Hoofdtekst
[Tikkende klok op de achtergrond.]
Weer een andere schipper vertelde mij, dat hij eens in een vroege morgen “drie, vier uur ongeveer,” zegt ie, “moest ik gaan varen, want ik moest natuurlijk met het getij van het water, bij hoog water, moest ik uit de haven varen.”
Hij zegt: “Ik kwam uit de Veerstraat,” hij zegt, “en ik liep nogal stevig door,” hij zegt, “m’n zak met eten op m’n rug, wat ik nodig had,” hij zegt, “en midden in de Veerstraat wandelt er ineens iemand naast mij.”
“’n Meneer,” hij zegt, “met ’ne hoed op,” hij zegt, “en ik zei: ‘Goeienavond, m’ne vriend eh…. goeiemorgen, m’ne vriend.’”
Hij zegt: “Hij sprak nie.”
“En ik zeg: ‘Waar moet u naartoe?’ Hij zegt: ‘Ik wandel hier zomaar wat.’”
Hij zegt: “En ’n hele doffe sp… eh.. ’n hele doffe stem,” hij zegt, “maar ik kon zien,” hij zegt, “dat die mens,” hij zegt, “die met mij meewandelde, groter en groter werd. Op den duur,” zegt ie, “zo groot, dat hij bijna tot de helft van de boomstam reikte.”
Hij zegt: “En z’n jas, die die aanhad,” hij zegt, “die waaide zo wat in de wind,” hij zegt, “en ik werd zo bang en ik bleef staan.”
Hij zegt: “En ik trok ‘m aan z’n jas,” hij zegt, “en ik vroeg: ‘Meneer, wie bende gij toch?’”
Hij zegt: “En ineens spatten ie uit mekaar. Was al vuur wat ’k zag.”
Hij zegt: “En dan in ene avond terug naar luis… naar huis gelopen.”
Hij zegt: “Van varen is dien dag niets gekomen.”
Hij zegt: “Ik weet ’t nie, of ’t de Wandelende Jood is geweest of wie of ’t is geweest, wij noemden later Ahasverus,” hij zegt, “maar het is gebeurd. Neem het van mij aan.”
Weer een andere schipper vertelde mij, dat hij eens in een vroege morgen “drie, vier uur ongeveer,” zegt ie, “moest ik gaan varen, want ik moest natuurlijk met het getij van het water, bij hoog water, moest ik uit de haven varen.”
Hij zegt: “Ik kwam uit de Veerstraat,” hij zegt, “en ik liep nogal stevig door,” hij zegt, “m’n zak met eten op m’n rug, wat ik nodig had,” hij zegt, “en midden in de Veerstraat wandelt er ineens iemand naast mij.”
“’n Meneer,” hij zegt, “met ’ne hoed op,” hij zegt, “en ik zei: ‘Goeienavond, m’ne vriend eh…. goeiemorgen, m’ne vriend.’”
Hij zegt: “Hij sprak nie.”
“En ik zeg: ‘Waar moet u naartoe?’ Hij zegt: ‘Ik wandel hier zomaar wat.’”
Hij zegt: “En ’n hele doffe sp… eh.. ’n hele doffe stem,” hij zegt, “maar ik kon zien,” hij zegt, “dat die mens,” hij zegt, “die met mij meewandelde, groter en groter werd. Op den duur,” zegt ie, “zo groot, dat hij bijna tot de helft van de boomstam reikte.”
Hij zegt: “En z’n jas, die die aanhad,” hij zegt, “die waaide zo wat in de wind,” hij zegt, “en ik werd zo bang en ik bleef staan.”
Hij zegt: “En ik trok ‘m aan z’n jas,” hij zegt, “en ik vroeg: ‘Meneer, wie bende gij toch?’”
Hij zegt: “En ineens spatten ie uit mekaar. Was al vuur wat ’k zag.”
Hij zegt: “En dan in ene avond terug naar luis… naar huis gelopen.”
Hij zegt: “Van varen is dien dag niets gekomen.”
Hij zegt: “Ik weet ’t nie, of ’t de Wandelende Jood is geweest of wie of ’t is geweest, wij noemden later Ahasverus,” hij zegt, “maar het is gebeurd. Neem het van mij aan.”
Onderwerp
AT 0777 - The Wandering Jew   
ATU 0777 - The Wandering Jew.   
SINSAG 0361 - Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.
  
Beschrijving
Een schipper, op weg naar zijn schip, merkt opeens dat er iemand met hem meeloopt. En na een tijdje begint die persoon steeds groter te worden. Als de schipper hem vraagt wie hij is, spat de geheimzinnige persoon in vuur uit elkaar. Mogelijk was het de Wandelende Jood of Ahasverus.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Motief
Q502.1 - The Wandering Jew.   
Commentaar
Waarschijnlijk op 25-08-1971 uitgezonden op de radio (programma Vonken onder de As).
Naam Overig in Tekst
De Wandelende Jood   
Ahasverus   
Naam Locatie in Tekst
Veerstraat   

