Hoofdtekst
RdB: Laatst liep ik hier in het park... dan loop ik hier illigaal mijn hond uit te laten... los. Daar staat er namelijk wel een bordje dat er geen honden in mogen, en aan de andere ingang staat geen bordje. Dan denk ik: als ik aangehouden word, dan zeg ik dat ik door die ingang ben gekomen.
Ik liep daar dus clandestien mijn hond uit te laten en toen hoorde ik een kindje aan haar moeder - en dat was een Surinaamse vrouw met twee kindertjes - toen hoorde ik een kindje die vraag stellen: "Mamma, wat is dat daar?" wijzend naar de molen.
En die moeder zei: "Dat is een molen. En bovenin die molen, daar woont Anansi de spin."
Ik dacht van: Anansi de spin, wie is dat? Ik had geen flauw idee. Hadden jullie geweten wie dat is? Anansi? Wie is dat dan?
Meisje: Dat is een spin.
RdB: Ja.
[Publiek lacht]
Ander meisje: Die wijze raad geeft.
RdB: Die wijze raad geeft. O een soort hodja.
Jongen: Een sluwerd.
RdB: Een sluwerd.
Meisje: En lui is 'ie ook.
RdB: En lui is 'ie ook, ja. Ja, dat wist ik dus allemaal niet. Maar daarvoor hebben we dan weer een bibliotheek hier in de wijk. Dus ik naar de bibliotheek toe. En na schooltijd zit het dan vol met scholieren die daar gratis komen internetten, dus ik wurmde me daar tussen de scholieren door naar de schaarse boeken die daar dan nog staan...
[Publiek lacht]
RdB: Ja, zoveel staat er niet meer, hè? Dat is allemaal gedigitaliseerd tegenwoordig. Maar goed. Uiteindelijk vond ik in een encyclopedie zo ongeveer wat jullie nu zeiden: een spin, en sluw en slim en lui... en dat 'ie inderdaad in een molen woont. En dat komt omdat 'ie... Dat is een beetje een raar verhaal, maar hij komt van oorsprong uit Afrika, hij is met de slaven meegegaan naar Suriname en de Antillen en toen is 'ie naar Nederland gekomen, en ja, waar moet je dan wonen als een beetje spin? In een molen. En het liefst helemaal bovenin, want dan heb je een goed uitzicht. En Anansi, ja, hij is lui, dus hij heeft meestal niks te eten en al helemaal geen geld. En als je dan in Nederland woont, dan heb je ineens geld nodig. Als je een Afrikaanse spin bent, dan heb je niet zoveel verstand van geld. Maar als je dan slim bent, dan kom je vanzelf wel aan geld.
Dus Anansi die ging naar de jager toe en die zei: "Jager, mijn vrouw is ziek en ik kan de medicijnen niet betalen. Kun je mij niet honderd gulden lenen? Je krijgt het over drie maanden terug."
Daarna ging Anansi naar de tijger toe: "Tijger, lieve lieve tijger! Mijn vrouw én mijn kinderen zijn ziek. En ik kan de medicijnen niet betalen. Kun je mij niet even honderd gulden lenen? Dan betaal ik het je over drie maanden terug."
Daarna ging Anansi naar de haan toe: "Lieve lieve lieve lieve haan! Mijn vrouw en mijn kinderen zijn vreselijk ziek geworden. Ik kan de medicijnen niet meer betalen. Ik ben uit het ziekenfonds gegooid, omdat ik mijn premie niet betaald heb. Alsjeblieft, betaal me honderd gulden, je krijgt het over drie maanden terug."
En daarna ging die naar... Waar was ik gebleven? Dat was de tijger, hè?
TM e.a.: De haan.
RdB: Daarna ging 'ie naar de tijger: "Tijger, brave brave brave tijger. Mijn familie is vreselijk ziek. Wil je me honderd gulden lenen? Over drie maanden krijg je het terug."
En daarna ging 'ie ook nog naar de haan en tenslotte naar de kever en hij vroeg ze honderd gulden te leen voor zijn zieke familie. En inderdaad, na drie maanden zag het er naar uit dat Anansi zijn geld terug ging betalen.
Hij ging als eerste naar de kever toe: "Kom vanmiddag om vier uur naar mijn huisje toe, dan betaal ik je die honderd gulden terug, die ik van je geleend heb."
En daarna ging 'ie naar de haan: "Kom vanmiddag zo even na vieren naar mijn huisje toe, dan betaal ik je die honderd gulden terug."
En toen ging 'ie naar de tijger: "Kom om kwart over vier naar mijn huisje toe, want je krijgt nog honderd gulden van me."
En tenslotte ging 'ie naar de jager toe: "Je krijgt nog honderd gulden van me. Kom zo ongeveer om uh tien voor half vijf naar mijn huisje, dan betaal ik je terug."
En voordat de gasten kwamen, zette Anansi een grote teil met water onder de boom, die hier vlak achter de molen staat. En stipt om vier uur arriveerde de kever.
"Lieve kever. Kom d'r even bij zitten. Ja, want ik wil je nog even ontzettend bedanken dat je me die honderd gulden hebt geleend. Want ik was in zo een grote nood: mijn hele familie was... Goh, dat is toevallig, daar komt de haan aan."
"De haan?!"
"Uh, je kunt je verstoppen achter de deur."
En de kever verstopte zich achter de deur.
"Ach, lieve haan. Kom even zitten. Ja, want ik wil je nog even bedanken voor die honderd gulden, die je hebt geleend. Weet je, mijn familie was zo ongelooflijk ziek, ze verkeerde in grote nood en zonder die honderd gulden van je... Nou, dat is nou toevallig. Moet je eens kijken, daar komt de tijger aan."
"De tijger?!"
"Verstop je maar achter de deur."
[Vrouw in publiek; Ohohoh!]
En de haan, die verstopte zich achter de deur en zag daar een kever zitten en: pik! Hij slikte hem in een keer in.
[Publiek lacht]
"Lieve lieve tijger, ik ben zo blij dat je er bent, want ik wilde je nog even helemaal in het zonnetje zetten, omdat je me drie maanden geleden honderd gulden hebt geleend. Ga d'r even lekker bij zitten."
"Nee, ik wil niet zitten. Ik wil mijn geld."
"O, dat is goed, uh... ik ga het wel even halen. En ik heb nog een kadootje voor je, achter de deur. Kijk maar even terwijl ik het geld haal."
En Anansi liep hier door deze deur de molen in. En de tijger keek achter de deur en daar zag 'ie een lekkere vette haan zitten. Dus hij sperde zijn muil open, slikte de haan in één keer in.
En net toen Anansi de tijger zijn geld terug wilde geven, keek 'ie verbaasd het pad af en zei tegen de tijger: "Moet je nou eens kijken. Daar komt de jager aan."
"De jager?!"
"Uh, tijger, klim in die boom."
En de tijger die klom de boom in: met een grote sprong zat 'ie d'r boven in.
En Anansi bood de jager een stoel aan: "Ja, ik wilde je nog even bedanken voor die honderd gulden die... Wat heb je ongelooflijk vieze voeten, jager! Waarom ga je ze niet even wassen? Daar onder die boom, daar staat een teil water."
En de jager, die liep naar de teil water toe en die wilde net zijn voeten in het water steken, toen 'ie weerspiegeld in de teil de tijger zag. Hij pakte zijn geweer en schoot de tijger uit de boom. Blaff!
Anansi, die binnen het geld halen was, kwam op het schot weer naar buiten lopen.
"Wat heb je nou gedaan?! Dat is de tijger van de koning! Die logeerde hier bij mij om Nederlands te leren. Als ik aan de koning vertel dat jij zijn tijger hebt doodgeschoten, dan word je gevangen genomen."
"Alsjeblieft, Anansi, vertel het niet aan de koning! Uh... ik geef je honderd gulden en dan uh... verzinnen we er wel iets op."
"Mwah, dat is goed," zei Anansi: "Ik zeg wel tegen de koning dat de tijger overleden is tijdens de taallessen, en dat ik hem alvast begraven heb."
De jager betaalde Anansi de honderd gulden en groef ook nog een gat.
En toen het gat klaar was, zei Anansi: "Nou, weet je wat? Ga maar vast naar huis. Ik leg hem er straks wel in. En ik gooi het gat wel voor je dicht."
En toen de jager verdwenen was, pakte Anansi zijn mes, en vilde de tijger. Wat er over was, dat ging in de kuil. Het werd netjes dichtgegooid, en het probleem was opgelost. Althans... Anansi was zijn schulden kwijt, had honderd gulden op de koop toe, en van die prachtige huid van die tijger, kon 'ie ook nog een winterjas maken. Een mooi jasje...
[Publiek gniffelt]
(Verteld op zondag 5 november 2000 in houtzaagmolen De Ster in Lombok)
Ik liep daar dus clandestien mijn hond uit te laten en toen hoorde ik een kindje aan haar moeder - en dat was een Surinaamse vrouw met twee kindertjes - toen hoorde ik een kindje die vraag stellen: "Mamma, wat is dat daar?" wijzend naar de molen.
En die moeder zei: "Dat is een molen. En bovenin die molen, daar woont Anansi de spin."
Ik dacht van: Anansi de spin, wie is dat? Ik had geen flauw idee. Hadden jullie geweten wie dat is? Anansi? Wie is dat dan?
Meisje: Dat is een spin.
RdB: Ja.
[Publiek lacht]
Ander meisje: Die wijze raad geeft.
RdB: Die wijze raad geeft. O een soort hodja.
Jongen: Een sluwerd.
RdB: Een sluwerd.
Meisje: En lui is 'ie ook.
RdB: En lui is 'ie ook, ja. Ja, dat wist ik dus allemaal niet. Maar daarvoor hebben we dan weer een bibliotheek hier in de wijk. Dus ik naar de bibliotheek toe. En na schooltijd zit het dan vol met scholieren die daar gratis komen internetten, dus ik wurmde me daar tussen de scholieren door naar de schaarse boeken die daar dan nog staan...
[Publiek lacht]
RdB: Ja, zoveel staat er niet meer, hè? Dat is allemaal gedigitaliseerd tegenwoordig. Maar goed. Uiteindelijk vond ik in een encyclopedie zo ongeveer wat jullie nu zeiden: een spin, en sluw en slim en lui... en dat 'ie inderdaad in een molen woont. En dat komt omdat 'ie... Dat is een beetje een raar verhaal, maar hij komt van oorsprong uit Afrika, hij is met de slaven meegegaan naar Suriname en de Antillen en toen is 'ie naar Nederland gekomen, en ja, waar moet je dan wonen als een beetje spin? In een molen. En het liefst helemaal bovenin, want dan heb je een goed uitzicht. En Anansi, ja, hij is lui, dus hij heeft meestal niks te eten en al helemaal geen geld. En als je dan in Nederland woont, dan heb je ineens geld nodig. Als je een Afrikaanse spin bent, dan heb je niet zoveel verstand van geld. Maar als je dan slim bent, dan kom je vanzelf wel aan geld.
Dus Anansi die ging naar de jager toe en die zei: "Jager, mijn vrouw is ziek en ik kan de medicijnen niet betalen. Kun je mij niet honderd gulden lenen? Je krijgt het over drie maanden terug."
Daarna ging Anansi naar de tijger toe: "Tijger, lieve lieve tijger! Mijn vrouw én mijn kinderen zijn ziek. En ik kan de medicijnen niet betalen. Kun je mij niet even honderd gulden lenen? Dan betaal ik het je over drie maanden terug."
Daarna ging Anansi naar de haan toe: "Lieve lieve lieve lieve haan! Mijn vrouw en mijn kinderen zijn vreselijk ziek geworden. Ik kan de medicijnen niet meer betalen. Ik ben uit het ziekenfonds gegooid, omdat ik mijn premie niet betaald heb. Alsjeblieft, betaal me honderd gulden, je krijgt het over drie maanden terug."
En daarna ging die naar... Waar was ik gebleven? Dat was de tijger, hè?
TM e.a.: De haan.
RdB: Daarna ging 'ie naar de tijger: "Tijger, brave brave brave tijger. Mijn familie is vreselijk ziek. Wil je me honderd gulden lenen? Over drie maanden krijg je het terug."
En daarna ging 'ie ook nog naar de haan en tenslotte naar de kever en hij vroeg ze honderd gulden te leen voor zijn zieke familie. En inderdaad, na drie maanden zag het er naar uit dat Anansi zijn geld terug ging betalen.
Hij ging als eerste naar de kever toe: "Kom vanmiddag om vier uur naar mijn huisje toe, dan betaal ik je die honderd gulden terug, die ik van je geleend heb."
En daarna ging 'ie naar de haan: "Kom vanmiddag zo even na vieren naar mijn huisje toe, dan betaal ik je die honderd gulden terug."
En toen ging 'ie naar de tijger: "Kom om kwart over vier naar mijn huisje toe, want je krijgt nog honderd gulden van me."
En tenslotte ging 'ie naar de jager toe: "Je krijgt nog honderd gulden van me. Kom zo ongeveer om uh tien voor half vijf naar mijn huisje, dan betaal ik je terug."
En voordat de gasten kwamen, zette Anansi een grote teil met water onder de boom, die hier vlak achter de molen staat. En stipt om vier uur arriveerde de kever.
"Lieve kever. Kom d'r even bij zitten. Ja, want ik wil je nog even ontzettend bedanken dat je me die honderd gulden hebt geleend. Want ik was in zo een grote nood: mijn hele familie was... Goh, dat is toevallig, daar komt de haan aan."
"De haan?!"
"Uh, je kunt je verstoppen achter de deur."
En de kever verstopte zich achter de deur.
"Ach, lieve haan. Kom even zitten. Ja, want ik wil je nog even bedanken voor die honderd gulden, die je hebt geleend. Weet je, mijn familie was zo ongelooflijk ziek, ze verkeerde in grote nood en zonder die honderd gulden van je... Nou, dat is nou toevallig. Moet je eens kijken, daar komt de tijger aan."
"De tijger?!"
"Verstop je maar achter de deur."
[Vrouw in publiek; Ohohoh!]
En de haan, die verstopte zich achter de deur en zag daar een kever zitten en: pik! Hij slikte hem in een keer in.
[Publiek lacht]
"Lieve lieve tijger, ik ben zo blij dat je er bent, want ik wilde je nog even helemaal in het zonnetje zetten, omdat je me drie maanden geleden honderd gulden hebt geleend. Ga d'r even lekker bij zitten."
"Nee, ik wil niet zitten. Ik wil mijn geld."
"O, dat is goed, uh... ik ga het wel even halen. En ik heb nog een kadootje voor je, achter de deur. Kijk maar even terwijl ik het geld haal."
En Anansi liep hier door deze deur de molen in. En de tijger keek achter de deur en daar zag 'ie een lekkere vette haan zitten. Dus hij sperde zijn muil open, slikte de haan in één keer in.
En net toen Anansi de tijger zijn geld terug wilde geven, keek 'ie verbaasd het pad af en zei tegen de tijger: "Moet je nou eens kijken. Daar komt de jager aan."
"De jager?!"
"Uh, tijger, klim in die boom."
En de tijger die klom de boom in: met een grote sprong zat 'ie d'r boven in.
En Anansi bood de jager een stoel aan: "Ja, ik wilde je nog even bedanken voor die honderd gulden die... Wat heb je ongelooflijk vieze voeten, jager! Waarom ga je ze niet even wassen? Daar onder die boom, daar staat een teil water."
En de jager, die liep naar de teil water toe en die wilde net zijn voeten in het water steken, toen 'ie weerspiegeld in de teil de tijger zag. Hij pakte zijn geweer en schoot de tijger uit de boom. Blaff!
Anansi, die binnen het geld halen was, kwam op het schot weer naar buiten lopen.
"Wat heb je nou gedaan?! Dat is de tijger van de koning! Die logeerde hier bij mij om Nederlands te leren. Als ik aan de koning vertel dat jij zijn tijger hebt doodgeschoten, dan word je gevangen genomen."
"Alsjeblieft, Anansi, vertel het niet aan de koning! Uh... ik geef je honderd gulden en dan uh... verzinnen we er wel iets op."
"Mwah, dat is goed," zei Anansi: "Ik zeg wel tegen de koning dat de tijger overleden is tijdens de taallessen, en dat ik hem alvast begraven heb."
De jager betaalde Anansi de honderd gulden en groef ook nog een gat.
En toen het gat klaar was, zei Anansi: "Nou, weet je wat? Ga maar vast naar huis. Ik leg hem er straks wel in. En ik gooi het gat wel voor je dicht."
En toen de jager verdwenen was, pakte Anansi zijn mes, en vilde de tijger. Wat er over was, dat ging in de kuil. Het werd netjes dichtgegooid, en het probleem was opgelost. Althans... Anansi was zijn schulden kwijt, had honderd gulden op de koop toe, en van die prachtige huid van die tijger, kon 'ie ook nog een winterjas maken. Een mooi jasje...
[Publiek gniffelt]
(Verteld op zondag 5 november 2000 in houtzaagmolen De Ster in Lombok)
Beschrijving
Anansi de spin gaat 100 gulden lenen bij de jager, de tijger, de haan en de kever, omdat zijn vrouw / gezin / familie ziek is. Na drie maanden nodigt hij ze uit om het geld terug te krijgen. De kever moet zich echter verstoppen zodra de haan komt. De haan verstopt zich als de tijger komt, en eet de kever op. De tijger mag als kadootje de haan opeten. Als de jager eraankomt, moet de tijger zich in de boom verstoppen. De jager schiet de tijger uit de boom, en Anansi beweert dat het de tijger van de koning is. De jager betaalt 100 gulden zwijggeld en graaft een graf. Anansi stroopt de huid van de tijger en gooit de rest in het graf. Zo is hij van zijn schulden af, heeft hij nog 100 gulden extra gekregen en kan hij van het tijgervel nog een mooie winterjas maken ook.
Bron
Verteld zondag 5 november 2000 in houtzaagmolen De Ster in Lombok (opname archief MI)
Motief
K234 - Trickster summons all creditors at once, precipitates fight, and escapes payment.
K234 - Trickster summons all creditors at once, precipitates fight, and escapes payment. 
Commentaar
5 november 2000
Motief: K234, Trickster Summons all Creditors at Once, Precipitates Fight, and Escapes Payment.
Naam Overig in Tekst
Surinaams
Surinaams
Anansi
Anansi
Molenpark
Molenpark
Afrikaans
Afrikaans
Naam Locatie in Tekst
Afrika
Afrika
Suriname
Suriname
Nederlandse Antillen
Nederlandse Antillen
Nederland
Nederland
Lombok
Lombok
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21