn. Nich dat geval van oe dat wus ik ja nich. Zoa iets wa, van ne crypte, dat is ja zo’n onderaards gewelf in ne keark of zoa, doar wördn vrower de liekn ja in begraavn, mer at doar gewoon de daglocht biekoomp, he, dan vaalt t oet mekaar.
E.M.: Ik heb de beenn nog zeen, nich, doar was der vrower in begraavn, n uniform met knöap an, nich, met oons vaar döar der ok niks op oet, nich,
G.M.: No dat döa’j nich.
E.M.: Den döar der niks op oet nich. in dee tuffelkoel, doar heb ik bie west.
H.E.: He’j nog wa es vaaker wat vundn met t bouwn op t laand, a’j van dee pötkes vundn van dee urnn
E.M.: Nee, alleen dat dolkmes, mer dat was zo’n geveurlik mes, nich, goddegod nog nooit zo’n geveurlik mes zeen. Het was verrek zoa blaank was t en het was verrek blaank ok nog.
G.M.: Dat ha’j vrower bie ouns ok achter t hoes, wees wa, dat was vrower oen mörs ok, dat was almoal hoolt en doe zint ze doar met an terecht maakn, zie komt ja almoal van Weersel, mien vader als jong is van Weersel kömn, loa’k mer zegn. Doe hef dat hoes in Morsink ziene wear, oold Mullers vrolle zedn ze altied en doe zie dat terecht hebt maakt, hebt dee altied bie ear stoan. Ik zei, woarum stundn dee dan bie ear? Vrower den oold Mullers den har völ smokkeld, ja doar zol dan jenever zitn in kann, wees wa, dee was doar owwer vot stöarvn en den was nooit wier tevuurschien kömn en dat hebt ze nog meand, at dat doar inzat. Misschien zit dat nog in den ooldn wal, den doar nog zit.
E.M.: No t oold-Loak vrower, den har ok recht gen bestoan, nich, en dee zochn alns oet, Dee döar potdomme niks anders as jenever smokkeln.
G.M.: Joa dat hebt ze vrower doan.
E.M.: Joa at der een trouwt, dan mosn ze völ jenever hebn, nich, in bloazn van vearkn,
nich, in bloazn, dee wördn opdröawd.
G.M.: En doar döadn ze jenever in. En dee smokkeln ze.
E.M.: En dee verkofde ok nich met n borrel, nich, no mer vergunning, mer vrower, doe verkofde ze iedereen stil en dat warn van dee echte dreenkers, nich, ik wet nog de stie in Bosch zien buske, dat zint zukke tuffelkoeln, vader zer altied....
G.M.: Doar löap ok zonnen mooin pad duur, dat wet ik nog, blikskaters best, doar löap zonnen pad duur.
E.M.: Doar har zonnen Mörs-Geerd oet Tilligte dat was ok nen eerste klas voeloas west.
H.E.: Mörs-Geerd is toch vuurzitter van de bejoardnvereniging van Tilgt.
E.M.: Is he dat?
H.E.: Met ne groep kinder he’k doar a wa moal optreedn doar.
E.M.: Woar dee tabaksdöas blevn is, dat weet ik nich, dat hef bie Engberman west. Ne tabaksdöas, ne koppern tabaksdöas en woar no dat oolde hoes van ouns steat, doar is no nen duker, mer vrower en doar was zonnen deapn kolk achter en zonne alkn bruw was doar owwer en doar is Mörs-Geerd met n dikn kop is der inkömn, nich, en hef doar de tabaksdöas bie verspoald, nich, en Engbek-Naats, nich, dee zochde altied, dee zochde altied vuur dee duker, bie dat driefzaand, nich, net as mot vrower en dat hef dee tabaksdöas vundn, ik heb dee tabaksdöas vrower a wa zeen, nich, en doar stun Mörs-Geerd zienn naam zoa mooi dudelik in, nich, dat kan geneen meuier schrievn.
H.E.: Disn Geerd of disn zienn vader dan?
E.M.: Disn zien vader.
G.M.: En den hef dien grootvader vundn.
H.E.: Ja dat was dezelfde generatie.
G.M.: Bertus hef alns opruumd, anders har den’t nog wa wetn.
E.M.: Engbek-Bennaats hef dee döas had. Ik heb hem zeen, ik wet zeker, ik wet zeker.
G.M.: No Eduard, no he’w doar owwer oold-Loak. Hef der no vrower ok a nich n hoes stoan. Ie hadn doar ja nog dann.
E.M.: Joa tuskn dee dan en Bosch zien buske, dat is dat hoes, wat der no nog steat.
G.M.: Dat meann ik ok.
H.E.: Joa dat kan ik nog wa teruw vindn op dee oolde kaartn. No wie t doar toch owwer hebt, ik löaw vrower dee wear, dee hier achter lig, a’j den no nog de hofmoat neumt?
G.M.: Joa n hofmoat.
H.E.: Hef hier dat oolde hoes dan stoan?
G.M.: ouns oolde hoes mot doar vrower stoan hebn. Ja dat weg ik nich meer, mer ik heb nog ne beschriewing had van n oom, wees wa, dee he’k a nen heeln zet had en dee is in mien trouwn votkömn, ja, dan wördt der mangs van alns opruumd, dat we’j wa. Van 1300 of an wel doarop regeerd hadn en n een har dit metkregn en n aander har dat metkregn, eerlik woar.
H.E.: Dee papiern bint dee almoal vot Gerrard?
G.M.: Dee bint almoal vot.
H.E.: Zo’k dee nog moal könn achterhaaln.
G.M.: Vledn joar, ik heb’t a wa moal eerder tegn die vertöln, doe zoaterdaagns, doe mos ik hen melkn en doe wördn der bie ouns op de duurn klopt en ik kwam net van t etn, wees wa, en doe döar ik de achterkökn, en doe kwam der zonnen meneer en mevrouw binn. Ja meneer, zeg he, ie weet wa, boe ik doar gangns loop. Ja, nen meneer net zoa derop, ie wet wa, boe ik mangs oetval, dat kan mie ok net zölder wezn, boe ik proat. Wie woudn es eevn met u praatn. Ik zei, dat kan misschien wa. Of bent u druk, ik zei, joa, ik möt straks nog wa hen melkn.
Ben ik hier al bij de Scheaper, zeg he. Ik zei, ja, dat zegt ze wa, ik zei oonsn naam, ja dat klopt. Ja, zeg he, zie kwamn van Apeldoorn. Ik zei, zo. He zeg, is dit de boerderij de Scheaper. Ja eigenlik wa. Ja, zie warn dan eigenlik van de Scheaper oet Lemsel.
E.M.: Ja, dat is n stam.
G.M.: Ja dat is n stam en nozochn ze dat almoal oet. ik zei, joa, dat klopt wa, mer doe
achterof, wees wa, wat dee vrouw was, dee hetde dan Scheper. mer den keerl nich, he hef dat wa zegd, wat wet ik nich meer, mer zee warn der met an t oetzeukn. No achterof heb ik bekekn: Vrower is bie oold-Broenink, dat mös doe ok nog wetn hebn. Lear is doar as tweede vrouw kömn, oold-Broenink-Lear. Nooldn-Schepers hef twee moal trouwd west. Ja n Weeldreaier nich, mer n ooldn-Broenink en dat was nen vuurjong, dat hef mien moder wa es mangs zegd en dee hef nich met ooldn-Broenink-Lear op könn scheetn en dee hef zik verdreinkn wiln, ik wet nich, ofs doe dat wees, Eduard.
E.M.: Ik heb t wa es heurd.
G.M.: Mer no wet ik nich, wel at hem doar tröfn hef bie dat water en dee hef dee jong
metnömn, mer no is dee jong ant leste votkömn noa Eindhoovn, woar is he doar hengoan en doar wier ne dochter van, den kwam no bie oons, mer dat zer ze natuurlik nich, mer doe ze an t proatn kwam, doe wus ik dat wa.
E.M.: Mer hier bie Paalt hef vrower ne beschriewing west. At dee der nog bestun, dat was honderddoezenden guldn weard.
H.E.: Dee gung owwer de maarkn nich?
E.M.: Dee was honderddoezenden guldn weard. Doe was ik zo’n drietjong ... buske, wat ie no hebt van ouns ... dat har zo’n lang beurdke.
G.M.: Joa, dat heb ik nich meer keand, dat oold-Paalt.
H.E.: Hendrik zien vaar.
G.M.: Dat oolde meanske dat heb ik best keand. Hendrik zien moder.
E.M.: Dat har vrower net as ne verpleegster of wat, no goat ze noa n dokter hen en doe gungn ze vrower al noa Paalt hen, men den zien vader wier, nich, en dee zeg, ik en de vaar zint doar an de gang, Maseland, joa goed onthoudn, nich, joa, joa, en proatn, joa, ik zag die doar net, nich, ik heb vannacht weinig sloapn. Boe dat dan? zeg de vader. Heeln nacht dee beschriewing van de boerderij van Maseland, van Loak, Mien, God, zeg vader, boe koms doar op? Doar lag ne beschriewing van. En ne hele beschriewing van Rossum, nich, Bie Loak hadn ze vrower 12 onderdaan had net as 12 knechtn, nich en bie Tithof 45. Ieder laand vecht mangs tegn mekaar, nich. Zoa deadn hier vrower de boern, nich, Dee van Loak dee hadn altied oppast, nich, dat ze gen ruzie met dee van Tithof kreegn, want dat was owwerbemand, nich, en dan gungn dee der ok an, nich, mer dee warn grote leu met mekaar west, nich, en woar bestundn dee leu van, ja hoofdzakelik van t ruiln. En doar hef mie dat keerlke, ik weg nog alns wat he vertöln hef, dat hef mie doar van vertöln.
H.E.: Dat is a wa zon 500 joar teruw, dach ik.
G.M.: Joa, dat is a nen heeln zet ledn.
E.M.: Mer dee beschriewing was der van, nich. En ik heb Paalt der a verschilnde moalnnoa vroawd, nich, bint dee papiern der nog wa?
G.M.: Ja den keerl har de beschriewing a van 1300 of an.
H.E.: Ja wel dee papiern nog hef, Gerrard.
E.M.: A’w dee papiern nog hadn, nich.
G.M.: Oom har dat al op papier, n oom oet Deernkaamp. En doe heb ik den Schepers a wa zegd, ik zei, a’j t wetn wilt, boe den der bie is kömn, misschien wet miene nichtn t nog oet Deernkaamp, anders wet ik’t ok nich.
H.E.: Zoln der ge papiern meer van wezn, Gerrard?
G.M.: Ja in Deernkaamp. n Oom was doar ok vuur vrower. en van vader zien beide breurs in stad,
H.E.: Ja dat geat oower Scheapeke, mer ik deank ok wa dat der n heelbool dinger van Engberman instoat.
G.M.: Ja net zoa good.
H.E.: Wie zint je aait noaber west.
G.M.: Ja gerst, wat was der vrower en row, zie hadn zoavöl mud en zoavöl mud kregn, ja zoa stun dat der al, op. Dat was net n book wat der van was.
H.E.: Ja ik heb der ok wa n heelbool van, mer ik wil t moal oetschrievn. In de vakaantie dan goa’k aait noa Zwolle hen, noa de Sasnpoort. van Scheapeke he’k ok wa dinger vundn, mer dat har ok wa met Engberman te maakn-
E.M.: Mer ouns Gerrard, dee hef es moal, doe Paalt dat oolde hoes es luk verneid hef, nich, nen nein kap derop, nich, doe he vergunning kreeg, hef de der met an t bouwn west, nich, met dat oolde ding, nich en doe hef oons Gerrit hölpn, nich.
G.M.: Doe hef oold-Griepn-Toon der nog wearkt.
E.M.: Oons Gerrit hef hem doar hölpn en dat hef der onmöanig oet zeen doarbovn, nich, en dat almoal papiern en dee timmerleu kwamn der an en dee mosn dat opriumn, nich, en dan möt ok alns opruumd wördn, nich, zie warn an t opruumn, nich, zie hadn zoavöl papiern, nich, en zee hadn verdomd alns verbraand.
G.M.: Zoa hebt wie ok wa doan, wat der almoal wa nich vot is kömn in dee daag. En dan he’j mangs ander leu in hoes, wees wa, ...
E.M.: Ieder woord, wat dat oolde Paalt an ouns vader vertöln hef, dat wet ik goddom al nog.
H.E.: Mer n jong Jan, den heb ik der a moal noa vrogd, noa dee papiern, n Paaltn-jong. He zeg, doar is niks meer van, wat der nog van is, dat möt dan op t rijksmuseum zitn in Eansche. En doar heb ik ok wa noa vrogd doar. Mer doar is nich völ meer van, van Paalt nich.
E.M.: Dat kan best wezn, mer dat wust al nog zoa secuur en dat hef t zoa vast vertöln, nich, ik heb der n heeln nacht, ik heb mer n uur hen sloapn west, nich, he har der verwoonderd van stoan, nich van de boerderij, nich, Loak ziene boerderij, dee hef vrower onder n drost heurt. Engberman har straf had, den har nen boam houwn.
H.E.: Bie ouns ok. Ik heb der wa ne fotocopy van loatn maakn.
E.M.: Ounze boerderij har 3500 guldn kost. En Eansman ziene boerderij warn tegeliek
verkoft van n drost, mer doe was t Eansman zient, doar Höwwebuurkn ok bieheurd.
G.M.: Oh, ja dat was der ok nog van.
E.M.: Dee hebt zik met twee deeld. Van Eansman was der een bie de Höwweboer trouwd, nich, en dee hebt zik doar alns deeld ... mer dee hadn ze vrower tegeliekverkoft van n drost. Alles wat der was, nich, en doar hef Höuwebruukn al dee ground van.
G.M.: Ja doar hebt vrower völ drostnplaatsn west. Ja, later van Paaltnjuffer dan. Steenhof zien, en dan has doe ... Gerrad zien, Tijman zien, tot doartn was almoal van Paalt.
E.M.: Tot Lienboer zient.
E.M.: Kistemaker hef Tijman ziene boerderij heurd, nich. En den kon zik nich met de pastoor verdregn ... Siemert was doar leider van, nich en dee andern. dee mosn dat maakn, nich, goddegod, wat ne kroam. Wat ne kroam.
H.E.: Wat he’j der met doan dan, Eduard?
E.M.: Ik heb dat ding doar zoa verrek henlegd en doar is t tuskn t ander kömn, nich, doe was t heelmoal verroest, zo’n laank mes was deran, t was an bear kaantn net zoa schaarp. Mer bie ouns vrower in de tuffelkoel, ik en mien vaar in de tuffelkoel. Vrower warn der wel, nich, en in n wal doar maakn wie n kuulkn in, nich, en doe wördn den wal der oet maakt en mien Godengenein ik en mien vaar vreutn doarin en doe kom wie potdosieengenein nen bot tegn. Doar was der in oorlog der een in begraavn, heelmoal dee beenn, nich, en knoap was der ok nog in, nich he har n heel uniform an had, uniform anhad en ’s middaagns potdosieengein wie mosn hen etn en ’s meddaagns doe gungs wie der later wier hen, doe scheen de zun drop was alns oet mekaar.
H.E.: Zo’n verhaal he’k vanmorgn nog lezn.
E.M.: He’j dat vanmorgn nog lezn. Nich dat geval van oe dat wus ik ja nich. Zoa iets wa, van ne crypte, dat is ja zo’n onderaards gewelf in ne keark of zoa, doar wördn vrower de liekn ja in begraavn, mer at doar gewoon de daglocht biekoomp, he, dan vaalt t oet mekaar.
E.M.: Ik heb de beenn nog zeen, nich, doar was der vrower in begraavn, n uniform met knöap an, nich, met oons vaar döar der ok niks op oet, nich,
G.M.: No dat döa’j nich.
E.M.: Den döar der niks op oet nich. in dee tuffelkoel, doar heb ik bie west.
H.E.: He’j nog wa es vaaker wat vundn met t bouwn op t laand, a’j van dee pötkes vundn van dee urnn
E.M.: Nee, alleen dat dolkmes, mer dat was zo’n geveurlik mes, nich, goddegod nog nooit zo’n geveurlik mes zeen. Het was verrek zoa blaank was t en het was verrek blaank ok nog.
G.M.: Dat ha’j vrower bie ouns ok achter t hoes, wees wa, dat was vrower oen mörs ok, dat was almoal hoolt en doe zint ze doar met an terecht maakn, zie komt ja almoal van Weersel, mien vader als jong is van Weersel kömn, loa’k mer zegn. Doe hef dat hoes in Morsink ziene wear, oold Mullers vrolle zedn ze altied en doe zie dat terecht hebt maakt, hebt dee altied bie ear stoan. Ik zei, woarum stundn dee dan bie ear? Vrower den oold Mullers den har völ smokkeld, ja doar zol dan jenever zitn in kann, wees wa, dee was doar owwer vot stöarvn en den was nooit wier tevuurschien kömn en dat hebt ze nog meand, at dat doar inzat. Misschien zit dat nog in den ooldn wal, den doar nog zit.
E.M.: No t oold-Loak vrower, den har ok recht gen bestoan, nich, en dee zochn alns oet, Dee döar potdomme niks anders as jenever smokkeln.
G.M.: Joa dat hebt ze vrower doan.
E.M.: Joa at der een trouwt, dan mosn ze völ jenever hebn, nich, in bloazn van vearkn,
nich, in bloazn, dee wördn opdröawd.
G.M.: En doar döadn ze jenever in. En dee smokkeln ze.
E.M.: En dee verkofde ok nich met n borrel, nich, no mer vergunning, mer vrower, doe verkofde ze iedereen stil en dat warn van dee echte dreenkers, nich, ik wet nog de stie in Bosch zien buske, dat zint zukke tuffelkoeln, vader zer altied....
G.M.: Doar löap ok zonnen mooin pad duur, dat wet ik nog, blikskaters best, doar löap zonnen pad duur.
E.M.: Doar har zonnen Mörs-Geerd oet Tilligte dat was ok nen eerste klas voeloas west.
H.E.: Mörs-Geerd is toch vuurzitter van de bejoardnvereniging van Tilgt.
E.M.: Is he dat?
H.E.: Met ne groep kinder he’k doar a wa moal optreedn doar.
E.M.: Woar dee tabaksdöas blevn is, dat weet ik nich, dat hef bie Engberman west. Ne tabaksdöas, ne koppern tabaksdöas en woar no dat oolde hoes van ouns steat, doar is no nen duker, mer vrower en doar was zonnen deapn kolk achter en zonne alkn bruw was doar owwer en doar is Mörs-Geerd met n dikn kop is der inkömn, nich, en hef doar de tabaksdöas bie verspoald, nich, en Engbek-Naats, nich, dee zochde altied, dee zochde altied vuur dee duker, bie dat driefzaand, nich, net as mot vrower en dat hef dee tabaksdöas vundn, ik heb dee tabaksdöas vrower a wa zeen, nich, en doar stun Mörs-Geerd zienn naam zoa mooi dudelik in, nich, dat kan geneen meuier schrievn.
H.E.: Disn Geerd of disn zienn vader dan?
E.M.: Disn zien vader.
G.M.: En den hef dien grootvader vundn.
H.E.: Ja dat was dezelfde generatie.
G.M.: Bertus hef alns opruumd, anders har den’t nog wa wetn.
E.M.: Engbek-Bennaats hef dee döas had. Ik heb hem zeen, ik wet zeker, ik wet zeker.
G.M.: No Eduard, no he’w doar owwer oold-Loak. Hef der no vrower ok a nich n hoes stoan. Ie hadn doar ja nog dann.
E.M.: Joa tuskn dee dan en Bosch zien buske, dat is dat hoes, wat der no nog steat.
G.M.: Dat meann ik ok.
H.E.: Joa dat kan ik nog wa teruw vindn op dee oolde kaartn. No wie t doar toch owwer hebt, ik löaw vrower dee wear, dee hier achter lig, a’j den no nog de hofmoat neumt?
G.M.: Joa n hofmoat.
H.E.: Hef hier dat oolde hoes dan stoan?
G.M.: ouns oolde hoes mot doar vrower stoan hebn. Ja dat weg ik nich meer, mer ik heb nog ne beschriewing had van n oom, wees wa, dee he’k a nen heeln zet had en dee is in mien trouwn votkömn, ja, dan wördt der mangs van alns opruumd, dat we’j wa. Van 1300 of an wel doarop regeerd hadn en n een har dit metkregn en n aander har dat metkregn, eerlik woar.
H.E.: Dee papiern bint dee almoal vot Gerrard?
G.M.: Dee bint almoal vot.
H.E.: Zo’k dee nog moal könn achterhaaln.
G.M.: Vledn joar, ik heb’t a wa moal eerder tegn die vertöln, doe zoaterdaagns, doe mos ik hen melkn en doe wördn der bie ouns op de duurn klopt en ik kwam net van t etn, wees wa, en doe döar ik de achterkökn, en doe kwam der zonnen meneer en mevrouw binn. Ja meneer, zeg he, ie weet wa, boe ik doar gangns loop. Ja, nen meneer net zoa derop, ie wet wa, boe ik mangs oetval, dat kan mie ok net zölder wezn, boe ik proat. Wie woudn es eevn met u praatn. Ik zei, dat kan misschien wa. Of bent u druk, ik zei, joa, ik möt straks nog wa hen melkn.
Ben ik hier al bij de Scheaper, zeg he. Ik zei, ja, dat zegt ze wa, ik zei oonsn naam, ja dat klopt. Ja, zeg he, zie kwamn van Apeldoorn. Ik zei, zo. He zeg, is dit de boerderij de Scheaper. Ja eigenlik wa. Ja, zie warn dan eigenlik van de Scheaper oet Lemsel.
E.M.: Ja, dat is n stam.
G.M.: Ja dat is n stam en nozochn ze dat almoal oet. ik zei, joa, dat klopt wa, mer doe
achterof, wees wa, wat dee vrouw was, dee hetde dan Scheper. mer den keerl nich, he hef dat wa zegd, wat wet ik nich meer, mer zee warn der met an t oetzeukn. No achterof heb ik bekekn: Vrower is bie oold-Broenink, dat mös doe ok nog wetn hebn. Lear is doar as tweede vrouw kömn, oold-Broenink-Lear. Nooldn-Schepers hef twee moal trouwd west. Ja n Weeldreaier nich, mer n ooldn-Broenink en dat was nen vuurjong, dat hef mien moder wa es mangs zegd en dee hef nich met ooldn-Broenink-Lear op könn scheetn en dee hef zik verdreinkn wiln, ik wet nich, ofs doe dat wees, Eduard.
E.M.: Ik heb t wa es heurd.
G.M.: Mer no wet ik nich, wel at hem doar tröfn hef bie dat water en dee hef dee jong
metnömn, mer no is dee jong ant leste votkömn noa Eindhoovn, woar is he doar hengoan en doar wier ne dochter van, den kwam no bie oons, mer dat zer ze natuurlik nich, mer doe ze an t proatn kwam, doe wus ik dat wa.
E.M.: Mer hier bie Paalt hef vrower ne beschriewing west. At dee der nog bestun, dat was honderddoezenden guldn weard.
H.E.: Dee gung owwer de maarkn nich?
E.M.: Dee was honderddoezenden guldn weard. Doe was ik zo’n drietjong ... buske, wat ie no hebt van ouns ... dat har zo’n lang beurdke.
G.M.: Joa, dat heb ik nich meer keand, dat oold-Paalt.
H.E.: Hendrik zien vaar.
G.M.: Dat oolde meanske dat heb ik best keand. Hendrik zien moder.
E.M.: Dat har vrower net as ne verpleegster of wat, no goat ze noa n dokter hen en doe gungn ze vrower al noa Paalt hen, men den zien vader wier, nich, en dee zeg, ik en de vaar zint doar an de gang, Maseland, joa goed onthoudn, nich, joa, joa, en proatn, joa, ik zag die doar net, nich, ik heb vannacht weinig sloapn. Boe dat dan? zeg de vader. Heeln nacht dee beschriewing van de boerderij van Maseland, van Loak, Mien, God, zeg vader, boe koms doar op? Doar lag ne beschriewing van. En ne hele beschriewing van Rossum, nich, Bie Loak hadn ze vrower 12 onderdaan had net as 12 knechtn, nich en bie Tithof 45. Ieder laand vecht mangs tegn mekaar, nich. Zoa deadn hier vrower de boern, nich, Dee van Loak dee hadn altied oppast, nich, dat ze gen ruzie met dee van Tithof kreegn, want dat was owwerbemand, nich, en dan gungn dee der ok an, nich, mer dee warn grote leu met mekaar west, nich, en woar bestundn dee leu van, ja hoofdzakelik van t ruiln. En doar hef mie dat keerlke, ik weg nog alns wat he vertöln hef, dat hef mie doar van vertöln.
H.E.: Dat is a wa zon 500 joar teruw, dach ik.
G.M.: Joa, dat is a nen heeln zet ledn.
E.M.: Mer dee beschriewing was der van, nich. En ik heb Paalt der a verschilnde moalnnoa vroawd, nich, bint dee papiern der nog wa?
G.M.: Ja den keerl har de beschriewing a van 1300 of an.
H.E.: Ja wel dee papiern nog hef, Gerrard.
E.M.: A’w dee papiern nog hadn, nich.
G.M.: Oom har dat al op papier, n oom oet Deernkaamp. En doe heb ik den Schepers a wa zegd, ik zei, a’j t wetn wilt, boe den der bie is kömn, misschien wet miene nichtn t nog oet Deernkaamp, anders wet ik’t ok nich.
H.E.: Zoln der ge papiern meer van wezn, Gerrard?
G.M.: Ja in Deernkaamp. n Oom was doar ok vuur vrower. en van vader zien beide breurs in stad,
H.E.: Ja dat geat oower Scheapeke, mer ik deank ok wa dat der n heelbool dinger van Engberman instoat.
G.M.: Ja net zoa good.
H.E.: Wie zint je aait noaber west.
G.M.: Ja gerst, wat was der vrower en row, zie hadn zoavöl mud en zoavöl mud kregn, ja zoa stun dat der al, op. Dat was net n book wat der van was.
H.E.: Ja ik heb der ok wa n heelbool van, mer ik wil t moal oetschrievn. In de vakaantie dan goa’k aait noa Zwolle hen, noa de Sasnpoort. van Scheapeke he’k ok wa dinger vundn, mer dat har ok wa met Engberman te maakn-
E.M.: Mer ouns Gerrard, dee hef es moal, doe Paalt dat oolde hoes es luk verneid hef, nich, nen nein kap derop, nich, doe he vergunning kreeg, hef de der met an t bouwn west, nich, met dat oolde ding, nich en doe hef oons Gerrit hölpn, nich.
G.M.: Doe hef oold-Griepn-Toon der nog wearkt.
E.M.: Oons Gerrit hef hem doar hölpn en dat hef der onmöanig oet zeen doarbovn, nich, en dat almoal papiern en dee timmerleu kwamn der an en dee mosn dat opriumn, nich, en dan möt ok alns opruumd wördn, nich, zie warn an t opruumn, nich, zie hadn zoavöl papiern, nich, en zee hadn verdomd alns verbraand.
G.M.: Zoa hebt wie ok wa doan, wat der almoal wa nich vot is kömn in dee daag. En dan he’j mangs ander leu in hoes, wees wa, ...
E.M.: Ieder woord, wat dat oolde Paalt an ouns vader vertöln hef, dat wet ik goddom al nog.
H.E.: Mer n jong Jan, den heb ik der a moal noa vrogd, noa dee papiern, n Paaltn-jong. He zeg, doar is niks meer van, wat der nog van is, dat möt dan op t rijksmuseum zitn in Eansche. En doar heb ik ok wa noa vrogd doar. Mer doar is nich völ meer van, van Paalt nich.
E.M.: Dat kan best wezn, mer dat wust al nog zoa secuur en dat hef t zoa vast vertöln, nich, ik heb der n heeln nacht, ik heb mer n uur hen sloapn west, nich, he har der verwoonderd van stoan, nich van de boerderij, nich, Loak ziene boerderij, dee hef vrower onder n drost heurt. Engberman har straf had, den har nen boam houwn.
H.E.: Bie ouns ok. Ik heb der wa ne fotocopy van loatn maakn.
E.M.: Ounze boerderij har 3500 guldn kost. En Eansman ziene boerderij warn tegeliek
verkoft van n drost, mer doe was t Eansman zient, doar Höwwebuurkn ok bieheurd.
G.M.: Oh, ja dat was der ok nog van.
E.M.: Dee hebt zik met twee deeld. Van Eansman was der een bie de Höwweboer trouwd, nich, en dee hebt zik doar alns deeld ... mer dee hadn ze vrower tegeliekverkoft van n drost. Alles wat der was, nich, en doar hef Höuwebruukn al dee ground van.
G.M.: Ja doar hebt vrower völ drostnplaatsn west. Ja, later van Paaltnjuffer dan. Steenhof zien, en dan has doe ... Gerrad zien, Tijman zien, tot doartn was almoal van Paalt.
E.M.: Tot Lienboer zient.
E.M.: Kistemaker hef Tijman ziene boerderij heurd, nich. En den kon zik nich met de pastoor verdregn ... Siemert was doar leider van, nich en dee andern. dee mosn dat maakn, nich, goddegod, wat ne kroam. Wat ne kroam.
Beschrijving
Alleen persoonlijke verhalen.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 13, verhaal 21 (Archief Meertens Instituut)