Hoofdtekst
Hendrik Volmer en syn maet wennen to Rûgehuzen en hiene harren wurk yn 'e tsiismakkerij fan it fabryk to Sleat. Moarns fytsten se derhinne, en op in moarn, doe 't it nochal hwat waeide, waerd der ûnderweis net folle sein. Doe 't de earste bak tsiis klear wie, waerd der thédronken. Hendrik sei tsjin Anne: "Hast wol heart hoe 't jim houn fan 'e moarn gûlde? Der komt grif ien to forstjerren.
"Bist net wiis, leaust oan sok âldwivepraet", sei Anne.
De jouns doe 't de beide mannen to Rûgehuzen kamen, wie it earste hwat hja hearden, dat Anne syn skoanmem forstoarn wie.
"Bist net wiis, leaust oan sok âldwivepraet", sei Anne.
De jouns doe 't de beide mannen to Rûgehuzen kamen, wie it earste hwat hja hearden, dat Anne syn skoanmem forstoarn wie.
Onderwerp
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.   
Beschrijving
Man gelooft niet dat huilen van hond een sterfgeval betekent, maar bij thuiskomst blijkt dat schoonmoeder is overleden.
Bron
Collectie Bijlsma, verslag 50, verhaal 6 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Hendrik Volmer   
Hendrik   
Anne   
Naam Locatie in Tekst
Rûgehuzen   
Ruigahuizen   
Sleat   
Sloten   
Plaats van Handelen
Ruigahuizen   
