YPFOE386 - De nije fyts

De nije fyts
Te Grou wenne in man, dy syn foarnamme wie Lolke. Hy koe aardich stâle, dat hy waard wol Lolke Liger neamd. Ien fan syn glânsferhalen wie ditte.
Op in kear hie er in nije fyts krige. Hy ried der op nei Ljouwert, die dêr syn boadskip en fytste werom. Underweis tocht er, de loft wurdt der net moaier op, en doe't er oan Jirnsum ta wie, begûn it oatmoedich te reinen, dat hy sei tsjin himsels, no moat 'k avenseare!
'En ikke de sokken der yn', fertelde er dan, 'en doe klettere it efter op myn pakjedrager, mar sels bleau ik de bui justjes foar. En by it Grouster stasion dêr slacht my de wjerljocht op it nikkelen stjoer. En omdat ik op gloednije rubberen bannen ried, woe dy wjerljocht der net wer ôf. Dy bleau op myn stjoer sitten.
Ik kaam yn Grou en doe hie 'k noch sa'n gong, dat ik bin trije kear om it Grien flein, en doe hong ik sa yn 'e bocht, dat ik hie de earmtakke út 'e loftermouwe'.

VDK 1967* - De bui voorgebleven    VDK 1967* - De bui voorgebleven   

Een man staat bekend om zijn sterke verhalen. Met zijn nieuwe fiets had hij een boodschap in Leeuwarden gedaan en onderweg naar huis werd hij getroffen door een regenbui en sloeg de bliksem in zijn stuur. Tijdens zijn tweede tocht ging hij uit de bocht en kreeg hij een gat in de mouw op de plaats van de elleboog.

Ype Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske folksforhalen. Baarn [etc.] 1979, blz.375

4 september 1978

De bui voorgebleven

Lolke Liger    Lolke Liger   

Grien    Grien   

Grou    Grou   

Leeuwarden    Leeuwarden   

2013-03-01 14:46:20