Hoofdtekst
Hanne en Mie, twee heksen
Op de hei van Halve Mijl, in de buurt van Oerle, woonde vroeger een oude moeder met haar enige dochter. Ze waren beiden van hetzelfde slag, te weten, het waren twee heksen. De volksmond kende ze als Hanne de heks en als Mie de heks. Het tweetal hield er een caféke op na, dat net langs de weg lag, waar de boeren voorbijtrokken als ze turf gingen steken, en waar de handelslui passeerden die gingen van dorp tot dorp om hun waren aan de man te brengen. Geen mens was er die het caféke van Hanne de heks voorbij durfde te gaan zonder een borreltje van vijf cent te drinken. Was er wel iemand zo brutaal, om voorbij het caféke te gaan zonder even aan te leggen, hij kon er zeker van zijn te verdwalen op de uitgestrekte heide. Daar zorgde Hanne de heks wel voor. Och, laat hem maar lopen, zei Hanne de heks dan tegen Mie de heks. Ze zullen heus wel weer terugkomen. Hanne de heks kreeg altijd gelijk. Want inderdaad, steeds kwamen ze terug. En als zo’n verdwaalde reiziger dan deemoedig het caféke binnenkwam en een paar borreltjes dronk, dan kon hij er zeker van zijn voor de tweede keer niet meer te verdwalen. Daar zorgde Hanne de heks of anders Mie de heks wel voor. Want in wezen waren ze toch de beroerdste niet. Soms, bracht Hanne ze persoonlijk een eindje in de goede richting.
Op de hei van Halve Mijl, in de buurt van Oerle, woonde vroeger een oude moeder met haar enige dochter. Ze waren beiden van hetzelfde slag, te weten, het waren twee heksen. De volksmond kende ze als Hanne de heks en als Mie de heks. Het tweetal hield er een caféke op na, dat net langs de weg lag, waar de boeren voorbijtrokken als ze turf gingen steken, en waar de handelslui passeerden die gingen van dorp tot dorp om hun waren aan de man te brengen. Geen mens was er die het caféke van Hanne de heks voorbij durfde te gaan zonder een borreltje van vijf cent te drinken. Was er wel iemand zo brutaal, om voorbij het caféke te gaan zonder even aan te leggen, hij kon er zeker van zijn te verdwalen op de uitgestrekte heide. Daar zorgde Hanne de heks wel voor. Och, laat hem maar lopen, zei Hanne de heks dan tegen Mie de heks. Ze zullen heus wel weer terugkomen. Hanne de heks kreeg altijd gelijk. Want inderdaad, steeds kwamen ze terug. En als zo’n verdwaalde reiziger dan deemoedig het caféke binnenkwam en een paar borreltjes dronk, dan kon hij er zeker van zijn voor de tweede keer niet meer te verdwalen. Daar zorgde Hanne de heks of anders Mie de heks wel voor. Want in wezen waren ze toch de beroerdste niet. Soms, bracht Hanne ze persoonlijk een eindje in de goede richting.
Onderwerp
SINSAG 0540 - Hexe führt irre   
Beschrijving
Twee heksen, een moeder en een dochter genaamd Hanne en Mie, hadden een café langs de weg. De mensen die langs die weg kwamen, moesten er een borreltje drinken. Deden ze dat niet, dan lieten de heksen hen verdwalen.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Naam Overig in Tekst
Hanne   
Mie   
Naam Locatie in Tekst
Halve Mijl   
Oerle   
Plaats van Handelen
Halve Mijl   

