Hoofdtekst
Over Spookdieren
Een oude man vertelde mij het volgende: "Het is mijn vader gebeurd, hij heeft 't mij vaak verteld, en daarom heb ik het steeds geloofd, want hij vertelde nooit iets aan ons kinderen wat niet waar was. Vader werkte vaak bij een boer, die woonde eenzaam in het veld op een afgelegen boerderij. In de winter was het dan steeds donker als hij naar huis kwam, en hij moest dan de eenzame weg in de donkerte afleggen, over smalle paadjes en door struikgewas. Op een avond toen hij weer naar huis kwam, merkte hij dat er iets achter hem aankwam. Hij wist niet wat of wie het was, en toen hij aan zijn huis kwam was niets meer te zien. Dit herhaalde zich sinds die avond elke keer. Tot hij op een avond toen er wat maanlicht was een eind achter zich een grote wolfshond zag lopen, de bloederige tong uit de bek. Hij was niet bang, maar was dit gezelschap op de duur moe. Hij vertelde het aan zijn vrouw, en vroeg haar voor de volgende avond de pook van de kachel gloeiend te maken, want hij had gezegd, ik breng hem mee. De volgende avond toen hij het beest weer hoorde, ging hij erop af. De hond werd woest en sprong hem in de nek. Zijn vader was echter heel sterk en hield met een hand de kop van het beest neer en met de andere hand drukte hij zijn voorpoten vast op de schouder. Zo kwam hij thuis, waar zijn vrouw wachtte met de gloeiende pook. In de keuken gekomen gooide hij het beest van zich af, greep de pook en wilde hem te lijf. Maar wie schetst zijn verwondering toen de wolfshond ineens zei: "Buurman, doe me niets. Ken je me niet meer? Ik ben al zwaar genoeg gestaft." Zijn buurman was voor een misdrijf gestraft en daarna gestorven. Zijn misdaad moest hij dus boeten, door als een hond 's nachts door de eenzame velden te dwalen, en anderen angst aan te jagen! Mijn vader liet de hond nu lopen, en hij verdween in het donker. Sinds heeft hij hem niet meer gezien.
Een oude man vertelde mij het volgende: "Het is mijn vader gebeurd, hij heeft 't mij vaak verteld, en daarom heb ik het steeds geloofd, want hij vertelde nooit iets aan ons kinderen wat niet waar was. Vader werkte vaak bij een boer, die woonde eenzaam in het veld op een afgelegen boerderij. In de winter was het dan steeds donker als hij naar huis kwam, en hij moest dan de eenzame weg in de donkerte afleggen, over smalle paadjes en door struikgewas. Op een avond toen hij weer naar huis kwam, merkte hij dat er iets achter hem aankwam. Hij wist niet wat of wie het was, en toen hij aan zijn huis kwam was niets meer te zien. Dit herhaalde zich sinds die avond elke keer. Tot hij op een avond toen er wat maanlicht was een eind achter zich een grote wolfshond zag lopen, de bloederige tong uit de bek. Hij was niet bang, maar was dit gezelschap op de duur moe. Hij vertelde het aan zijn vrouw, en vroeg haar voor de volgende avond de pook van de kachel gloeiend te maken, want hij had gezegd, ik breng hem mee. De volgende avond toen hij het beest weer hoorde, ging hij erop af. De hond werd woest en sprong hem in de nek. Zijn vader was echter heel sterk en hield met een hand de kop van het beest neer en met de andere hand drukte hij zijn voorpoten vast op de schouder. Zo kwam hij thuis, waar zijn vrouw wachtte met de gloeiende pook. In de keuken gekomen gooide hij het beest van zich af, greep de pook en wilde hem te lijf. Maar wie schetst zijn verwondering toen de wolfshond ineens zei: "Buurman, doe me niets. Ken je me niet meer? Ik ben al zwaar genoeg gestaft." Zijn buurman was voor een misdrijf gestraft en daarna gestorven. Zijn misdaad moest hij dus boeten, door als een hond 's nachts door de eenzame velden te dwalen, en anderen angst aan te jagen! Mijn vader liet de hond nu lopen, en hij verdween in het donker. Sinds heeft hij hem niet meer gezien.
Onderwerp
SINSAG 0362 - Toter kehrt als Tier wieder. Erklärung der Erscheinung des Spuktieres.
SINSAG 0362 - Toter kehrt als Tier wieder. Erklärung der Erscheinung des Spuktieres.
Beschrijving
Een boerenknecht loopt 's avonds in het donker naar huis. Hij hoort enkele avonden achter elkaar een geluid dat achter hem aan loopt, maar hij ziet niet wat het is. Op een avond met veel maneschijn ontdekt hij dat een grote wolfshond achter hem aanloopt. Bij thuiskomst zegt hij tegen zijn vrouw dat ze de volgende avond de pook gloeiend moet stoken, want hij is vastberaden de hond te vangen en mee naar huis te nemen. De volgende avond is hij inderdaad sterk genoeg om de hond mee naar huis te krijgen, maar waneer zijn vrouw de pook gereed houdt, begint de hond opeens te spreken. Het blijkt dat de hond zijn overleden buurman is die een misdaad heeft begaan. Na zijn dood moet hij nog voor de misdaad boeten door in de gedaante van een hond op donkere avonden mensen lastig te vallen. De boerenknecht laat de hond maar gaan. Sindsdien heeft hij hem niet meer gezien.
Bron
Volkskundevragenlijst 21 (1957), formulier Q.201, archief Meertens Instituut
Commentaar
1957
anonieme verteller
Toter kehrt als Tier weder. Erklärung der Erscheinung des Spuktiers.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22