LYST022

Henke van Hout, 'n andere dorpeling, die nu al 'n veertig jaar dood is, ging 'ns op 'n avond, 't was in het hartje van de winter en erg donker de buurt op om 't een of ander te halen. Toen hij 'n meter of tien van huis was, kwam er achter hem aan een klein hondje meelopen. Henke meende dat 't zijn eigen hondje was, dat "Lotje" heette. Hij riep die naam, maar het diertje gaf geen enkel teken van herkenning. Henke kreeg 't er 'n beetje benauwd van en telkens en telkens keek hij nogal bang achterom. Hij zag 't beest zienderogen groeien. Toen 't zo groot geworden was als Henke zelf, vermande deze zich en keerde zich naar 't ondier, terwijl hij zo hard riep als hij kon: "In de naam van O.L. Heer verdwijn." 'n Seconde later was 't verdwenen en Henke had alleen nog maar n' angstige herinnering. Hij kwam heel van streek bij de anderen binnen, waar hij in geuren en kleuren dit gebeuren vertelde.

SINSAG 0361 - Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.    SINSAG 0361 - Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.   

's Avonds wordt een man achtervolgt door een hond die steeds groter wordt, en verdwijnt als de man God aanroept.

Volkskundevragenlijst 17 (1953) formulier L.100p (Archief Meertens Instituut)

Henke van Hout    Henke van Hout   

Lotje    Lotje   

Onze Lieve Heer    Onze Lieve Heer   

Berghem    Berghem   

2013-03-01 14:46:22