Hoofdtekst
Temel reist met de trein van Trabzon aan de Zwarte Zee naar Kayseri - dat ligt in de buurt van Ankara. Op een gegeven moment moet Temel plassen en hij gaat naar de wc. Ondertussen komt de conducteur langs en controleert de kaartjes. De conducteur is al voorbij als Temel weer op zijn plaats gaat zitten.
Later komt de conducteur weer voorbij. Hij loopt naar Temel toe en zegt: 'Uw kaartje, alstublieft.'
Temel geeft zijn kaartje.
Als de conducteur weer weg is, vraagt Temel verbaasd aan een andere man: 'Waarom vraagt de conducteur alleen om mijn kaartje, en niet om dat van jou?'
'Dat komt,' zegt de man, 'omdat ik een afspraak met de conducteur heb gemaakt. Als hij de kaartjes komt controleren, dan draai ik zo met mijn duimen. Dat betekent dat ik gratis mag reizen. Dat moet je ook maar eens proberen.'
Temel onthoudt dit en koopt voor de terugreis naar Trabzon geen kaartje. Dan komt de conducteur langs.
'Uw kaartje, alstublieft.'
Temel draait met zijn duimen.
'Uw kaartje, alstublieft.'
Temel blijft met zijn duimen draaien.
Na nog een keer vragen, wordt de conducteur boos, hij begint te schelden en Temel krijgt klappen.
Temel snapt er niets van, en als hij de man van de heenreis ziet zitten, loopt hij op hem af en zegt: 'Hoe kan dat nou? Ik draai zo met mijn duimen, en toch blijft de conducteur om mijn kaartje vragen en krijg ik nog klappen ook!'
'Ja,' zegt de man, 'maar je bent nu op de terugreis. Nu had je met je duimen de andere kant op moeten draaien.'
(Verteld door een Turkse man, ca. 35 jaar, op 26 mei 1999 in het Jongerencentrum ULU)
Later komt de conducteur weer voorbij. Hij loopt naar Temel toe en zegt: 'Uw kaartje, alstublieft.'
Temel geeft zijn kaartje.
Als de conducteur weer weg is, vraagt Temel verbaasd aan een andere man: 'Waarom vraagt de conducteur alleen om mijn kaartje, en niet om dat van jou?'
'Dat komt,' zegt de man, 'omdat ik een afspraak met de conducteur heb gemaakt. Als hij de kaartjes komt controleren, dan draai ik zo met mijn duimen. Dat betekent dat ik gratis mag reizen. Dat moet je ook maar eens proberen.'
Temel onthoudt dit en koopt voor de terugreis naar Trabzon geen kaartje. Dan komt de conducteur langs.
'Uw kaartje, alstublieft.'
Temel draait met zijn duimen.
'Uw kaartje, alstublieft.'
Temel blijft met zijn duimen draaien.
Na nog een keer vragen, wordt de conducteur boos, hij begint te schelden en Temel krijgt klappen.
Temel snapt er niets van, en als hij de man van de heenreis ziet zitten, loopt hij op hem af en zegt: 'Hoe kan dat nou? Ik draai zo met mijn duimen, en toch blijft de conducteur om mijn kaartje vragen en krijg ik nog klappen ook!'
'Ja,' zegt de man, 'maar je bent nu op de terugreis. Nu had je met je duimen de andere kant op moeten draaien.'
(Verteld door een Turkse man, ca. 35 jaar, op 26 mei 1999 in het Jongerencentrum ULU)
Beschrijving
Een treinreiziger laat zich wijsmaken dat hij door een bepaald gebaar gratis kan reizen. Het gebaar werkt op de terugreis echter niet, en de man wordt mishandeld door de boze conducteur. De reiziger krijgt als uitleg dat hij op de terugreis een ander gebaar had moeten maken.
Bron
n.v.t.
Commentaar
26 mei 1999
Verteller is een Turkse man (ca. 35 jaar) in het Jongerencentrum ULU.
Naam Overig in Tekst
Temel 
Temel 
Naam Locatie in Tekst
Trabzon
Trabzon
Zwarte Zee
Zwarte Zee
Kayseri
Kayseri
Ankara
Ankara
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21