Hoofdtekst
En wolfsdragen, dat was een band die ge aanhadt. En als ge een uur ver weg waart, ge kondt zo ver zijn als ge wilde, allé, en ge hadt de band en de oven stond klaar om hem erin te gooien, dan trok hij hem u nog uit uw handen. Dat was zoiets, maar daar, mijn zuster, weet daar meer van, die was vijf jaar ouder dan ik. Dat las pa in boeken van de broeder. Die moest ge alle keren naar huis dragen en als hij aan huis was, zagen ze niks niet meer. Dat was wolfsdragen. Als die jongen uitging dan zei hij: 'Dat moet uit zijn', zei hij. 'Die heeft ergens iets zitten, we moeten zoeken.' En dat hadden ze ook gevonden en verbrand en toen was het wolfsdragen gedaan.
Onderwerp
SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband) 
SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband) 
Beschrijving
Wanneer men de halsband van een weerwolf wilde verbranden, stond de man in een mum van tijd bij de oven om zijn band te redden.
Bron
W. Achten, Leuven, 1971
Commentaar
1.6 Weerwolven
midden-limburgs
j
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Genk
Genk