Hoofdtekst
Der wenne in aep by minsken yn 'e hûs. Op in kear hie de aep by ûngelok allerhande kostber servysguod knoffele en doe woarde er binaud. Hy tocht: "Nou wurd ik aenst bot ôfseame." En dêrom nom er it bislút út to naeijen. Hy woe graech selskip ha. Dêrom sei er tsjin 'e kat, dy't er ûnderweis trof: "De fijân is yn oantocht, jonge. As't yn 't libben bliuwe wolste, kom dan mei. Hwant oars giest der oan." Doe gong de kat mei.
Even letter seach er in houn. Dy sei: "Hwer sille jim hinne?"
"De fijân is ûnderweis hjirhinne. As't net dea wolste, kom dan mei."
Doe gong de houn ek mei.
Wer in eintsje fierder wie in hoanne. Dy frege ek al, hwer't de reis hinne gong.
"Wy binne op 'e flucht", seinen se. "De fijân komt hjir. Astû dyn kaem rjocht hâlde wolste, dan moast mei ús gean. Hwant oars komt it forkeard."
Doe gong de hoanne ek mei.
Doe gongen se mei har fjouweren nei de bosk ta. Sy roannen in hiel ein. Doe woarde it donker. Sy woarden bang yn dat tsjustere bosk. Doe fleach de hoanne boven yn in beam. Hy woarde in ljochtsje gewaer.
"Dêr matte wy hinne", sei er.
Doe't se dêr kommen wie dat in boereplaets.
"Kinne wy hjir bliuwe", fregen se oan 'e boer.
De boer sei: "Ja, dat kin om my bêst, mar, dy't hjir komt, mat ek hwat dwaen. Oars kin ik him net brûke."
"Ik sil oppasse dat hjir gjin dieven komme", sei de houn.
"Dan kinstû hjir bliuwe", sei de boer.
"Ik sil der foar soargje, dat jimme gjin lêst fan mûzen krije", sei de kat.
"Dan kinstû hjir ek bliuwe", sei de boer.
"Ik sil der foar soargje, dat jou folk moarns wekker wurdt", sei de hoanne.
"Dan kinstû hjir ek bliuwe", sei de boer.
Mar de aep - dy koe neat. Dêrom sei de boer tsjin him. Ik kin dy hjir net brûke. Dû mast wer fuort gean.
Mar doe hearde de aep in lyts berntsje gûlen. Doe sei er gau: "Boer, ik kin o sa bêst widzje." Doe sei de boer: "Dan kinstû hjir ek bliuwe. Dan mastû mar bernefaem wurde."
En sa gebeurde it dat se dêr alle fjouwer in thús founen by de boer. En sy ha noch hiel lang libbe en wienen alle fjouwer tige gelokkich.
Even letter seach er in houn. Dy sei: "Hwer sille jim hinne?"
"De fijân is ûnderweis hjirhinne. As't net dea wolste, kom dan mei."
Doe gong de houn ek mei.
Wer in eintsje fierder wie in hoanne. Dy frege ek al, hwer't de reis hinne gong.
"Wy binne op 'e flucht", seinen se. "De fijân komt hjir. Astû dyn kaem rjocht hâlde wolste, dan moast mei ús gean. Hwant oars komt it forkeard."
Doe gong de hoanne ek mei.
Doe gongen se mei har fjouweren nei de bosk ta. Sy roannen in hiel ein. Doe woarde it donker. Sy woarden bang yn dat tsjustere bosk. Doe fleach de hoanne boven yn in beam. Hy woarde in ljochtsje gewaer.
"Dêr matte wy hinne", sei er.
Doe't se dêr kommen wie dat in boereplaets.
"Kinne wy hjir bliuwe", fregen se oan 'e boer.
De boer sei: "Ja, dat kin om my bêst, mar, dy't hjir komt, mat ek hwat dwaen. Oars kin ik him net brûke."
"Ik sil oppasse dat hjir gjin dieven komme", sei de houn.
"Dan kinstû hjir bliuwe", sei de boer.
"Ik sil der foar soargje, dat jimme gjin lêst fan mûzen krije", sei de kat.
"Dan kinstû hjir ek bliuwe", sei de boer.
"Ik sil der foar soargje, dat jou folk moarns wekker wurdt", sei de hoanne.
"Dan kinstû hjir ek bliuwe", sei de boer.
Mar de aep - dy koe neat. Dêrom sei de boer tsjin him. Ik kin dy hjir net brûke. Dû mast wer fuort gean.
Mar doe hearde de aep in lyts berntsje gûlen. Doe sei er gau: "Boer, ik kin o sa bêst widzje." Doe sei de boer: "Dan kinstû hjir ek bliuwe. Dan mastû mar bernefaem wurde."
En sa gebeurde it dat se dêr alle fjouwer in thús founen by de boer. En sy ha noch hiel lang libbe en wienen alle fjouwer tige gelokkich.
Onderwerp
AT 0130 - The Animals in Night Quarters (Bremen City Musicians) 
AT 0130 - The Animals in Night Quarters (Bremen City Musicians) 
ATU 0130 - The Animals in Night Quarters.
ATU 0130 - The Animals in Night Quarters.
SINAT 0130 - Die Tiere im Nachtquartier
SINAT 0130 - Die Tiere im Nachtquartier
VDK 0130 - The Animals in Night Quarters (Bremen City Musicians)
VDK 0130 - The Animals in Night Quarters (Bremen City Musicians)
Beschrijving
Aap laat per ongeluk kostbaar serviesgoed vallen bij de mensen waar hij woont. Hij besluit weg te gaan, maar wil graag gezelschap hebben. Hij zegt tegen kat, hond en haan dat ze moeten vluchten voor de vijand die in aantocht is. Met z'n vieren gaan ze op pad. 's Avonds worden ze in het donker bang. Het lichtje dat de haan vanuit een boom ontdekt blijkt een boerderij te zijn. Daar mogen ze wonen op voorwaarde dat ze werken. De hond zegt te kunnen oppassen om dieven te weren, de kat kan muizen vangen, de haan kan 's morgens mensen wekken. De aap moet weg, want hij kan niets. Hij mag ook blijven als hij, nadat hij een kind heeft horen huilen, zegt goed te kunnen wiegen. Ze leven lang en gelukkig bij de boer.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 33, verhaal 4 (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
4 mei 1966
The Animals in Night Quarters (Bremen City Musicians)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21