VODA_040_02

[Ik zal ’t probeer’n…] Oom die vertelde ook, een klant van ‘m was bij ‘m gekoom’n, die d’r geregeld nog wel ’s een praatje bij ‘m maakte. Toen zegt ie teeg’n die klant: “Jan! Ga zitt’n!” “Ja,” zegt Jan, “kon ik dat maar. Ik heb zo’n last van steenpuist’n. Ik kan nie gaan zitt’n.” “Van steenpuist’n? Jongen daar is toch wel wa an te doen?” Nee, hij wist niet precies wat ’t was, maar zitt’n dat kon ie in ieder geval slecht. “Och,” zegt ie “heje teveul ‘ebloor’n op de achterdeur’n?” “Ja,” zegt ie, “maar eh ik sta d’r maar mee uit.” “Nou,” zeg oom, “ik weet er een goed middel voor. Da heb ik ’s gehoord van iemand langs de deur’n. Hij gaat ’s morgensvroeg in de hof, in de tuin en je plukt een hand vol mierenmoes. En da kook ie een moes van met karnemelkse pap en dat leg je d’rop en dan moet dat flink trekk’n.” ’t was wel een beetje pijnlijk, maar de wond die was gauw weer beter en Jan die kon weer loop’n en die kon weer zitt’n.

TM 4302 - Volksgeneeskunde    TM 4302 - Volksgeneeskunde   

Een oude oom vertelt hoe hij een van zijn klanten heeft geholpen met het genezen van steenpuisten.

Radio-uitending Vonken onder de as (NOS)

Jan    Jan   

Epe    Epe