Hoofdtekst
Dit is één foor mij en dat één foor dij
Dit is un ferhaaltsje fan ut Roomse kerkhof. Ut gaat over de doadgraver fan ut kerkhof; dy moest der op un avend weze en toen meende-y wat te horen achter ut knekelhúske. Hij ging der eventsjes heen en toen sag-y dêr in ut donker twee swarte gedaanten. Dy waren dêr bezig en dy seiden: 'Dit is één foor mij, en dat is één foor dij, dit is één foor mij, dat is één foor dij, dat is un rotte, dit is één foor mij, en weer un rotte, dat is één foor dij, dit is één foor mij, un rotte . . .'
De doadgraver is útnaaid, su hard as-y kon, en hij seit: 'Nou binne se de sielen fan degenen dy hier op't kerkhof lêge an ut ferdelen. De éne foor mij, dat is dan dy foor de hemel, de andere is foor ut fagevuur en de rotte dy komt in 'e hel. Der binne hier nog al wat mênsen dy in 'e hel terecht komme!'
Hij fertelde ut ferder en toen binne se de aandere morges naar ut kerkhof gaan. En wat bleek? Der waren un paar knapen an 't hofkesingen weest. Dy hadden wat appels metnomen en hadden rustig achter ut knekelhúske sitten de boel te ferdelen. De goeie appels hadden se metnomen en de rotte dy leiden der nog.
(Stedsk fan Harns)
Dit is un ferhaaltsje fan ut Roomse kerkhof. Ut gaat over de doadgraver fan ut kerkhof; dy moest der op un avend weze en toen meende-y wat te horen achter ut knekelhúske. Hij ging der eventsjes heen en toen sag-y dêr in ut donker twee swarte gedaanten. Dy waren dêr bezig en dy seiden: 'Dit is één foor mij, en dat is één foor dij, dit is één foor mij, dat is één foor dij, dat is un rotte, dit is één foor mij, en weer un rotte, dat is één foor dij, dit is één foor mij, un rotte . . .'
De doadgraver is útnaaid, su hard as-y kon, en hij seit: 'Nou binne se de sielen fan degenen dy hier op't kerkhof lêge an ut ferdelen. De éne foor mij, dat is dan dy foor de hemel, de andere is foor ut fagevuur en de rotte dy komt in 'e hel. Der binne hier nog al wat mênsen dy in 'e hel terecht komme!'
Hij fertelde ut ferder en toen binne se de aandere morges naar ut kerkhof gaan. En wat bleek? Der waren un paar knapen an 't hofkesingen weest. Dy hadden wat appels metnomen en hadden rustig achter ut knekelhúske sitten de boel te ferdelen. De goeie appels hadden se metnomen en de rotte dy leiden der nog.
(Stedsk fan Harns)
Onderwerp
AT 1791 - The Sexton Carries the Parson 
AT 1791 - The Sexton Carries the Parson 
ATU 1791 - The Sexton Carries the Clergyman.
ATU 1791 - The Sexton Carries the Clergyman.
Beschrijving
Een doodgraver dacht achter het lijkhuis twee zwarte gedaantes te zien, die bezig waren om de zielen van de overledenen te verdelen. De doodgraver rende hard weg. Wat bleek de volgende morgen: twee jongens hadden wat appels gestolen en zij verdeelden de appels in goede en rotte appels.
Bron
Ype Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske folksforhalen. Baarn [etc.] 1979, blz.339
Commentaar
14 december 1973
The Sexton Carries the Parson
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20