VODA_029_09

Mijn grootmoeder speelt in dit verhaal een bijzondere rol. Ze speelt eigenlijk niet mee, want ze heeft gedroomd. Ze heeft een gedroomde ‘veurloop’ gehad en wel in het jaar 1937. En wat belangrijker is: er zijn getuigen bij, waaronder mijn vader. Wat nog belangrijker is, want die man gelooft eigenlijk in niets en mijn vader heeft het later aan mijzelf verteld en hijzelf is er eigenlijk vandaag nog zo onder de indruk van als ikzelf ook. Mijn vader was toen, hij werkte in Bremen, toevallig in Oost-Friesland bij zijn ouders thuis en ’s morgens is mijn grootmoeder bij het ontbijt begonnen over een droom die zij ’s nachts gehad had. Het was een merkwaardige droom, want wat daar gebeurd was kon zij eigenlijk niet beschrijven. Zij heeft gezegd zo van:
“Ik heb heel raar ’deumd vannacht. Op det greunland veur ons hoes waas zwaart van minsen. Aber dae was’n nog net zo mooi opsteat as wen ’t soldaot’n was. Ab’r ‘k weet geen nie recht of ’t soldaot’n was’n weil die keen oeniform anhaad’n. Oen ik weet ook geene recht of keerls of manluu waest sind, den die haad’n rok’n an. Oen die stoend’ daor al zoe bie enander oen dan was daor zo’n aord moeziek bie, det he’k nog nooit ’heurd, dao weet ‘k heel oen gaar niks van. Ik heb heel raar ’dreumd vannacht.”
Dat was dus in 1937. De tijd ging door. Hitler ging op stap in Europa en toen het afgelopen was, ‘bis alles in Scherben fällt’, in 1945 dus, hadden wij in Oost-Friesland Engelsen als bezetting, waaronder ook Canadezen en Schotten. En het gebeurde in het dorp waar ik vandaan kom, in Moordorp, in Moordorf, dat op die dag dat de geallieerden de overwinning op Duitsland vierden op het weiland voor het huis van mijn grootouders Schotten stonden. Wij kennen ze allemaal. Schotten in rokken met de doedelzak d’r bij, met die rare muziek die voor ons eigenlijk vandaag nog een beetje raar is. En toen mijn grootmoeder dat zag, zei ze: “Kiek, dat is dat ’waest wat ik veur de krieg ’dreumd heb.”
En nog altijd, ook in ’45 dus, wisten mijn tantes en mijn vader, die er toen ook weer was, wisten nog daarvan en hebben het doorverteld en zo weet ik het ook. En bij dit alles moet men natuurlijk goed in het oog houden dat mijn grootmoeder in 1937 waarschijnlijk niet eens een radio thuis had. Misschien zo’n ‘Volksempfänger’, maar zeker geen televisie. Naast bijbel en het ‘gesangbook’ geen andere boeken. Geen prentbriefkaarten. Geen schilderijen. Ze was wel pienter genoeg om te weten dat er een land was dat Schotland heet, maar ze heeft natuurlijk in ’37 niets van Schotten afgeweten. Niet hoe ze gekleed waren. Ze kende de muziek niet. Moest dus zo goed mogelijk beschrijven wat ze in die droom gezien had. Maar had het blijkbaar zo goed beschreven ook, dat alle mensen die in 1937 van die droom gehoord hadden in 1945 meteen wisten waar het om ging, dat het om een ‘veurloop’ ging over liefst acht jaar.

SINSAG 0487 - Vorbedeutung anderer Ereignisse.    SINSAG 0487 - Vorbedeutung anderer Ereignisse.   

In 1937 had een vrouw een rare droom van mannen met rokken die in het gelid op het land voor het huis stonden. Er was ook vreemde muziek. Acht jaar later, in 1945, stonden er Schotse geallieerden voor het huis, precies zoals de vrouw in 1937 gedroomd had. Ze had acht jaar geleden een voorloop gezien.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Hitler    Hitler   

Engelsen    Engelsen   

Canadezen    Canadezen   

Schotten    Schotten   

Volksempfänger    Volksempfänger   

Oost-Friesland    Oost-Friesland   

Moordorp    Moordorp   

Moordorf    Moordorf   

Bremen    Bremen   

Moordorf    Moordorf