Hoofdtekst
Der wie in mynhear, dy soe op reis.
Hy hie ien dochter. "Hwat sil ik dy meinimme?" frege er.
"In bosk donkerreade roazen woe 'k graech ha", sei se.
Doe't de hear wer nei hûs ta soe, kom it him yn 't sin, dat er noch gjin roazen hie foar syn dochter.
Doe seach er ûnderweis in hiele greate moaije tún, dy siet fol mei donkerreade roazen. It wie al skimerich, en hy tochte: As ik in pear fan dy roazen tep, dêr fornimt net in minske hwat fan. Hy gong yn 'e tún en bigoun to plukken.
Doe kom der in mûnster op him ta.
"Ik mat dy deameitsje," sei it mûnster, "hwant dû nimst roazen út myn tún."
De mynhear smeke lykwols krektsalang dat it munster krige meilijen.
"Dan mat jou dochter moarn komme om to bitankjen", sei er.
Dat biloofde de hear.
Hy kom mei de roazen thús. De dochter foun se prachtich. Mar har heit wie och sa stil.
"Skeelt der hwat oan?" frege se op it lêst.
Doe fortelde hy hwat der gebeurd wie.
Mar de dochter sei: "Dêr doar ik wol hinne."
De oare deis gong se der hinne.
It mûnster wie yn 'e tún. Doe't er har seach, sei er, sy moest mar mei komme yn it slot.
Sy doarst hast net, hwant hy seach der forskrikkelik út. En sy tochte, as ik yn dat slot sit, kom ik der miskien noait wer út. Mar sy gong doch mei.
Mar doe't se goed en wol yn 't slot wienen, gong it mûnster ynienen foar har stean en dêr ûntpopte der him as in jonge prins.
Doe frege der of se mei him trouwe woe.
Hy hie bitsjoend west en hja hie him forlost.
Sy trouden en sy ha hiel lang en gelokkich leefd.
Hy hie ien dochter. "Hwat sil ik dy meinimme?" frege er.
"In bosk donkerreade roazen woe 'k graech ha", sei se.
Doe't de hear wer nei hûs ta soe, kom it him yn 't sin, dat er noch gjin roazen hie foar syn dochter.
Doe seach er ûnderweis in hiele greate moaije tún, dy siet fol mei donkerreade roazen. It wie al skimerich, en hy tochte: As ik in pear fan dy roazen tep, dêr fornimt net in minske hwat fan. Hy gong yn 'e tún en bigoun to plukken.
Doe kom der in mûnster op him ta.
"Ik mat dy deameitsje," sei it mûnster, "hwant dû nimst roazen út myn tún."
De mynhear smeke lykwols krektsalang dat it munster krige meilijen.
"Dan mat jou dochter moarn komme om to bitankjen", sei er.
Dat biloofde de hear.
Hy kom mei de roazen thús. De dochter foun se prachtich. Mar har heit wie och sa stil.
"Skeelt der hwat oan?" frege se op it lêst.
Doe fortelde hy hwat der gebeurd wie.
Mar de dochter sei: "Dêr doar ik wol hinne."
De oare deis gong se der hinne.
It mûnster wie yn 'e tún. Doe't er har seach, sei er, sy moest mar mei komme yn it slot.
Sy doarst hast net, hwant hy seach der forskrikkelik út. En sy tochte, as ik yn dat slot sit, kom ik der miskien noait wer út. Mar sy gong doch mei.
Mar doe't se goed en wol yn 't slot wienen, gong it mûnster ynienen foar har stean en dêr ûntpopte der him as in jonge prins.
Doe frege der of se mei him trouwe woe.
Hy hie bitsjoend west en hja hie him forlost.
Sy trouden en sy ha hiel lang en gelokkich leefd.
Onderwerp
AT 0425C - Beauty and the Beast
AT 0425C - Beauty and the Beast 
ATU 0425C - Beauty and the Beast.
ATU 0425C - Beauty and the Beast.
Beschrijving
Vader belooft zijn dochter een bos rozen mee te nemen als hij terugkomt. Hij vergeet dat eerst, maar plukt een bos in een tuin. Er komt een monster op hem af die hem wil doden. Op voorwaarde dat zijn dochter de volgende dag moet komen om te bedanken mag de man naar huis. Hij vertelt het, de dochter durft wel, maar schrikt toch van het monster en dat ze mee moet naar het slot. In het slot verandert het monster in een jonge prins die betoverd is. Hij vraagt haar met hem te trouwen en ze leven lang en gelukkig.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 34, verhaal 3 (Archief Meertens Instituut)
Motief
S222 - Man promises (sells) child in order to save himself from danger or death.
S222 - Man promises (sells) child in order to save himself from danger or death.
Commentaar
5 mei 1966
Beauty and the Beast
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21