VODA_040_16

M’n oom, die had een gruwelijk hekel aan honden. Ten eerste was oom een degelijk schoonmaker en kon ie slecht hebb’n dat de schoen’n stonk’n naar de hondenfooi’n waar ingetrapt was. Dan trok ie van leer over die mensen die maar ’n hond aanhaal’n en niet op tijd wisten ‘m uit te laten. Ze liet’n dat beest maar sjouw’n. As ze geen tijd hadd’n om een hond op ’n bepaalde tijd naar een bepaalde plaats te laat’n gaan, dan moesten ze ook geen hond anhaal’n. Daar zit wel iets in, maar wet ’r altijd maar op tijd. En een jonge hond kun je toch ook moeilijk een luier voorbind’n. Dan vond oompie dat hondeneigenaar’n zo verwend waar’n en zulke verwende kinders hadd’n dat ze zelfs de kappies van brood niet meer lusten. Want, wat deed’n ze anders met een hond as ‘m de kliekies en de korst’n ook laat’n eet’n die ze zelf niet lust’n? Hou dan maar kipp’n. Die legg’n tenminste nog eier’n. Die kun je eet’n. En dan de vlooi’n die ’n hond in huis brengt. En al die haar rommel as ze verhaar’n? Nee hoor, ’n hond deugden niks van. Maar hij had een groot kipp’nhok, want door kipp’n kon je nog wel iets bijverdien’n. Hij zei: “Kipp’n en vrouwluu die kunt kakel’n en werk’n tegelijk… As ’n kippuh niet kakelt, legt ie ook nie en as de vrouwluu nie kakelt, doet ze niet wat.” Hij wou zien zwager ook kipp’n aanpraat’n. Maar die zei: “Nee. Ik geen kipp’n. As ik vooruit wil, krabt de kip me achteruit.” Al was oompie te zuinig om zelf de eier’n te eet’n, kipp’n had ie toch wel. Dat vernaam’n de ratt’n ook en zie graav’n een gat onder de wand door en ze stolen de eier’n uit de nest’n. Wel hier en gunter! De buurman, dat was toch ook wat! Die had de katt’n zo gruwelijk verwend dat ’t beest de ratt’n nie weg kon houw’n! Zo kon je zien dat de katt’n tegenwoordig ook al niet meer deugen! Waar bleef ie dan met de mens’n? Maar de ratten moesten weg. En met een stuk oud ijzer werd gat van ‘t kipp’nhok dichtgemaakt. De ratt’n liet’n ’t ijzer mooi zitt’n. Maar ’n eindje verder, daar graav’n ze weer een gat en zie kwaam’n weer in kipp’nhok en vraat’n weer de eier’n op. Nou deed ie die leeggevreet’n dopp’n in ’n ouwe bus. Een nauwe hals… en dan dat voor ’t ratt’ngat, dan kwaam’n d’r… was de val zo klaar. En een rat kon d’r best inloop’n. En een rat liep d’r nog in ook. Maar… Toen oompie dat rattie op wou ruim’n, zag ’t beest in zien benauwdheid kans umme in zien zien broek te kruip’n. Dat was ook wat. Toen bent d’r wel ’n paar woord’n gevall’n die geen schoolmeester op school leert schrijv’n. Maar, het ratt’n vangen met de bus, dat was afgeloop’n. Dan Jan Snel zien hond maar gehaald. Die kon ook ratt’n vang’n. Die heeft de hele nacht bie ’t kipp’nhok gezeet’n. Maar toen de rat kwam, werd die hond zo woedend dat ’t dwars door ’t raam heenvloog, ’t kipp’nhok in. De ratte weg natuurlijk. Die en die hond was ook niks an, volgens oom. Jan Snel, moest nog maak’n dattuh wegkwam want anders had ie nog op zijn tabenakel ‘ekreeg’n. Wat was dat doe toch ook voor ’n hond die nog nie in bedwang kon houw’n veur ’n kipp’nhok, voor ’n raam. Maar ’t schijnt toch wel dat ’t ’n goed middel was om de ratt’n weg te krijg’n want ze kwam niet meer in de kipp’nhok.

Een oude oom deelt zijn ongenoegen over honden- en katteneigenaren. Kippen houden, daar staat hij echter wel achter. Zodra zijn kippenhok echter door ratten wordt bezocht, schakelt hij toch de hond van de buurman in.

Radioprogramma Vonken onder de as (NOS)

Jan Snel    Jan Snel   

Epe    Epe