PKNAB0188_0190_6502 - Heks doet molenaar sterven

Jao, het is feitelik ouch van zo'n zakes, mer ich gaon 't toch mer zèggen, mer ich zal nieme neumen dan. Dao waor 'n vrouw en die ging bedelen en... die ging op ins bij ene groëte boer bènnen, en die hawwen 'n meulen hé, en die hawwen 'n meulen, jao, en toen al zoë lang gedoord (geduurd); altijd kwâm ze mer bedelen, bedelen, en op ene vieze kiër haw ze gemópperd dat ze neet genóg krèig, die heks dan hé, haw ze gemópperd dat ze neet genóg krèig. Rn ... dèi minsch daovan, dèi zag zoë, 'nów maak dich mer buiten en kóm mer noëts miër bènnen. Du kumps ummertów en du krijgs elkes kiër hie en du bes neet kóntent; du mougs hie noëts miër bènne kómmen.' Jà, zij mópperde ouch alweer get tegen, mer 's anderendaags zag de baas, dèi minsch hé, dèi laog krank en dèi kosj niks miër zèggen, ouch ech gebeurd huur, en ich kèn 'm ouch, en ich zal 'm neet neumen, dèi minsch is doëd, dao leven d'r toch nog van. Enne ... ee woor (werd), woor krank van dèin daâg aan dan hé, en er kosj neet uitbrèngen hé, niks uitbrèngen. Hewâl, en dèi zoë get enen dâg of ach gelegen, en de neugenden dâg storf er, en dao waor gei verhaol miër aan, deken, alles bij 'm gebrach. Het waor te laat, zag den deken, dèi van Mechelen dan hé, 't waor te laat. Hewâl en de neugende dâg storf dèi minsch toen; de femilie - dat waor toen nog neet wie nów, es wie nów, Jef van ós beijt (bidt) en Lèinders dao dao ónder hé, Lèinders is dat toch? -X: jao jao.toen degen (deden) de luj ónderein dat zoë, de femilei ónderein. Toen ging 'n vrouw die lèif ouch nog, en 'n vrouw dan, ene minsch, en misschien nog 'n vrouw daobij. Dów gingen ze de minsch wassen hé, pakden ze van dat bèd âf hé, ee haw dao ach daag gelgen en de neugenden dâg storf er, en dów pakden ze hem van 't bèd âf, en dów zèit die vrouw 'och' dów zag ze zoë, 'och' zèit ze, 'kijk mich toch ins hie wat hie lig.' Jà, 'ho, dat moot ich weiten', zag ze, 'dat moot ich weiten' en ze pakde dat bijein, en dat waoren neugen en neugentig keuntjes (korrels) koren, jao jaot, neugen en neugentig keuntjes koren, enne, ... meniër wâs vertrokken, en 't hónderdste kijk dat keem dan nog misschien wâl, mer toen waor er vertrokken, die laogen ónder zene rug, neugenenneugentig körrelkes koren.M/XXI: Zoëveul kilo haw eer gestolen.Jà, zoëveul kilo of wèi wèt (wie weet) wat dat wijf 'm gegund haw hé, mer wie 't hónderdste mósj kómmen, toen waor dèi minsch doëd, en die vrouw kan ich uch direc nog, die woënde hie in den umtrèk, hé, 't is hie neet, in die straot neet, 'n straot wijer (verder), ein van die kanten - ich zal 't neet neumen anders zuut (ziet) er misschien al woë 't is -; jà, dat is ech gebeurd ouch, ech waor. Jao, dèi minsch kosj niks miër uitbrèngen 'eu eu eu' zoë keem er mer, ee kosj niks miër zèggen, en zoë is dèi gestorven. (...) Jao, en dat is ouch ech gebeurd. Op ein straot in Mechele, wijer, woënde die. ...

SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste    SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   

Een molenaar stuurde een ondankbare bedelares weg met de woorden: "Jij komt hier altijd! Elke keer krijg je iets, en nog ben je niet tevreden! Je mag hier niet meer binnenkomen!" De volgende dag was de molenaar zo ziek dat hij zelfs niet meer kon spreken. De deken van Mechelen stelde vast dat het reeds te laat was om het kwaad nog ongedaan te maken. Op de negende dag is de molenaar gestorven. Toen men de dode man van het bed tilde, vond men negenennegentig graankorrels op het laken. Zoveel kilo had de molenaar gestolen. Op het moment dat het honderdste korreltje moest komen, was de man gestorven.

P. Knabben, Leuven, 1970

2.1 Heksen

limburgs (maasvallei)

M/V/40

fabulaat

Bandopname

Maasmechelen    Maasmechelen   

Mechelen    Mechelen