Hoofdtekst
TM: "En dan de bevrijding. Daar heeft u waarschijnlijk ook wel goeie herinneringen aan. Toen was u 14, 15..."
AM: "We hebben daar staan wachten. Uiteindelijk hebben we de eerste berijders hier op het Westplein gezien - wat nu Westplein is . [...] Daar zag ik een jeepie overheen kommen: Graadt van Rogge... nee, de oude Leidseweg op - de Graadt van Roggenweg bestond nog niet. Dat was een industrieterrein, nee, dat was een oefenterrein voor de militairen. En toen gingen d'r twee jeepies, één met de Duitse officier achterin, een ander met de - noem het es - Engelse klanten, enne naar de [Riddervaar?] op, en die kwamen d'r doorheen. Toen hebben ze toch nog een dag moeten wachten, eer dat ze binnen konden. Ja, toen hebben we genoten."
MD: "Waarvan?"
AM: "Ja, van de chocola en noem maar op."
MD: "Kauwgom? Sigaretten?"
AM: "Kauwgom. Sigaretten. Ik rookte niet, maar ja: je deed het automatisch."
MD: "Plus: alles wat je binnenhad, kon je weer ruilen."
AM: "Ja."
TM: "D'r waren hier natuurlijk vroeger ook kazernes. Werden die in de oorlog ook door de Duitsers gebruikt?"
AM: "Ja zeker. Hojelkazerne, Sijpesteijn, Veldkazerne heette het voor de oorlog, daarna was het Sijpesteijn... Ja, dat is de meest omliggende... Knoopkazerne."
TM: "Toen u die jeeps zag rijden was het eigenlijk gewoon een kwestie van de officier zou moeten zeggen: het is afgelopen, afmarcheren?"
AM: "Ze gingen onderhandelen, waarschijnlijk, hè? Tenminste, dat neem ik aan hoor."
(Verteld op 4 november 1999 te Lombok, Utrecht, aan Theo Meder en Marie van Dijk)
AM: "We hebben daar staan wachten. Uiteindelijk hebben we de eerste berijders hier op het Westplein gezien - wat nu Westplein is . [...] Daar zag ik een jeepie overheen kommen: Graadt van Rogge... nee, de oude Leidseweg op - de Graadt van Roggenweg bestond nog niet. Dat was een industrieterrein, nee, dat was een oefenterrein voor de militairen. En toen gingen d'r twee jeepies, één met de Duitse officier achterin, een ander met de - noem het es - Engelse klanten, enne naar de [Riddervaar?] op, en die kwamen d'r doorheen. Toen hebben ze toch nog een dag moeten wachten, eer dat ze binnen konden. Ja, toen hebben we genoten."
MD: "Waarvan?"
AM: "Ja, van de chocola en noem maar op."
MD: "Kauwgom? Sigaretten?"
AM: "Kauwgom. Sigaretten. Ik rookte niet, maar ja: je deed het automatisch."
MD: "Plus: alles wat je binnenhad, kon je weer ruilen."
AM: "Ja."
TM: "D'r waren hier natuurlijk vroeger ook kazernes. Werden die in de oorlog ook door de Duitsers gebruikt?"
AM: "Ja zeker. Hojelkazerne, Sijpesteijn, Veldkazerne heette het voor de oorlog, daarna was het Sijpesteijn... Ja, dat is de meest omliggende... Knoopkazerne."
TM: "Toen u die jeeps zag rijden was het eigenlijk gewoon een kwestie van de officier zou moeten zeggen: het is afgelopen, afmarcheren?"
AM: "Ze gingen onderhandelen, waarschijnlijk, hè? Tenminste, dat neem ik aan hoor."
(Verteld op 4 november 1999 te Lombok, Utrecht, aan Theo Meder en Marie van Dijk)
Beschrijving
Met de bevrijding was de verteller 14 jaar. Hij heeft de Engelsen zien aan komen rijden met een Duitse officier achterin om bij de Duitse kazernes te gaan onderhandelen. Met de bevrijding kon de verteller genieten van chocola, kauwgom en sigaretten.
Bron
bandopname vraaggesprek met Theo Meder en Marie van Dijk (archief Meertens Instituut)
Commentaar
4 november 1999
Naam Overig in Tekst
Tweede Wereldoorlog 
Tweede Wereldoorlog 
Duitser
Duitser
Engelsen
Engelsen
Hojelkazerne
Hojelkazerne
Veldkazerne
Veldkazerne
Knoopkazerne
Knoopkazerne
Naam Locatie in Tekst
Westplein
Westplein
Graadt van Roggenweg
Graadt van Roggenweg
Sijpesteijn
Sijpesteijn
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21