Hoofdtekst
Weerwolf
Grootvader was bakker. Hij had in zijn dienst een knecht uit N.Brabant, van Neerkant of Liessel uit de Peel. Die knecht was een zonderling: hij ging met niemand om, was weinig spraakzaam, kwam nooit in de kerk, maar deed zijn werk goed. 's Zaterdags, na gedaan werk, ging hij naar huis, minstens 3 uren ver "om zich te verschonen", d.w.z. schoon ondergoed aan te trekken. 's Zondags avonds laat keerde hij terug. Men vond het vreemd, dat hij elke week zo'n verre reis maakte. Ook ging hij nu en dan 's avonds uit; nooit zei hij waarheen. Geen wonder, dat hij wel eens bespied werd. Niet ver van Grootvaders huis stonden langs een weide een rij wilgen, knotwilgen, oude bomen, met grote spleten en hollen in de stammen. Op zekere tijd toen de knecht weer uitging, werd hij nagekeken en heimelijk gevolgd. Bij de wilgen, zag men hem opeens niet meer. Men vermoedde dat hij in een boom was gekropen, en wachtte, tot hij weer voor de dag zou komen. Na geruime tijd hoorden zij een vreeselijke schreeuw en zagen een dier weghollen en spoedig uit het gezicht verdwijnen. Dat alles was zeker vreemd en angstwekkend. Er werd besloten de pastoor het geval te gaan vertellen. De pastoor zei, dat ze de holle boom nauwkeurig moesten afzoeken en hem komen vertellen wat ze er vonden. Dat geschiedde en wat vonden zij? een groot vel, dat zij niet durfden aanraken. Nu zij de pastoor hiervan in kennis stelden, zei hij het volgende: "Stook de oven van de bakkerij gloeiend heet, haal het vel uit de boom, stop het in de oven. Wees gerust en niet bang. Ik zal komen om de duivel te bezweren. Zorg dat ge met enige sterke mannen zijt, die de weerwolf (natuurlijk de bakkersknecht) goed vasthouden." Het was wel nodig, want de knecht wilde zich in de brandende oven werpen, om het vel er uit te halen. De pastoor las enige gebeden, het vel brandde, de weerwolf of liever de knecht brulde en worstelde om los te komen, maar tevergeefs, tot eindelijk het vel was verbrand. Nu was de knecht van de duivel verlost en geen weerwolf meer.
Grootvader was bakker. Hij had in zijn dienst een knecht uit N.Brabant, van Neerkant of Liessel uit de Peel. Die knecht was een zonderling: hij ging met niemand om, was weinig spraakzaam, kwam nooit in de kerk, maar deed zijn werk goed. 's Zaterdags, na gedaan werk, ging hij naar huis, minstens 3 uren ver "om zich te verschonen", d.w.z. schoon ondergoed aan te trekken. 's Zondags avonds laat keerde hij terug. Men vond het vreemd, dat hij elke week zo'n verre reis maakte. Ook ging hij nu en dan 's avonds uit; nooit zei hij waarheen. Geen wonder, dat hij wel eens bespied werd. Niet ver van Grootvaders huis stonden langs een weide een rij wilgen, knotwilgen, oude bomen, met grote spleten en hollen in de stammen. Op zekere tijd toen de knecht weer uitging, werd hij nagekeken en heimelijk gevolgd. Bij de wilgen, zag men hem opeens niet meer. Men vermoedde dat hij in een boom was gekropen, en wachtte, tot hij weer voor de dag zou komen. Na geruime tijd hoorden zij een vreeselijke schreeuw en zagen een dier weghollen en spoedig uit het gezicht verdwijnen. Dat alles was zeker vreemd en angstwekkend. Er werd besloten de pastoor het geval te gaan vertellen. De pastoor zei, dat ze de holle boom nauwkeurig moesten afzoeken en hem komen vertellen wat ze er vonden. Dat geschiedde en wat vonden zij? een groot vel, dat zij niet durfden aanraken. Nu zij de pastoor hiervan in kennis stelden, zei hij het volgende: "Stook de oven van de bakkerij gloeiend heet, haal het vel uit de boom, stop het in de oven. Wees gerust en niet bang. Ik zal komen om de duivel te bezweren. Zorg dat ge met enige sterke mannen zijt, die de weerwolf (natuurlijk de bakkersknecht) goed vasthouden." Het was wel nodig, want de knecht wilde zich in de brandende oven werpen, om het vel er uit te halen. De pastoor las enige gebeden, het vel brandde, de weerwolf of liever de knecht brulde en worstelde om los te komen, maar tevergeefs, tot eindelijk het vel was verbrand. Nu was de knecht van de duivel verlost en geen weerwolf meer.
Onderwerp
SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband) 
SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband) 
Beschrijving
Man gedraagt zich zo vreemd dat men hem gaat volgen, en ontdekken dat
hij in een holle boom kruipt en er als een dier uitkomt. De pastoor raadt aan om het in de boom gevonden vel te verbranden. Pastoor spreekt gebeden uit, de man moet worden vastgehouden omdat hij het vel uit het vuur wil halen. Na het verbranden van het vel is de man van de duivel verlost, en hoeft geen weerwolf meer te zijn.
hij in een holle boom kruipt en er als een dier uitkomt. De pastoor raadt aan om het in de boom gevonden vel te verbranden. Pastoor spreekt gebeden uit, de man moet worden vastgehouden omdat hij het vel uit het vuur wil halen. Na het verbranden van het vel is de man van de duivel verlost, en hoeft geen weerwolf meer te zijn.
Bron
Volkskundevragenlijst 17 (1953) formulier L293p (Archief Meertens Instituut)
Naam Locatie in Tekst
Liessel
Liessel
Peel
Peel
Neerkant
Neerkant
N. Brabant
N. Brabant
Plaats van Handelen
Roggel
Roggel
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22