ENGELB_14_001

A.: Gaddamme, wat wol ik der no ok van zegn recht? ... En doe is dat wicht a oardig wat joarn trouwd en heaf dan n eerstn kleann kregn, eerst loopn hef eerst verkering had met Gert Timmerman zien breur en dat leet dan ooldn nich good too, den har zegd: “Ik zee wat in den keerl, den is nich wat vuur die, nich hoogveerdig west, nen eenvoudign keerl. He har t zölf ok wa in de gaatn kregn, nich at he nich good was. Mer doe is t dan later trouwd met den schilder en doe zint ze dan doar goan wonn en doe hebt ze dan nen kleann kregn en t was a, ik wet nich precies a owwer de veertig, he, dat was n wichtke, doar warn ze drieen gek met, n ooldn ok en ik ok wa en doe hef de oolde baas, de oolde vaar, den zer, de vrouw was doad en ik zol doar in hoes komn en a’k doar dan ’s morgns kwam, dan lag ze in ber, dan brach ik eer koffie n kleann wasket en ophaald, mer ik deank den ooldn man is aait zoa gek met dat wichtke, t begun a te proatn, doe t mer n paar wek was, zee proatn hem alns vuur en dat zer t dan wa zoa, he. En doe later, doe is ze weer in verwochting kömn, dree joar later, zeker dree en half joar later, ik heb doar west op dee boerderij, dat is a’j doar bie Stegeman langs goat bie dee Oageler boern, hes doar nog nooit west, ie kiekt doar zoa op, doar wont ok nog n tante van mien man, Dieka oet Oagel, zedn wie altied, En dee heurn oonder, de vrouw is nog n zuster van Elferman oet n Doarp, onder Broam, ietskes wieder, was dat hoes, dat is wa heelmoal nei wördn, wie hebt doar vledn joar met n paar vrouwleu hen west, die doar al a wearkt haan, bie den ooldn man dan en den is no a twee joar dood bienoa en doe hebt ze dan weer nen kleann kregn, doe deank ik, no wil ik bidn, at dat n jeunkn wördt, he, en den sprök, dat he’k zien zuster doan doar bie n kearkhof, doar woont ze net tegn owwer, dat op de hoes, dat is dan n Klieverink, ik zer, dat mös dien zuster doon, ik zei, ik heb der zoa veur bid en no wördt ok n jeunkn. Kiek dat was mooi vuur den man, joa, dat he’k dan no red. Laatst löap ik met mien knee bie Brilman [achteenmoal west] en doe hölp mie ok zonne vrouw, dat was zo’n aardig meanske ie vroagt hem alns, ie wilt nog wa alns vroagn onder de behandeling, at ze oe dan helpt met zo’n kleibad en zoa. Ik zer, ie komt hier ok nich vandan, ie bent ok gen boesköalkn, zoa zer ik nog. Ja ik ben’t ok nich, doarum nich. Nee, zer ze, ik kom doar en doar, zee hef wa ne plaats neumt, zo’n aardig meanske, zee was dan in verwochting, mer het völ wa op, zee was trouwd met van de Nieuwenhuizen, zee woont doar in zo’n mooi bungalowtje of zoa doar eargns. an de Wilhelminastroat, no en he “Ik krijg dan een babytje” Ik zei, wat he’j t leewst “Nou, dat kunt u denken, liever een meisje”. Ik zei, dat heb ie heel geern, ik zei, dat kaan’k mie indeankn, ik zei, volgens miene ingeving wordt nen zoon, is dat nich typisch? Ik heb recht had, is dat nich typisch?
H.E.: Dat gebed, he, wa’j doe hadn um te zoargn, dat n jungske wördn, woar he’j dan van.
A.: Oet mie zölf. Ik heb it wa opschrevn.
H.E.: He’j wa es mangs zoa heurd van ...
A.: Ik heb ok wa mangs verheuring had. A’j noa de keark hen goat, dan krieg’j kracht, eerlik woar, dan krieg j zoavöl kracht eerlik, dat is n feit. Wat leu gelöawt der nich an, dee goat van de keark of t, eerlik

Vertelster heeft gebeden voor geslacht van kind, voorvoelt geslacht van kind, stelt dat de kerk kracht geeft.

Collectie Engelbertink, verslag 14, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)