MNIJS0177_0177_19430

Teur Deroo, hier van Westkerke, gienk gon leren toveren bie Droeksje. Droeksje zette taloaren ip tafel. Je moeste zeggen dan ’t zwarte woaren in platse van witte. En un (als) ze binnen kwaam, woaren ’t zwarte.En ut ie ’s avends nor huus gienk, vroeg Droeksje ut ie nie benauwd was, dat ie anders e leidsman zoe meezèn(den). En ’t kwaam dor e groate zwarten hoend mee. Je liept ie e meter of twee vor hem al bassend (blaffend) toet an ze deure. En ot (als) ie an ze deure kwaam wast ie ameki weg. En os je dien hoend wilde schoppen, je koste hem nie kriegen, gauw, je schopte lik in de lucht.

SINSAG 0331 - Spuktier kann nicht getroffen (gefangen) werden    SINSAG 0331 - Spuktier kann nicht getroffen (gefangen) werden   

SINSAG 0750 - Andere Zauberei.    SINSAG 0750 - Andere Zauberei.   

Een man ging bij een tovenaar leren toveren. De tovenaar zette witte borden op tafel en droeg de man op te zeggen dat het zwarte borden waren. Zodra de mensen binnenkwamen, waren de borden inderdaad zwart. Toen de man die avond naar huis ging, sprak de tovenaar tot hem: "Ben je niet bang? Anders stuur ik een gezel met je mee". Even later verscheen een grote zwarte hond, die blaffend met de man meeliep tot hij thuis was. Bij zijn thuiskomst stelde de man vast dat de hond spoorloos was verdwenen. Onderweg had hij meermaals geprobeerd de hond te schoppen, maar hij had het dier nooit kunnen raken.

M.-R. Nijsters, Leuven, 1969

2.2 Tovenaars

west-vlaams (nw van houtland)

129.2

fabulaat

Westkerke    Westkerke