WJACK0310_0311_5910 - De heks sterft en de duivel strijdt
Een sage (mondeling), 1958
Hoofdtekst
En nu ga ich get (wat) vertellen wat echt waar geweest is. Hier - bo nu Pierre van Gonne woont - do stond vroeger een oud huis en do woonde vrieger de moeder van den Drollige in. En die woor oud en die kos niet sterven, kos niet doodgaan en duw (toen) de pastoor gehaald, maar de pastoor zag geen oplossing aan het geval en toen sjikte (stuurde) de pastoor de jong op - er heeft het mich zelf verteld - naar Rekem voor ene pater te halen en die zoon gaat op, hier door de bos en eer (vooraleer) die mens een uur gangen had was er al nat van zweet, just alsof ze hem door ene poel getrokken hadden. Er komt in 't klooster aan in Rekem en er vertelt dat geval do en de paters houden do een consult ondereen, wie do bevoegd voor woor en ten langen leste gaat ene pater mee. De pater verwittigt die mens dat er niet ongerust moet zijn en zich nie moet verschrikken, dat de kooi (kwade) hand alles zou doen voor (om) ze tegen te houden voor de ziel van die vrouw te hagen (behouden). Die mensen gaan door de bos en die zien dwaallichtjes en onderhand (terwijl) hoorden in de bèm (bomen) de rukwind. De pater zei dat 't de strijd woor tussen de pater en de duivel. Wel die kwamen aan 't huis aan zonder ongelukken. Ze hadden den helen weg gebeden. Wei (toen) de pater hier kwam heeft er (heeft hij) de mensen de vrouw doen verlaten en heeft zich alleen opgehouden met die vrouw en een tijdje nadien is ze gestorven en de mensen zegden dat ze zwarte katten 't huis hadden zien verlaten.
Onderwerp
SINSAG 0591 - Die Seele der Hexe verlässt den Körper in Tiergestalt (als Lichtlein)
SINSAG 0591 - Die Seele der Hexe verlässt den Körper in Tiergestalt (als Lichtlein)
Beschrijving
Omdat de moeder van 'den Drollige' niet kon sterven, liet men de pastoor komen. De pastoor wist echter geen raad en zond de zoon van de stervende vrouw naar het klooster van Rekem. Toen de jongen samen met de pater terugkwam, zag hij dwaallichtjes in het bos. Even later stak er een hevige rukwind op. De pater verklaarde dat het de strijd was tussen de geestelijken en de duivel. De pater en de jongen zegden de hele weg gebeden opdat ze zonder ongelukken de stervende vrouw zouden bereiken. Nadat de pater een tijdje bij de vrouw alleen was geweest, kon ze vredig sterven. Op dat ogenblik zagen de mensen enkele zwarte katten het huis verlaten.
Bron
W. Jackers, Leuven, 1958