LOMBO475

MJ: "Dat zei mijn zus gisteren ook nog. Ik weet niet of 't u interesseert. In die tijd dat het hier... dat we hier eigenlijk overal tekort aan hadden in de oorlog - en dat is eigenlijk mijn jeugd geweest, hè? En dan hadden we hier in de straat allemaal van die perkjes, en om de zoveel meter zat er een paal, en dan zo'n ijzeren band, net zoals dat hier voor dat hekje ligt. Zo had je ze van dingen naar dingen. En hebben we in de... wij niet alleen, maar hebben we die palen - en die staken zeker een halve meter in de grond - en dan gingen ze die banden d'r afvijlen of afzagen, en dan haalden ze die palen d'r uit en dan hadden ze weer hout om te stoken in de oorlog. Hè, d'r was daar op die hoek, stond een hele grote boom, en die hebben ze helemaal tegen de grond an gezaagd, en in stukken enzo... allemaal in de oorlog. En dat was hier ook erg, hier in die buurt. Want wij hadden hier een eigen huis, dan kom je niet zo gauw aan je deuren en je plinten. Kwam je hier bij vriendinnetjes in de straat, en die mensen hadden gewoon alle plinten uit het huis... ja, 't is één dag stoken, maar ja, 't was wat. De deuren uit de kasten, hè, weet je wel? En dan had je die schuifdeuren toen nog, die had je toen altijd in die huizen - ik weet niet of u dat nog weet? - maar die had je toen, en die hadden ze gewoon allemaal verbrand. Alles wat maar hout is. Je had ook van die randen, weet je, langs de muur, of halverwege, die liepen..."
MvD: "Lambrizeringen."
MJ: "Lambrizeringen. Alles haalden ze d'r af en dat verbrandden ze in die kleine kacheltjes. Nou, dat weet ik ook nog wel."
(Verteld te Lombok op 8 maart 2000)

In de oorlogswinter werd veel hout verstookt om het warm te krijgen: bomen, tuinhekjes, plinten, deuren en lambrizeringen.

Interview 8 maart 2000 (bandopname archief Meertens Instituut)

8 maart 2000

Tweede Wereldoorlog    Tweede Wereldoorlog   

2013-03-01 14:46:21