Hoofdtekst
Dêr weagje ik ien each oan
Der wie ris in dominy, dy miende dat er it by syn preekjen wat oars fertoane moast as in oar. Hy liet ek al ris út, dat as er goed yn fjoer rekke, dan krige er de geast en dan koe er it tongerje litte. Dat woenen de minsken wol ris hearre en doe stienen se him dêr op oan. Doe moast er dat wier meitsje. Hy prate mei syn húshâldster ôf, se soe foar de preek op 'e tsjerkesouder sitten gean. As men dêr oerhinne rûn, dan joech dat sa'n heislik leven, dat it hast as tonger hearde. Hy soe sizze, of leaver it útroppe: 'Ik laat het donderen!' en dan moast hja oer dy souder hinne drave.
Mar wat se beide net wisten: dy souder waarde minder. Dominy rôp op in stuit: 'Ik laat het donderen!' en dêr sette de húshâldster út 'e ein. Mar se wie noch net op healwei, doe sakke se der troch. De rokken strûpten op, de ûnderein kaam der troch, mar gelokkich, op 'e earms bleau se hingjen. Dominy tocht, dit wurdt in skandaal. Dat hy rôp: 'Al wie naar boven kijkt, wordt met blindheid geslagen!' Mar doe wie der in âld mantsje dy die de hân foar 't rjochtereach en hy sei: 'Dêr weagje ik ien each oan'.
Der wie ris in dominy, dy miende dat er it by syn preekjen wat oars fertoane moast as in oar. Hy liet ek al ris út, dat as er goed yn fjoer rekke, dan krige er de geast en dan koe er it tongerje litte. Dat woenen de minsken wol ris hearre en doe stienen se him dêr op oan. Doe moast er dat wier meitsje. Hy prate mei syn húshâldster ôf, se soe foar de preek op 'e tsjerkesouder sitten gean. As men dêr oerhinne rûn, dan joech dat sa'n heislik leven, dat it hast as tonger hearde. Hy soe sizze, of leaver it útroppe: 'Ik laat het donderen!' en dan moast hja oer dy souder hinne drave.
Mar wat se beide net wisten: dy souder waarde minder. Dominy rôp op in stuit: 'Ik laat het donderen!' en dêr sette de húshâldster út 'e ein. Mar se wie noch net op healwei, doe sakke se der troch. De rokken strûpten op, de ûnderein kaam der troch, mar gelokkich, op 'e earms bleau se hingjen. Dominy tocht, dit wurdt in skandaal. Dat hy rôp: 'Al wie naar boven kijkt, wordt met blindheid geslagen!' Mar doe wie der in âld mantsje dy die de hân foar 't rjochtereach en hy sei: 'Dêr weagje ik ien each oan'.
Onderwerp
AT 1839* - Making Thunder   
ATU 1837 - Holy Ghost in the Church   
Beschrijving
De dominee zegt dat hij het kan laten donderen. Hij heeft echter met de meid afgesproken, dat zodra hij dit in de preek zegt, zij over de kerkzolder moet draven, zodat het klinkt als donder. Als het zover is, blijkt de vloer van de zolder te zwak. De meid zakt er half doorheen en hangt met haar blote achterwerk uit de zoldering. De dominee, bang voor een schandaal, waarschuwt: "Al wie opkijkt, wordt met blindheid geslagen". Eén mannetje dekt met zijn hand zijn rechteroog af en verklaart er toch een oog aan te willen wagen.
Bron
Ype Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske folksforhalen. Baarn [etc.] 1979, blz.347-348
Commentaar
16 oktober 1978
Making Thunder
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
