Hoofdtekst
Ier te Prov’n, ’t wos ier e kaplaon, en e krepelde, d’n Kromm’n, zein ze, d’n Kromm’n. En en ad iej nem nogol stief emoeid mi de stemmienge, en ezo, e wos nie e bitje d’n vriend van die grote mann’n. En ’t wos e keeje e vent, en a ze broek ofestok’n vor ze deure, van de pasterie. En ze zegg’n, en e toen ofegaon, toe dat ’n dood wos.
Beschrijving
Een kapelaan had contacten met politici, waardoor hij de stemresultaten kon beïnvloeden. Op een dag was een man met zijn broek naar beneden vóór de pastorij gaan staan. De kapelaan heeft die man toegetakeld tot hij dood was.
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (poperinge en omstreken)
293
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Abele   
