LOMBO350

TM: "Mag ik even terug naar de oorlog? Toen de oorlog uitbrak was u zelf 10 jaar."
AM: "Ja, toen was ik 9 jaar."
TM: "Ja, negen, goed. Ja tuurlijk. Kan u zich van het uitbreken van die oorlog nog wat herinneren?"
AM: "Jazeker. We woonden in de 1e Delistraat en toen was d'r een hoop lawaai 's morgens. En ik naar de kamer van de kostganger van ons. Ik zeg: 'Willem, je heb je eigen verslapen.' Hij zegt: 'Nee joh, dat zijn de moffen.' En toen bleek dat de oorlog uitgebroken was. Al die vliegtuigen hierboven. Ja, dat weet ik nog wel."
MD: "Wat voor gevoel had u d'r bij?"
AM: "Ja, niet lekker, hoor."
MD: "Ook niet iets van: spannend ofzo?"
AM: "Ja, dat wel, ja. 't Blijft spannend, hè?"
MD: "Ja, als je negen bent, dan besef je 't niet allemaal natuurlijk..."
AM: "Nou ja, het drong wel bij mij door, hoor. Het heeft mij altijd bezig gehouden."
TM: "Hoe bent u verder de oorlog doorgekomen? Ja, uw moeder is overleden natuurlijk, in de hongerwinter."
AM: "Ja, in de hongerwinter ook wel, ja."
MD: "Van de honger?"
AM: "Nee, nee. 't Kinderbed. Het veertiende kind."
TM: "Zo. Dus d'r waren ook heel wat monden te voeden."
AM: "Ja."
TM: "Heeft u nog op hongertocht gemoeten? Naar de boeren..."
AM: "Nee, ik ben niet weggeweest. Nee, ja: de LUBRO hè?"
MD: "Dus jullie hadden genoeg te eten in feite."
AM: "'t Enigste dat we deden dat was hier in de Damstraat, daar had je een slagerswinkel, en dat was een depot van de Duitsers. En daar hebben we nogal eens ingebroken en nogal eens wat gestolen [...] van die moffen. Daar hebben we nogal eens ingebroken, als kwajongen zijnde."
MD: "En ze hebben je steeds niet gepakt?"
AM: "Nee, gelukkig niet. Dat had niet goed geweest, hoor."
TM: "Maar u heeft dus wel een paar aantal keren uw eten bij mekaar moeten stelen?"
AM: "Jazeker. Ja."
(Verteld op 4 november 1999 te Lombok, Utrecht, aan Theo Meder en Marie van Dijk)

Toen de oorlog uitbrak was de verteller 9 jaar; het was even spannend als angstig. Tijdens de hongerwinter is zijn moeder overleden in het kraambed. Er waren veel monden te voeden, maar ze zijn nooit op hongertocht geweest. Voedsel werd zoveel mogelijk van de Duitsers gestolen: bloem bij de Lubro en vlees uit een slagerij-depot.

bandopname vraaggesprek met Theo Meder en Marie van Dijk (archief Meertens Instituut)

4 november 1999

Tweede Wereldoorlog    Tweede Wereldoorlog   

Duitsers    Duitsers   

LUBRO    LUBRO   

Willem    Willem   

1e Delistraat    1e Delistraat   

Damstraat    Damstraat   

2013-03-01 14:46:21