Hoofdtekst
Imke en Durk fan Imke
Durk fan Imke de Jong, sa'nen ha'k fan myn libben noch noait sjoen. Dan koe syn heit noch neat. Ik wie sa'n jonge, doe stie er op Feanster merke (Surhústerfean). Hy hie sân ringen, dy wienen wol sa dik as myn finger. Hiele moaie, rûne ringen en dy wienen ál sa glêd as sulver. Hy hie se allegear yninoarren en hy toande se sa. Doe sei er: 'As der ien is dy't dizze ringen brekke kin, dy jou ik in bankje fan hûndert. Alde Tseard smid fan't Surhústerfean stie der ek by. Hy beseach de ringen, men koe der neat oan sjen. Doe sei er: 'Ik kin se wol brekke, mar dan moat ik se yn 't fjoer ha'. 'Nee', sei Durk, 'jo moatte se sa brekke. Dat doch ik ek, ik hoech se net yn 't fjoer'. Hy soe it dwaan, mar doe kaam Gosling Pitens der krekt by. Dat wie foarhinne in man, dy koe fan alles. Hjoed droech er foar en moarn wie er harmoanikaspiler. No spile er op'e merke en hy song:
'Mijn eerste vrouw is dood
En nu speel ik hier om brood.
O wat keken de mensen mij aan,
Net of ik heb een moord gedaan.
Maar mijn eerste vrouw is dood
En nu speel ik hier om brood'.
Durk liet Gosling even gewurde en der stienen wol hûndert minsken by en dy wachten. Durk krige de ringen en hy briek se dwerstroch. Hy krige ien en dy liet er sjen—it wienen nye brekken. En doe hinge er se yn 'e earen, trije der oan en in healen dêr sa oan. 'Sjoch', sei er, 'sa rûnen foarhinne de froulju mei bellen yn 'e earen'.
Durk fan Imke de Jong, sa'nen ha'k fan myn libben noch noait sjoen. Dan koe syn heit noch neat. Ik wie sa'n jonge, doe stie er op Feanster merke (Surhústerfean). Hy hie sân ringen, dy wienen wol sa dik as myn finger. Hiele moaie, rûne ringen en dy wienen ál sa glêd as sulver. Hy hie se allegear yninoarren en hy toande se sa. Doe sei er: 'As der ien is dy't dizze ringen brekke kin, dy jou ik in bankje fan hûndert. Alde Tseard smid fan't Surhústerfean stie der ek by. Hy beseach de ringen, men koe der neat oan sjen. Doe sei er: 'Ik kin se wol brekke, mar dan moat ik se yn 't fjoer ha'. 'Nee', sei Durk, 'jo moatte se sa brekke. Dat doch ik ek, ik hoech se net yn 't fjoer'. Hy soe it dwaan, mar doe kaam Gosling Pitens der krekt by. Dat wie foarhinne in man, dy koe fan alles. Hjoed droech er foar en moarn wie er harmoanikaspiler. No spile er op'e merke en hy song:
'Mijn eerste vrouw is dood
En nu speel ik hier om brood.
O wat keken de mensen mij aan,
Net of ik heb een moord gedaan.
Maar mijn eerste vrouw is dood
En nu speel ik hier om brood'.
Durk liet Gosling even gewurde en der stienen wol hûndert minsken by en dy wachten. Durk krige de ringen en hy briek se dwerstroch. Hy krige ien en dy liet er sjen—it wienen nye brekken. En doe hinge er se yn 'e earen, trije der oan en in healen dêr sa oan. 'Sjoch', sei er, 'sa rûnen foarhinne de froulju mei bellen yn 'e earen'.
Beschrijving
Durk is de zoon van Imke de Jong. Hij kan nog beter toveren dan zijn vader. Op de markt in Surhuisterveen vertoont hij zijn kunsten. Hij heeft zeven dikke ringen. Wie die ringen kan breken, krijgt honderd gulden. De smid zegt dat dat alleen kan wanneer de ringen eerst in het vuur worden gehouden. Durk kan ze echter in een keer breken en hangt ze vervolgens aan zijn oren. De verteller heeft het zelf meegemaakt.
Bron
Y.Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske Folksferhalen. Baarn (etc.) 1979, p. 159
Commentaar
8 februari en 26 juni 1972
Naam Overig in Tekst
Durk 
Durk 
Imke de Jong
Imke de Jong
Feanster
Feanster
Alde Tsjeard
Alde Tsjeard
Gosling Pitens
Gosling Pitens
Naam Locatie in Tekst
Surhústerfean [Surhuisterveen]
Surhústerfean [Surhuisterveen]
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20