Hoofdtekst
TM: "Ja, nou, da's een mooi verhaal. Nog meer?"
JK: "Ja, zo heb ik nog een hele leuke. Een hele leuke. Dat zal ik ook nooit, ja, dat kun je niet vergeten. Ik haalde een oudere dame op; gehandicapt, ik meen haast met rolstoel. Met d'r dochter uit - ik weet het tehuis ook nog - ik meen Koningsbrugge. Dat is een verpleegtehuis en een bejaarden-opvangcentrum ook hier in Utrecht. [...] En ik had mijn auto voor, dus zeg maar bij de ingang staan. Rolstoel gaat achter in de koffer. De dochter gaat op de achterbank, en die mevrouw help je uiteraard voorin te zitten. Daar is wat meer beenruimte en dat stapt wat makkelijker in. En we rijden weg; 't was maar een kort ritje. Ik denk toch dat die dame tegen de 80 aan, de leeftijd aan zat. En toen zat ze me aan te kijken, en toen zegt ze, ze zegt: "U ken ik." Ze zegt: "Dat vind ik nou leuk." Ik zeg: "Ja? Kent u mij?" "Ja," zegt ze, ze zegt: "Ik ken u," ze zegt, "want u bent van de week nog op de tv geweest." Ja, ik speelde dat dus mee. Ik zeg: "Ja," ik zeg: "dat klopt," ik zeg: "maar mevrouw, wie ben ik dan?" Ze zegt: "U ben Rijk de Gooijer." En ik leek dus ook inderdaad op Rijk de Gooijer. Ze zegt: "Maar ik vind zo leuk." Ze zegt: "Want ik kijk altijd naar u." Ik zeg: "Nou," ik zeg, "als u nou vanavond, wanneer ik op de tv ben," ik zeg, "en u kijkt, dan zal ik naar u zwaaien." En dat vond ze zo leuk. Ja, toen was de rit over, toen was ze al weer op de plaats van bestemming."
TM: "Jajaja. Hahaha."
(Interview met Joop Kerkhof, Lombok, Utrecht, 19 november 1998, 10.30 - 13.00 uur. Interview: Theo Meder. Het afschrift bevat een selectie van het interview; banden archief Meertens Instutuut)
JK: "Ja, zo heb ik nog een hele leuke. Een hele leuke. Dat zal ik ook nooit, ja, dat kun je niet vergeten. Ik haalde een oudere dame op; gehandicapt, ik meen haast met rolstoel. Met d'r dochter uit - ik weet het tehuis ook nog - ik meen Koningsbrugge. Dat is een verpleegtehuis en een bejaarden-opvangcentrum ook hier in Utrecht. [...] En ik had mijn auto voor, dus zeg maar bij de ingang staan. Rolstoel gaat achter in de koffer. De dochter gaat op de achterbank, en die mevrouw help je uiteraard voorin te zitten. Daar is wat meer beenruimte en dat stapt wat makkelijker in. En we rijden weg; 't was maar een kort ritje. Ik denk toch dat die dame tegen de 80 aan, de leeftijd aan zat. En toen zat ze me aan te kijken, en toen zegt ze, ze zegt: "U ken ik." Ze zegt: "Dat vind ik nou leuk." Ik zeg: "Ja? Kent u mij?" "Ja," zegt ze, ze zegt: "Ik ken u," ze zegt, "want u bent van de week nog op de tv geweest." Ja, ik speelde dat dus mee. Ik zeg: "Ja," ik zeg: "dat klopt," ik zeg: "maar mevrouw, wie ben ik dan?" Ze zegt: "U ben Rijk de Gooijer." En ik leek dus ook inderdaad op Rijk de Gooijer. Ze zegt: "Maar ik vind zo leuk." Ze zegt: "Want ik kijk altijd naar u." Ik zeg: "Nou," ik zeg, "als u nou vanavond, wanneer ik op de tv ben," ik zeg, "en u kijkt, dan zal ik naar u zwaaien." En dat vond ze zo leuk. Ja, toen was de rit over, toen was ze al weer op de plaats van bestemming."
TM: "Jajaja. Hahaha."
(Interview met Joop Kerkhof, Lombok, Utrecht, 19 november 1998, 10.30 - 13.00 uur. Interview: Theo Meder. Het afschrift bevat een selectie van het interview; banden archief Meertens Instutuut)
Beschrijving
Een oude mevrouw in de taxi denkt dat de chauffeur de acteur en komiek Rijk de Gooijer is. De chauffeur belooft naar haar te zwaaien als hij die avond op de tv is.
Bron
n.v.t. Bandopname archief Meertens Instituut.
Commentaar
19 november 1998
Naam Overig in Tekst
Koningsbrugge 
Koningsbrugge 
Rijk de Gooijer
Rijk de Gooijer
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21