Hoofdtekst
Drie bonden waarrond het spookt. Jules Dewaele ging 's avonds laat vrijen naar 't hof achter de kerk. Op ne zekeren avond was er ne jonge kerel die zei dat het spookte in de dreef. Jules ging schui naar huis maar daar en gebeurde niets. De volgende donderdag trok hij weer op en serieus, tussen de bomen zag hij een dansend lichtje en hij hoorde een grollen. Jules maakte zijn kruis en daar weerklonk ne grove lach, en hij keerde algauw weer naar huis. De volgende keren ging hij door de meers, maar als hij al de dreef dierf gaan was dat lichtje daar weer. Op 't laatste heeft dien boer die drie bomen uitgekapt en het spoken heeft gedaan geweest.
Beschrijving
Een man ging 's avonds soms op bezoek bij zijn vriendin die in een boerderij achter de kerk woonde. Omdat de man een keer had horen vertellen dat het spookte in de dreef, ging hij met een klein hartje naar huis. Op een donderdagavond zag hij tussen de bomen een dansend lichtje en hoorde een gegrol. Nadat de man een kruisteken had gemaakt, hoorde hij een luide lag, waarop hij snel naar huis ging. Daarna ging de man meestal door de moerassen. Als hij toch nog eens langs de dreef ging, verscheen het lichtje daar weer. Uiteindelijk heeft een boer de drie bomen in de dreef omgehakt. Daarna was het afgelopen met de spokerij.
Bron
S. Bohez, Leuven, 1956
Commentaar
1.3 Vuurgeesten
oost-vlaams (tussen leie en schelde)
206
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Huise   
