Hoofdtekst
Zo wil ik een verhaaltje vertellen van – dat zich afspeelde bij het Kasteel ‘de Spieck’, vlak achter Boukoul, tussen Boukoul en Asenray.
Uit daarlangs – daarlangs stromende beek, die de grachten op peil houdt, hoorde men vroeger soms, en dat werd dus ook verteld, een angstaanjagend rumoer opstijgen in de late avond. Men wist niet wat. De mensen meden dat pad langs de beek. Zelfs de bewoners van het kasteel vertrokken naar elders. Een jonge schaapherder die daar nog nooit van gehoord had, het was een jongen die pas van school was, kwam er op een avond langs op weg naar zijn ouders, dus van de boerderij waar hij woonde naar z’n ouders thuis. Hij hoorde een vreemd geluid in het water, en een stem vroeg, uit dat water: ‘Waar ga je heen, jongen?’ De knaap antwoordde: ‘Naar mijn moeder. Ik moet mijn sokken laten stoppen.’ De stem zei: ‘Kom eens bij mij. Dan krijg je zoveel van mij, dat je nooit geen sokken meer gestopt hoeft te hebben.’ De jongen antwoordde: ‘Nee, dat kan ik niet doen. Moeder verwacht mij.’ De stem: ‘Kom nou! Wil je echt niet? Wat ik je nou aanbied, dat heb ik nog nooit iemand gepresenteerd. Doe je dat niet, dan zal ik het nooit, niemand meer aanbieden.’ Er volgde een zware plons alsof iemand in het water viel, en het was stil. Sindsdien heeft niemand iets meer gehoord.
Uit daarlangs – daarlangs stromende beek, die de grachten op peil houdt, hoorde men vroeger soms, en dat werd dus ook verteld, een angstaanjagend rumoer opstijgen in de late avond. Men wist niet wat. De mensen meden dat pad langs de beek. Zelfs de bewoners van het kasteel vertrokken naar elders. Een jonge schaapherder die daar nog nooit van gehoord had, het was een jongen die pas van school was, kwam er op een avond langs op weg naar zijn ouders, dus van de boerderij waar hij woonde naar z’n ouders thuis. Hij hoorde een vreemd geluid in het water, en een stem vroeg, uit dat water: ‘Waar ga je heen, jongen?’ De knaap antwoordde: ‘Naar mijn moeder. Ik moet mijn sokken laten stoppen.’ De stem zei: ‘Kom eens bij mij. Dan krijg je zoveel van mij, dat je nooit geen sokken meer gestopt hoeft te hebben.’ De jongen antwoordde: ‘Nee, dat kan ik niet doen. Moeder verwacht mij.’ De stem: ‘Kom nou! Wil je echt niet? Wat ik je nou aanbied, dat heb ik nog nooit iemand gepresenteerd. Doe je dat niet, dan zal ik het nooit, niemand meer aanbieden.’ Er volgde een zware plons alsof iemand in het water viel, en het was stil. Sindsdien heeft niemand iets meer gehoord.
Onderwerp
SINSAG 0001 - "Hier ist die Zeit, wo ist der Mann?"
SINSAG 0001 - "Hier ist die Zeit, wo ist der Mann?" 
Beschrijving
Uit een stromende beek bij Kasteel ‘de Spieck’, tussen Boukoul en Asenray, hoorde men vroeger soms een angstaanjagend rumoer opstijgen in de late avond. Een jonge schaapherder kwam er op een avond langs en raakt in gesprek met de stem uit het water. De jongen slaat een voorstel van de stem af. Er volgde een zware plons alsof iemand in het water viel, en het was stil. Sindsdien heeft niemand iets meer gehoord.
Bron
Radio-uitzending Vonk en As (NOS)
Motief
D1311.11.1 - River says, “The time has come but not the man”.
D1311.11.1 - River says, “The time has come but not the man”.
Naam Locatie in Tekst
Boukoul
Boukoul
Asenray
Asenray
Plaats van Handelen
Boukoul
Boukoul