Hoofdtekst
It bôchje
Op in kear moast Feitse Brants de moarnes om njoggen oere by it kantongerjocht op 'e Sweach wêze. Se reizgen foarhinne altyd geandefoet fansels, dat ier en betiid stiek er ôf. It wie yn 't hertsje fan 'e winter en it frear dat it ongele. Hy hie knap theedronken, dat ûnderweis moast er wetter kwyt. Hy gong oan 'e kant stean en liet it rinne. Op 'e Sweach sei de rjochter al: 'It friest grif sterk, want wy kinne gjin blommen mear fan'e glêzen krije'.
'Mar doe kaam ik werom', sei Feitse, 'en ik tochte, wat stiet dêr by it paad? En doe kaam ik neier, en ferduld, dêr stie my it bôchje noch dat ik op 'e hinnereis pisse hie. It wie befêrzen'.
Op in kear moast Feitse Brants de moarnes om njoggen oere by it kantongerjocht op 'e Sweach wêze. Se reizgen foarhinne altyd geandefoet fansels, dat ier en betiid stiek er ôf. It wie yn 't hertsje fan 'e winter en it frear dat it ongele. Hy hie knap theedronken, dat ûnderweis moast er wetter kwyt. Hy gong oan 'e kant stean en liet it rinne. Op 'e Sweach sei de rjochter al: 'It friest grif sterk, want wy kinne gjin blommen mear fan'e glêzen krije'.
'Mar doe kaam ik werom', sei Feitse, 'en ik tochte, wat stiet dêr by it paad? En doe kaam ik neier, en ferduld, dêr stie my it bôchje noch dat ik op 'e hinnereis pisse hie. It wie befêrzen'.
Onderwerp
VDK 1889x 
VDK 1889x 
Beschrijving
Als Feitse in de winter buiten plast, bevriest de urinestraal.
Bron
Ype Poortinga: De foet fan de reinbôge. Fryske folksferhalen. Baarn [etc.], 1979, p.387
Commentaar
14 december 1971
De bevroren urinestraal
Naam Overig in Tekst
Feitse Brants
Feitse Brants
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20