Hoofdtekst
Dao waas ’n vrouw en die misde heure mins dèk ’s nachs. Dan dach ze maar: "Waat maog dat toch ziën?" Altied hetzelfde oor waas dae oet het bèd. Op het lèste, woe er wèrkde, dao höbbe ze het gewaar gewuore. Dae hauw ene band om en dae hauw er verstuoken in e hinnenès en die hauwe dae gevonje. Dow hauwe ze niks gezag en dow hauwe ze hem zoe wuud weggesjik en den uove good gestuok en de band doein gegoeid, en dow stong er poedelnaaks vuer den uove en iè heigde. Dow zag er: "Now bèn ich verlos". En anges hauw er dat noets konne gehaold höbben op daen tied as dae neet dat hauw konne doen, zoe wuud hauwe ze hem eweggesjik. Dow waas er toch zoe gelökkig.
Onderwerp
SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)
SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband) 
Beschrijving
Een vrouw vond het vreemd dat haar echtgenoot 's nachts altijd omstreeks dezelfde tijd het bed verliet. Op de plaats waar de man werkte, ontdekte men in een kippennest een weerwolvenband. Op een dag stuurde men de man weg zodat men ondertussen diens band kon verbranden. Zodra de band vuur vatte, stond de man poedelnaakt voor de oven. Zodra alles was opgebrand, riep de man: "Nu ben ik verlost!"
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
511
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Molenveld (Stokkem)
Molenveld (Stokkem)