Hoofdtekst
It skurfke
Der wie in dominij en dy besocht de minsken. En foarhinne: allegear earmoed. Doe kaam er ek by in âld widdoke—earmoed, suterich en smoarch. Hja hie ien kopke en pantsje. 'Dat treft dominij', sei de âlde, 'ik ha krekt wat thee ree. Sels ha 'k al ien hân, dat no kin dominij ien krije'.
Doe geat se him ien yn, yn it kopke dêr't se sels sa-niis út dronken hie. Dominij griisde der fan, mar hy liet it net skine. Ut fatsoen woe er it opdrinke. Mar der miste in skurfke út dat kopke en doe tocht er, ik moat dêr mar drinke dêr't dat skurfke út mist. Dêr drinkt it âld minske grif net út. It siet moai ticht by it ear.
It âld wyfke siet mei niget nei him te sjen, wylst er dêr siet te drinken mei de mûle sawat nuveraardich by't ear. Hy hie it der omtrint út, doe sei se: 'Hea, dominij drinkt út it skurfke, dat doch ik ek altyd'.
Der wie in dominij en dy besocht de minsken. En foarhinne: allegear earmoed. Doe kaam er ek by in âld widdoke—earmoed, suterich en smoarch. Hja hie ien kopke en pantsje. 'Dat treft dominij', sei de âlde, 'ik ha krekt wat thee ree. Sels ha 'k al ien hân, dat no kin dominij ien krije'.
Doe geat se him ien yn, yn it kopke dêr't se sels sa-niis út dronken hie. Dominij griisde der fan, mar hy liet it net skine. Ut fatsoen woe er it opdrinke. Mar der miste in skurfke út dat kopke en doe tocht er, ik moat dêr mar drinke dêr't dat skurfke út mist. Dêr drinkt it âld minske grif net út. It siet moai ticht by it ear.
It âld wyfke siet mei niget nei him te sjen, wylst er dêr siet te drinken mei de mûle sawat nuveraardich by't ear. Hy hie it der omtrint út, doe sei se: 'Hea, dominij drinkt út it skurfke, dat doch ik ek altyd'.
Onderwerp
VDK 1742B* - Het vuile kopje   
Beschrijving
Een dominee gaat op bezoek bij een arme, oude weduwe. De thee die de dominee wordt aangeboden doet de weduwe in haar eigen kopje.De dominee gruwelt van de gedachte, maar hij laat niets merken. Hij drinkt de thee van de beschadigde rand van het kopje. De weduwe ziet dat en zegt dat ze precies van diezelfde rand drinkt.
Bron
Ype Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske folksforhalen. Baarn [etc.] 1979, blz.358
Commentaar
26 juni 1972
Het vuile kopje
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
