BVANG0164_0165_44899

Dieren sterven. Mensen worden ziek.Daar kwam vroeger een met een korfke aan deren arm. Die kwam op 't hof bij ons thuis. Die kwamp maar één keer. We hadden een varken zitten van honderd kilo en dat was 's anderendaags dood. We hadden een zeug met jongskes. Die lagen daar bijeen en die stierven allemaal. Die kregen allemaal zwarte ogen. En die is thuis maar één keer geweest. Dat was in Heultje.Die ander ook. Die waren allegaal getrouwd. Die hadden een huishouden. Die waren allegaal vervaard. Die hadden liever dat ze buiten bleef als dat ze binnenkwam. Daar ze kwamp zaten ze altijd met ziek volk.En 's nachts was die altijd op de baan. Dat was Delleke Daems. Die was van Zoel. – die vent had kanker – die heeft misschien wel vier jaar in bed gelegen. Die kost niet sterven. Die moest dat voortgeven.Die is maar één keer geweest. Ik zei dat tegen ons moeder hè, - die klapt daar altijd tegen, - dat ze daar niks niet meer tegen mocht zeggen, en die heeft thuis niet meer binnen geweest. Ja, die zeug had twaalf jongskes en schoon zolle, en allemaal dood, op acht dagen.

Op een boerderij in Heultje waar op een dag een leurster kwam, stierf de volgende dag een varken van honderd kilo. De biggetjes van een zeug kregen allemaal zwarte ogen en stierven ook. De heks kwam uit Zoerle en was 's nachts altijd op pad. Haar man had kanker en heeft vier jaar in zijn bed gelegen.

B. Van Grieken, Leuven, 1965

2.1 Heksen

antwerps (westerlo en omgeving)

374

fabulaat

Hulshout    Hulshout   

Zoerle    Zoerle   

Heultje    Heultje