Hoofdtekst
Myn broer Gaetse fangde altyd fûgeltsjes, en dy makke der dan dea. Op in kear sei mem tsjin him: Jonge, jonge, dû krigest der nochris fan. De duvel draeit dy nochris de nekke om.
It gebeurde op in ljochtmoanne-joun dat Gaetse der op út gong. Mar even letter kom er werom, deabinaud.
Hwat is der nou oan, jonge? frege ús mem.
Der stie in gedaente achter de moanne, mem, ik ha him dúdlik stean sjoen. En dy sei tsjin my:
"Wolst dat wol ris litte en meitsje fûgeltsjes dea?"
Mem sei: Dat wie ús leaven Hear, dy hat dy warskôge.
Gaetse sei: Nou meitsje ik noait wer fûgeltsjes dea.
En hy hat it ek noait wer dien.
It gebeurde op in ljochtmoanne-joun dat Gaetse der op út gong. Mar even letter kom er werom, deabinaud.
Hwat is der nou oan, jonge? frege ús mem.
Der stie in gedaente achter de moanne, mem, ik ha him dúdlik stean sjoen. En dy sei tsjin my:
"Wolst dat wol ris litte en meitsje fûgeltsjes dea?"
Mem sei: Dat wie ús leaven Hear, dy hat dy warskôge.
Gaetse sei: Nou meitsje ik noait wer fûgeltsjes dea.
En hy hat it ek noait wer dien.
Beschrijving
Gaetse vangt vogeltjes en maakt ze dan dood. Zijn moeder waarschuwt hem dat de duivel hem nog eens zal vermoorden. Op een avond met heldere maan gaat Gaetse naar buiten, maar komt geschrokken terug. Hij heeft een gestalte achter de maan gezien die hem vertelde geen vogeltjes meer te doden. Zijn moeder zegt dat dat God is geweest en Gaetse doet het nooit weer.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 38, verhaal 11 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
? [mei 1966]
Naam Overig in Tekst
God 
God 
Onze Lieve Heer
Onze Lieve Heer
Gaetse
Gaetse
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21