Hoofdtekst
Hjir kom yndertiid in Dútser om guod to forkeapjen. Dy hie him nei wenjen set yn 'e Kompenije. Mar doe't er âlder woarde, sei er: "Ik wol noch us in kear nei Dútslân ta om yn 't plak to sjen dêr't ik wenne ha."
Op in kear knypte er syn skoandochter stiif yn 'e hân, wylst er har oars noait in hân joech.
Doe tocht se: "Hy makket in reis." En sa wie 't ek. Hy reizge nei Dútslân ta.
Mar doe't er dêr kom, wie der net ien dy't him koe. Allinne mar in houn dy't him forwolkomme en rôp: "Lútsen! Lútsen!"
Op in kear knypte er syn skoandochter stiif yn 'e hân, wylst er har oars noait in hân joech.
Doe tocht se: "Hy makket in reis." En sa wie 't ek. Hy reizge nei Dútslân ta.
Mar doe't er dêr kom, wie der net ien dy't him koe. Allinne mar in houn dy't him forwolkomme en rôp: "Lútsen! Lútsen!"
Beschrijving
Oudere man keert terug naar zijn vroegere woonplaats. Niemand herkent hem, behalve een hond die zijn naam roept.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 136, verhaal 3 (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
23 november 1966
Naam Overig in Tekst
Dútser   
Duitser   
Lútsen   
Kompenije   
Drachtster Compagnie   
Naam Locatie in Tekst
Dútslân   
Duitsland   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
