SVANB0240_0240_12788

‘k En nog eweten in den tied on ze Onzen Here draagsten. De sakristei was mei, om te gaon nor e zekeren man. En had de name van zukke boeken ’t en. En in d’eure van nulder dood, ze wiln weregaon no nulder oede religie. En de paster komt om mien man ’t haaln. ’t Makte ze gieng vors. En menhere paster e zwitste druppels lik erreweten. En a twi of drieboeken. En a die boeken verbrand. En menhere paster et en ebiecht. En lik of dat en zag, dat en in e triestige posiesje was, e gienk achter onzen Here. En mien vint wos mei. En die schoe woas ossanreke losgetrokken, en oe meer dat en vorsgieng, oe moeilijker. Da vicht tegen de paster. Mo ot en Onzen Here e kun geven, ’t gieng ton ol vantzèste. Dat en hadde toen gin macht mi. Dat is vichten toet de latste minute om die vint ’t oen in ze klauwers.

Een man die toverboeken bezat, bekeerde zich op zijn sterfbed. Toen de pastoor op weg was naar de man, druipte het zweet van zijn gezicht. Een vreemde kracht hield de pastoor tegen en trok zelfs zijn schoenen stuk. De geestelijke verbandde de toverboeken van de man en ging vervolgens Onze Heer halen. Daarna was de stervende man bevrijd van het kwaad.

S. Van Bael - Lehouck, Leuven, 1969

2.3 Toverboeken

west-vlaams (bachten de kupe)

549

fabulaat

Onze Lieve Heer    Onze Lieve Heer   

Bray-Dunes    Bray-Dunes