LYST162 - Spookdieren

Spookdieren
Vroeger in de tijden dat er nog geen straatverlichting was, fietsen niet bestonden, in de jaren ongeveer 60 jaar terug, was men van mening, dat wanneer men bij donker op den weg, men nooit in het midden van de weg moest loopen, want anders liep men gevaar om op een moment in de kant van de weg of in de berm gesmeten te worden. Het gebeurde dan ook dikwijls, dat men gevolgd werd door een hond of een ander dier dat zoolang op gelijke afstand achter aan liep tot er een huis werd betreden, maar er werd geen kwaad gesticht, ten minste niet wanneer men niet midden op den weg liep. Het was menigmaal het geval, tenminste in de boschrijke streken, dat er een paar vurige oogen te voorschijn sprongen- oogen of lichtjes- waardoor de menschen verschrikt verder draafden. Zulks werd toegezegd aan de boze die altijd op de loer lag.

SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).    SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).   

Vroeger zei men dat men niet in het midden van de weg moest lopen als het al donker was, want dan liep men het gevaar naar de kant van de weg of in de berm gesmeten te worden. Ook gebeurde het dat men door een hond gevolgd werd, die net zolang meeliep tot het huis was bereikt. In bosrijke gebieden gebeurde het wel dat twee vurige ogen de mensen aankeken. Die ogen waren het "Boze", dat altijd op de loer lag.

Volkskundevragenlijst 21 (1957), formulier F.13a, archief Meertens Instituut

1957, verhaal speelt rond 1900

Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn)

Boze    Boze   

2013-03-01 14:46:22