ULEN016 - Hoe Ulenspiegel op een dag de zieken genas die te Neurenberg in het gasthuis waren

Hoe Ulenspiegel op een dag de zieken genas die te Neurenberg in het gasthuis waren

Op een goede dag kwam Ulenspiegel in Neurenberg. Op de kerkdeuren en op het stadhuis spijkerde hij plakkaten waarin hij zich uitgaf voor een meester in de medicijnen die alle zieken kon genezen. Er waren toen in dat nieuwe gasthuis (waar de speer van Onze Heer en andere relikwieën werden bewaard) veel zieken, zodat het huis vol was. Daarom zocht de gasthuismeester Ulenspiegel op, want hij had zijn plakkaten gelezen. Hij vroeg hem of hij zieke mensen kon helpen; hij zou er goed voor beloond worden. Ulenspiegel zei: "Als u me tweehonderd gulden geeft, zal ik uw zieken genezen. En ik wil het geld niet voordat alle zieken genezen en uit het gasthuis zijn."
Dat antwoord beviel de gasthuismeester en hij gaf Ulenspiegel wat geld als voorschot. Ulenspiegel ging dan naar het gasthuis met twee knechten achter zich aan. Hij vroeg aan elke zieke afzonderlijk wat voor ziekte die had. Bovendien moest iedereen plechtig zweren dat ze aan niemand zouden vertellen wat hij hen ging zeggen. Een eed die ze allen nakwamen. Toen zei Ulenspiegel: "Ik kan u allen weer gezond maken, maar dat is slechts mogelijk als ik één van u tot poeder heb verbrand en van dat poeder een drankje heb bereid. Dat drankje moet ik u dan als medicijn toedienen, samen met nog andere medicijnen. Diegene die het ergst ziek is en niet meer kan lopen, die zal ik verbranden. Aanstaande woensdag zal ik naar hier komen en ik zal met de gasthuismeester in de poort gaan staan. Dan zal ik roepen: 'Laat wie niet ziek is snel naar buiten komen, en laat niemand zich verslapen, want de laatste moet het gelag betalen'."
Toen die dag was aangebroken, was elke zieke druk in de weer: de een zette zijn krukken klaar, de andere had zich aangekleed, de derde was uit zijn bed gekomen omdat niemand daarin wou blijven. Die woensdag dus stond Ulenspiegel aan de poort en begon te roepen. En meteen zetten alle zieken het op een lopen, zelfs diegenen die in geen tien jaar uit hun bed waren geweest. Toen al de zieken uit het gasthuis waren, wilde Ulenspiegel zijn geld hebben. De gasthuismeester gaf het hem en Ulenspiegel vertrok. Maar drie dagen later kwamen alle zieken al jammerend en klagend terug naar het gasthuis.
Toen zei de gasthuismeester: "Hoe kan dat? Ik heb die meester veel geld gegeven omdat hij jullie geholpen heeft en weer op de been gebracht."
Maar de zieken zeiden: "Hij heeft ons bedreigd en gezegd: wie in bed blijft liggen als ik roep, die zal ik verbranden tot poeder en met dat poeder wou hij de anderen genezen."
Toen begreep de gasthuismeester dat hij bedrogen was en er niets meer aan kon doen. En de zieken bleven ziek zoals voorheen en ze werden, tegen zijn zin, weer in het gasthuis opgenomen.

VDK 1635* 03 - Eulenspiegel's Tricks. 3: Ongeneeslijk zieke patiënten genezen.    VDK 1635* 03 - Eulenspiegel's Tricks. 3: Ongeneeslijk zieke patiënten genezen.   

VDK 1635* - Eulenspiegel's Tricks    VDK 1635* - Eulenspiegel's Tricks   

ATU 1635* - Eulenspiegel’s Tricks    ATU 1635* - Eulenspiegel’s Tricks   

AT 1635* - Eulenspiegel's Tricks    AT 1635* - Eulenspiegel's Tricks   

Uilenspiegel 'geneest' alle patiënten door hen te bedreigen: de laatste die nog niet het gasthuis uit is, wordt verbrand en tot poeder vermalen, om een medicijn te maken voor alle anderen. Op de bewuste dag maken alle patiënten zich uit de voeten, en Uilenspiegel krijgt betaald voor hun genezing. Helaas keren de zieken na een paar dagen weer terug.

Wonderbaarlijke en zeldzame Historie van Thyl Ulenspiegel. Hertaald en ingeleid door Guy Segers en Patricia Visscher. Tweede druk. Leuven 1996, pp. 52-53.

Dit verhaal komt uit een complete hertaling van een volksboekje uit 1790, gedrukt in Deventer.

Tijl Uilenspiegel    Tijl Uilenspiegel   

Neurenberg    Neurenberg