Hoofdtekst
Men verdacht ’r d’r van streken uit te halen. En men zij da ze, as ze da wilde, zich in een dier kon veranderen. Bij d’n boer in de buurt, ik ga zènnuh naam nie noemen want zijn nakomelinen wonen daor, dienden een knecht, Fons, die een kennis was van mijn grootvoader Allewies Triest. En daardeur zei grootvaoder, “zijn ik deze geschiedenis aan de weet gekomen.” ’t Was destijds de gewoonte dat na dagwerk, behalve dan in de winter, de pèrdn naor ’n weiland wierde geleid. Waor ze na ’t voeren en na ’t drinkn de nacht doorbrachten. Op ‘nnuhn avond ad de knecht elf pèrdn naor de wei gebraocht en dam hek goed geslotn. Toen hij ze den volgenden ochtend vroeg kwam haolen, merkte de knecht dat er twaalf pèrdn in de wei liepen. En dat er enen, door kleur opvallend, een vreemd pèrd meeliep naar de stal. Het dam hek was gesloten gebleven en de knecht begreep daor niets van. “Baos”, zegt hij tegen d’n boer, “’k hè ’n vreemd pèrd da meeliep op de stal gezet. Wil ’s komen zien?” (Uche uche) De boer naor de stal. Maor… Hoe hij oek kijkt en telt, d’r zijn d’r maar elf. En allemaol zijn eigen pèrdn. “Hoorde ‘s Fons, ge moe me nie de bij d’n beerd doen.” Da’s een typisch gezegden meneer, da ze doar zeggen as ze willn zeggen moe je me nie voor de gek houwen. “Gij ziet toch wel dat er geen vreemd pèrd te zien is?” De knecht is ’n beetje in zijn wiek geschoten maor hij moet ’t wel beamen en daor blijft ’t voorlopig bij. ’s Avonds, alweer de beesten naor de wei en Fons ’s morgens vroeg d’r in. Hij had al wel ’s wat over Lone ’hoord. En ook over een soort van maatregeln ter bezwering van rare streken en had daarom als voorzorg ‘nnuh koptouw meegenomen voorzien van een bepaolde kruisvorm. En jaowel, weer is ’t vreemde paard in de wei. Fons gooit als de weerlicht ’t koptouw over de pèrdn snuit en zet op stal doarmit ’t pèrd vast. “Nou baos, nou moe ge niet boos worden”, zegt hij, “maor ’t vreemde pèrd is d’r weer bij.” En den boer, wa onwillig, gaot mee naar d’n stal woar hij ’t pèrd ziet rukken en trekken aan ’t koptouw. Maor nu, zeker dankzij de kruisvorm d’r nie in slaogt ongezien te verdwijnen. “Fons,” zegt de baos, “’k weet dat het niet pluis is in Boalhoek, durf niet te zeggn wa’k denk, maor geef de zweep. Dan zulln d’r eens op los ranseln.” En buiten voor de stal, geeft de boer d’r met d’n zweep van langs waarbij ’t dier, onder ’t uiten van menselijke kreten, zich tenslotte weet lost te rukken en mè razende snelheid verdwijnt. “Nou”, zegt d’n boer, “’k zal ’t nou maor zeggn. Denk dat ’t Lone is, maor ze zal d’r wel van genezen zijn fatsoenlijke mensen te plagen.” En zeker moet ’t geholpen hebben meneer want nooit èd iemand van Lone Mundes Op Boalhoek nog last gehad. Zo wist althans mijn grootvaoder te vertelln. Denk ie daorvan?
Onderwerp
SINSAG 0608 - Andere Begegnungen mit Hexentieren.
  
SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
  
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
Bron
Motief
G211 - Witch in animal form.   
G211.1 - Witch in form of domestic beast.   
G211.1.1 - Witch in form of horse.   
D655.2 - Witch transforms self to animal (hare, pig) so as to suck cows.   
Commentaar
Dit verhaal is gelijk aan/van dezelfde verteller als VODA_036_03.
Naam Overig in Tekst
Lone Mondes   
Lona   
Fons   
Alwies   
Allewies   
Naam Locatie in Tekst
Baalhoek   
Graauw   
Waloorden   
Baolhoek   
Bolhoek   
Plaats van Handelen
Baalhoek   

