Hoofdtekst
Yn 'e Surhústerfeanster boat sieten us twa man by elkoar. De iene fortelde: "Ik wenne us by in boer op 'e klaei. Ik moest mostersied foar him sichtsje, mar doe't ik dêr kom, wienen it allegearre dikke beammen. Doe moesten dy stammen allegearre stik foar stik kapt wurde. Dat ha wy doe mar dien."
"Ja," sei de oare, "der binne nuvere dingen yn 'e wrâld. Us folk hie in koe, dêr wienen se tige mâl mei. Doe't dy deunsk woarde, kom er ûnder 'e bolle, mar doe't it tiid fan kealjen wie, brocht er neat. Mar hja woenen dy koe net misse. Doe't er wer deunsk wie, kom er wèr ûnder 'e bolle. Doe't it dan tiid wie fan kealjen, brocht er earst in hoklinkje en doe in kealtsje."
"Ja," sei de oare, "der binne nuvere dingen yn 'e wrâld. Us folk hie in koe, dêr wienen se tige mâl mei. Doe't dy deunsk woarde, kom er ûnder 'e bolle, mar doe't it tiid fan kealjen wie, brocht er neat. Mar hja woenen dy koe net misse. Doe't er wer deunsk wie, kom er wèr ûnder 'e bolle. Doe't it dan tiid wie fan kealjen, brocht er earst in hoklinkje en doe in kealtsje."
Beschrijving
Twee mannen vertellen elkaar sterke verhalen. De ene moest van de boer waar hij werkte, mosterdzaad zo dik als stammen kappen. De andere had een koe die eerst een hokkeling (eenjarige koe) baarde en daarna een kalfje.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 68, verhaal 7
Commentaar
juli 1966 ?
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21